Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Melbourne w 1956 roku, gdzie była siódma.
Podczas mistrzostw świata w Wiedniu w 1931 roku zdobyła brązowy medal w zawodach indywidualnych, za Helene Mayer i Węgierką Erną Bogáti. Następnie zwyciężała na mistrzostwach świata w Lizbonie (1947), mistrzostwach świata w Hadze (1948) i mistrzostwach świata w Monte Carlo (1950), była druga na mistrzostwach świata w Lozannie (1935) oraz trzecia na mistrzostwach świata w Paryżu (1937). Zdobywała również medale w zawodach drużynowych: srebrne na mistrzostwach świata w Kopenhadze (1932) i mistrzostwach świata w Lozannie (1935) oraz brązowe na mistrzostwach świata w San Remo (1936) i mistrzostwach świata w Paryżu (1957).
Ponadto zdobyła wicemistrzostwo Europy indywidualnie i drużynowo w 1935, brązowy medal mistrzostw Europy w 1936 w turnieju drużynowym.
Osiemnastokrotnie była mistrzynią Austrii (pierwszy raz w 1929, ostatni w 1957), a w 1939 wicemistrzynią III Rzeszy (po tzw. Anschlussie). Kariery zawodniczej nie przerwała także w czasie II wojny światowej, startowała wówczas w wielu zawodach regionalnych.
Po zakończeniu kariery zawodniczej była profesorem Universität für Musik und darstellende Kunst Wien.