Konstanty Przebendowski herbu Kuna (ur. 25 grudnia 1776 w Gdańsku, zm. 1 października 1831 w Warszawie) – generał brygady Armii Królestwa Polskiego.
Życiorys Wnuk gen. Józefa Przebendowskiego. Był chorążym targowickiej formacji Regimentu Pieszego pod im. Konfederacji Wolnych.Jarosław Gdański, Mariusz Machynia, Czesław Srzednicki, Kamil Stepan, Wojsko Koronne. Formacje Targowicy, szkolnictwo wojskowe. Varia, Uzupełnienia, Kraków 2003, s. 54.
Walczył w powstaniu kościuszkowskim w 1794. Odznaczył się męstwem i za zasługi awansowany na porucznika 17 regimentu pieszego.
Od 1797 oficer Legionów Polskich we Włoszech. Odbył wszystkie kampanie włoskie i od 1799 brał udział w wyprawie na San Domingo jako adiutant gen. Władysława Jabłonowskiego. Tam w 1803 przeszedł do służby francuskiej i w stopniu szefa szwadronu został adiutantem gen. Rochambeau. Jako oficer gen. Marmonta odbył kampanie w Dalmacji 1805–1807, po czym w stopniu majora przeniósł się do Księstwa Warszawskiego.
Od 1808 pułkownik i dowódca 1 pułku strzelców konnych. Walczył w kampanii austriackiej 1809 i moskiewskiej 1812. Odznaczył się wyprowadzając spod Krasnego resztki 3 korpusu marszałka Michała Neya, otrzymał za to krzyż złoty Virtuti Militari, wcześniej 14 czerwca 1809 otrzymał Legię Honorową nr 24240, a 22 sierpni 1812 krzyż oficerski Legii Honorowej nr 24240 za SmoleńskRobert Bielecki, "Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego" tom 3 wyd. 1998. W 1812 przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa PolskiegoDziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 18, s. 174. Przez własną nieostrożność dostał się 30 listopada 1812 do niewoli rosyjskiej pod Mołodecznem, w której przebywał do kwietnia 1814 roku.
Od 1815 w armii Królestwa Polskiego, początkowo szef sztabu Dywizji Jazdy, potem dowódca Brygady Strzelców Konnych.
Awansowany 29 listopada 1815 do stopnia generała brygady. 24 maja 1830 otrzymał Znak Honorowy za 30 lat nieskazitelnej służby oficerskiej. W walkach powstania listopadowego udziału nie brał. Usunięty z armii czynnej przez gen. Józefa Chłopickiego. Miał organizować siły zbrojne woj. mazowieckiego i kaliskiego, ale z powodu choroby wycofał się całkowicie ze służby.
Odznaczony Orderem Świętego Stanisława I klasy w 1829Stanisław Łoza, Kawalerowie orderu św. Stanisława, w: Miesięcznik Heraldyczny r. IX, nr 8, Warszawa, 1930, s. 167., II klasy w 1820 i III klasy w 1819Stanisław Łoza, Kawalerowie orderu Św. Stanisława, w: Miesięcznik Heraldyczny, r. XI, nr 3, Warszawa 1932, s. 59..
Przypisy
Bibliografia H. P Kosk, Generalicja polska, t. 2, wyd. Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 1998.
Kategoria:Członkowie Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego 1812 Kategoria:Generałowie brygady Wojska Królestwa Kongresowego Kategoria:Generałowie powstania listopadowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdańsku Kategoria:Oficerowie kawalerii Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Oficerowie Legionów Polskich 1797–1807 Kategoria:Oficerowie powstania kościuszkowskiego Kategoria:Polacy – uczestnicy walk na Saint-Domingue 1802–1803 Kategoria:Polacy – Oficerowie Legii Honorowej Konstanty Przebendowski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława I klasy (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława II klasy (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława III klasy (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Odznaczeni Znakiem Honorowym (30 lat służby) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-austriackiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy inwazji na Rosję 1812 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1776 Kategoria:Wojskowi formacji konfederacji targowickiej Kategoria:Zmarli w 1831