Piotr Józef Kruszyński (ur. 20 sierpnia 1945 w ŁodziWho is who w Polsce, cz. I, wyd. 2 uzup., 2003, s. 2170.) – polski adwokat, profesor nauk prawnych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się w prawem karnym materialnym i procesowym.
Życiorys W 1963 ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie, a w 1968 studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, pisząc pracę magisterską pod tytułem „Udział ławników w orzecznictwie sądów karnych w świetle poglądów doktryny i badań praktyki”B. T. Bieńkowska, H. Gajewska-Kraczkowska, M. Rogacka-Rzewnicka, (red.), Wokół gwarancji współczesnego procesu karnego. Księga jubileuszowa profesora Piotra Kruszyńskiego, Warszawa 2015, s. 5.. W latach 1968–1970 odbył aplikację sądową w Sądzie Wojewódzkim dla m.st. Warszawy, a w 1970 zdał egzamin sędziowski z oceną bardzo dobrą. 1 października 1968 r. rozpoczął pracę jako asystent w Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1969–1971 był zatrudniony w Zakładzie Postępowania Karnego w charakterze asystenta, w latach 1971–1974 – w charakterze starszego asystenta. W 1974 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych na podstawie obrony pracy pt. „Warunkowe umorzenie postępowania karnego” (promotorem był prof. Andrzej Murzynowski). W 1983 złożył kolokwium habilitacyjne po przedłożeniu rozprawy habilitacyjnej pt. „Zasada domniemania niewinności w polskim procesie karnym”. Postanowieniem prezydenta RP z 4 stycznia 1995 otrzymał tytuł naukowy profesora w głównej mierze za monografię pt. „Stanowisko prawne obrońcy w procesie karnym”, wydanej w 1991 r. Został profesorem zwyczajnym UW. Był dyrektorem Instytutu Prawa Karnego. W 1990 utworzył własną kancelarię prawną.
Od 1982 do 1995 był ponadto wykładowcą w białostockiej filii Uniwersytetu Warszawskiego. Pod jego kierunkiem stopień naukowy doktora uzyskał m.in. Marcin Warchoł, Szymon Pawelec czy Sławomir Żółtek.
Jako adwokat reprezentował m.in. Zytę Gilowską w postępowaniu lustracyjnym, Sławomira Sikorę w postępowaniach ułaskawieniowych, Ryszarda Forbricha w procesie o korupcję w środowisku piłkarskim czy Edwarda Mazura w postępowaniu ekstradycyjnym. W 2008 przewodniczył zespołowi, który prowadził prace nad projektem wprowadzenia do polskiego systemu prawnego instytucji sędziego śledczego. W marcu 2015 został przewodniczącym Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego przy Ministerstwie Sprawiedliwości i pełnił tę funkcję do 11 stycznia 2016, kiedy to komisja została odwołana.
Wieloletni dyrektor Ośrodka Badawczego Adwokatury im. Witolda Bayera Naczelnej Rady Adwokackiej. Arbiter w Sądzie Arbitrażowym przy Krajowej Izbie Gospodarczej w Warszawie. Od stycznia 2021 jest członkiem Komisji Dyscyplinarnej ds. nauczycieli akademickich przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego na kadencję 2021–2024. 12 marca 2021 został powołany na przewodniczącego prezydenckiego zespołu do opracowania projektu regulacji wprowadzającej instytucję sędziów pokoju.
Odznaczenia Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2000)..
Wybrane publikacje Wykład prawa karnego procesowego (red. P. Kruszyński), Białystok 2012 Zasada prawa do obrony w świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu – zagadnienia wybrane, [w:] Gaudium in litteris est. Księga jubileuszowa ofiarowana Pani Profesor Genowefie Rejman z okazji osiemdziesiątych urodzin, Warszawa 2005 Stanowisko prawne obrońcy w procesie karnym, Białystok 1991 Zasada domniemania niewinności w polskim procesie karnym, Warszawa 1983
Przypisy
Kategoria:Absolwenci VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Polscy karniści Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego