Salisbury – drugi album brytyjskiej rockowej grupy Uriah Heep wydany w lutym 1971 przez wytwórnię Mercury. Ukazał się w dwóch wersjach: europejskiej i amerykańskiej. Ta druga posiadała inną okładką oraz listę utworów. Na Salisbury znajduje się jeden z największych hitów zespołu – „Lady in Black”.
O albumie Nagrania odbyły się między październikiem a listopadem 1970 roku, ponownie w londyńskim Lansdowne Studios. W porównaniu z debiutem doszło do jednej zmiany personalnej: na miejsce Nigela Olssona przyszedł Keith Baker. W odróżnieniu od Very ’eavy... Very ’umble Hensley posiada ingerencje w powstanie każdego utworu, stając się głównym kompozytorem zespołu. W dwóch utworach („High Priestess” i „Lady in Black”) jest również głównym wokalistą. Podobnie jak poprzednik, Salisbury charakteryzuje się rozrzutem stylistycznym, zawierając zarówno utwory hardrockowe o brzmieniu bardziej gitarowym („High Priestess”) lub gitarowo-organowym („Bird of Prey”, „Time to Live”), folkową balladę („Lady in Black”) oraz 16-minutową, progresywną, tytułową suitę, nagraną z 24-osobową orkiestrą. „Lady in Black” stała się dużym hitem, szczególnie w Niemczech i Północnej Ameryce. Nazwa albumu jest źródłem kilku historii jej powstania. Najbardziej prawdopodobna jest przedstawiona przez Kena Hensleya, w której nazwa wiąże się z okresem „anty-wojennym” zespołu, a wzgórza Salisbury były miejscem ćwiczeń wojennych, podczas których czołgi niszczyły otaczającą florę (okładka albumu przedstawia zdjęcie czołgu zrobione w Salisbury). W innej wersji nazwa albumu wzięła się z wdzięczności zespołu dla fanów, którzy pomogli im spakować całe wyposażenie koncertowe, gdy mieli na to zaledwie pięć minut. Sytuacja ta miała zdarzyć się po koncercie w mieście Salisbury.
Lista utworów
Amerykańska wersja zawiera „High Priestess” jako utwór numer 1, zaś pod numerem 5 „Simon the Bullet Freak”.
Po remasteringu album został ponownie wydany w 1996 z dwoma dodatkowymi utworami:
Wznowienie z 2003 zawierało następujące dodatkowe nagrania:
Twórcy David Byron – wokal Ken Hensley – pianino, Organy, melotron, slide gitar, wokal Mick Box – prowadząca & akustyczna gitara, wokal Paul Newton – bas, wokal Keith Baker – perkusja produkcja: Gerry Bron inżynier dźwięku i mixy: Peter Gallen okładka: Bloomsbury Group
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Album na Discogs Okładka
Kategoria:Albumy Uriah Heep Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1971 Kategoria:Albumy Bronze Records Kategoria:Albumy Island Records Kategoria:Albumy Mercury Records Kategoria:Albumy Vertigo Records