Sit skupiony (Juncus conglomeratus L.) – kępowa roślina wieloletnia z rośliny sitowatych. Zasięg obejmuje północno-zachodnie krańce Afryki, niemal całą Europę i rejon Kaukazu. Zawleczony zdziczał w Australii, na Nowej Zelandii i w Ameryce Północnej. W Polsce gatunek pospolity (rzadszy tylko w północno-wschodnich krańcach kraju). Rośnie w miejscach wilgotnych, w górach po regiel górny.
Morfologia thumb|left|180px|Pokrój thumb|left|180px|Brunatne łuski u nasady pędów thumb|180px|left|Kwiatostan Pokrój Tworzy duże, gęste kępy do 1,2 m wysokości z gęstą wiązką korzeni. Łodygi Szydlaste, bezkolankowe, żywozielone, częściowo wypełnione rdzeniem (rdzeń ciągły, nieprzerywany), u nasady (poniżej poziomu gruntu) otulone łuskowatymi, brunatnymi pochwami. Łodygi pod kwiatostanem są żeberkowane, podczas gdy u podobnego situ rozpierzchłego są one gładkie. Liście Wyłącznie odziomkowe, szydlaste, podobne do łodyg. Kwiatostan Gęsta, kulista wierzchotka szczytowa. Wygląda na boczną ponieważ u nasady wyrasta jako przedłużenie łodygi przysadka. Kwiat Drobny, długości 2–2,5 mm, okwiat rdzawy, pręcików 3–6. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Owoc Torebka jajowata, z małym dzióbkiem na czubku. Nasiona Drobne (do 0,3 mm długości), ciemnobrunatne, jajowato podłużne, bokiem spłaszczone, na końcu zaostrzone, matowe. Masa 1000 nasion wynosi 0,01 g. Kiełkują w 89%.
Biologia i ekologia Rośnie na podmokłych łąkach i pastwiskach na glebach ciężkich i słabo przewietrzanych (poniżej 10% zawartości powietrza). Ekspansywny na siedliskach wilgotnych nazbyt intensywnie wypasanych lub wydeptywanych.
Zmienność Tworzy mieszańce z sitem rozpierzchłym, sinym i cienkim.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sitowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza