Ellen S. Müller-Preis (ur. 6 maja 1912 w Charlottenburgu, zm. 18 listopada 2007 w Wiedniu) – austriacka florecistka pochodzenia żydowskiego, trzykrotna medalistka olimpijska i wielokrotna medalistka mistrzostw świata.

Życiorys Była córką Niemki i Austriaka, posiadała podwójne obywatelstwo. Była zawodniczką założonego przez jej ciotkę, Wilhelmine Werdnik, klubu „Fechtsaal Werdnik“ (1928-1938 i 1953-1958), a także „FK Union-Rodenstein“ (1939-1944), „Union-Fechtklub“ (1946-1950).

Na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles w 1932 roku wywalczyła złoty medal w zawodach indywidualnych. W rundzie finałowej wygrała osiem z dziewięciu pojedynków, uzyskując taki sam wynik jak Judy Guinness z Wielkiej Brytanii. W walce barażowej o złoto Preis pokonała Guinness 5:3. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Berlinie była trzecia. W rundzie finałowej wygrała pięć z siedmiu pojedynków i uplasowała się za Węgierką Iloną Elek i Niemką Helene Mayer. Po zakończeniu II wojny światowej wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Londynie w 1948 roku, zdobywając kolejny brązowy medal w turnieju indywidualnym. W rundzie finałowej wygrała pięć z siedmiu pojedynków, plasując się za Iloną Elek i Dunką Karen Lachmann. Następnie wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Helsinkach w 1952 roku, gdzie dotarła do półfinałów. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Melbourne w 1956 roku, gdzie była siódma.

Podczas mistrzostw świata w Wiedniu w 1931 roku zdobyła brązowy medal w zawodach indywidualnych, za Helene Mayer i Węgierką Erną Bogáti. Następnie zwyciężała na mistrzostwach świata w Lizbonie (1947), mistrzostwach świata w Hadze (1948) i mistrzostwach świata w Monte Carlo (1950), była druga na mistrzostwach świata w Lozannie (1935) oraz trzecia na mistrzostwach świata w Paryżu (1937). Zdobywała również medale w zawodach drużynowych: srebrne na mistrzostwach świata w Kopenhadze (1932) i mistrzostwach świata w Lozannie (1935) oraz brązowe na mistrzostwach świata w San Remo (1936) i mistrzostwach świata w Paryżu (1957).

Ponadto zdobyła wicemistrzostwo Europy indywidualnie i drużynowo w 1935, brązowy medal mistrzostw Europy w 1936 w turnieju drużynowym.

Osiemnastokrotnie była mistrzynią Austrii (pierwszy raz w 1929, ostatni w 1957), a w 1939 wicemistrzynią III Rzeszy (po tzw. Anschlussie). Kariery zawodniczej nie przerwała także w czasie II wojny światowej, startowała wówczas w wielu zawodach regionalnych.

Po zakończeniu kariery zawodniczej była profesorem Universität für Musik und darstellende Kunst Wien. Uczyła także szermierki aktorów teatralnych i filmowych, współpracowała z Operą Wiedeńską i Burgtheater w Wiedniu.

W 1949 została wybrana najlepszą zawodniczką Austrii. W 1957 otrzymała Srebrną, a w 1982 Wielką Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii, w 1975 została odznaczona brązowym Orderem Olimpijskim.

Przypisy

Bibliografia

Johannes Hochsteger Biographische Studie zu österreichischen Sportidolen von 1933-1945 (s. 43-53)

Kategoria:Austriaccy medaliści olimpijscy Kategoria:Austriaccy szermierze Kategoria:Austriaccy trenerzy szermierki Kategoria:Austriaccy Żydzi Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1932 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1936 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1948 Kategoria:Odznaczeni Orderem Olimpijskim Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Los Angeles 1932) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Berlin 1936) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Londyn 1948) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Helsinki 1952) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Melbourne 1956) Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1932 Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1948 Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1952 Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1956 Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 2007