Salisbury – drugi album brytyjskiej rockowej grupy Uriah Heep wydany w lutym 1971 przez wytwórnię Mercury. Ukazał się w dwóch wersjach: europejskiej i amerykańskiej. Ta druga posiadała inną okładką oraz listę utworów. Na Salisbury znajduje się jeden z największych hitów zespołu – „Lady in Black”.
O albumie Nagrania odbyły się między październikiem a listopadem 1970 roku, ponownie w londyńskim Lansdowne Studios. W porównaniu z debiutem doszło do jednej zmiany personalnej: na miejsce Nigela Olssona przyszedł Keith Baker. W odróżnieniu od Very ’eavy... Very ’umble Hensley posiada ingerencje w powstanie każdego utworu, stając się głównym kompozytorem zespołu. W dwóch utworach („High Priestess” i „Lady in Black”) jest również głównym wokalistą. Podobnie jak poprzednik, Salisbury charakteryzuje się rozrzutem stylistycznym, zawierając zarówno utwory hardrockowe o brzmieniu bardziej gitarowym („High Priestess”) lub gitarowo-organowym („Bird of Prey”, „Time to Live”), folkową balladę („Lady in Black”) oraz 16-minutową, progresywną, tytułową suitę, nagraną z 24-osobową orkiestrą. „Lady in Black” stała się dużym hitem, szczególnie w Niemczech i Północnej Ameryce. Nazwa albumu jest źródłem kilku historii jej powstania.