Młynki – dawna wieś (obecnie teren odkrywki Szczerców KWB Bełchatów) w Polsce położona była w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Szczerców. Miejscowość wchodziła w skład sołectwa Młynki-Parchliny. Położona była nad rzeką Krasówką dopływem Widawki.

Historia thumb|250px|left|Młynki -1934 przed komasacją gruntów Badania archeologiczne przeprowadzone w 2001 na terenie Młynków, pod kierownictwem B.Muzolfa wykazały ślady osadnictwa z okresu schyłkowopaleolitycznego, mezolitycznego oraz kultury pucharów lejkowatych z neolitu. Znaleziono ślady osady z czasów kultury łużyckiej i z wczesnej epoki żelaza oraz odkryto ślady osadnictwa kultury przeworskiej z okresu wpływów rzymskichMirosław Szukała, Pradzieje Bełchatowa i okolic- stan badań i zarys historii osadnictwa [w] Bełchatów - szkice z dziejów miasta, Piotrków Trybunalski 2005, s.35. Znaleziska te świadczą o stałej penetracji osadniczej w rejonie Młynków. Wieś istniała przed 1649, w roku tym jest wymieniana w akcie erekcyjnym parafii Chabielice. Osada wchodziła w skład majątku ziemskiego Chabielice, który dzierżyli Chabielscy herbu Wieniawa.W 1749 Brunon Chabielski ówczesny dziedzic sprzedał dziedziczne Chabielice i Młynki za sumę 69000 złotych Bogumiłowi Walewskiemu cześnikowi sieradzkiemuElżbieta Halina Nejman, Szlachta Sieradzka XIX wieku Herbarz, s.100. W 1832 rząd carski z powodu czynnego udziału Stanisława Walewskiego w powstaniu listopadowym skonfiskował Chabielice i MłynkiJózef Kaczkowski, Konfiskaty na ziemiach polskich pod zaborem rosyjskim po powstaniach roku 1831 i 1863, Warszawa 1918, s.346. W 1836 właścicielem osady był Konstanty Walewski, według spisu, który polecił wykonać, we wsi był młyn wodny o dwóch gankach z drzewa, darnicami kryty o wymiarach 28 x 10 x 4, oraz 8 domów drewnianych krytych słomą. W XIX wieku w dokumentach gminy i parafii Chabielice miejscowość nosiła nazwę Wioska. Nazwa ta występowała, w gwarze lokalnej, do końca istnienia wsi równolegle z nazwą Młynki. Wydany w 1880 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich podaje, że było w niej 12 dymów (zagród), 92 mieszkańców oraz zajmowała 63 morgi obszaru. Wieś należała do gminy i parafii Chabielice w powiecie piotrkowskim.W 1902 Młynki były własnością Mikołaja Jabłońskiego herbu Jasieńczyk. Wieś posiadała bardzo zwartą, wręcz ciasną zabudowę. Wybudowane na bardzo wąskich działkach domostwa położone były po lewej stronie Krasówki. W 1937 przeprowadzono komasację gruntów. Nowe zagrody zostały wybudowane po obu stronach rzeki, na scalonych gruntach, wieś uzyskała luźną zabudowę.

W latach 60. XX wieku m.in. pod Młynkami odkryto złoża węgla brunatnego tzw. Pole Szczerców, co przypieczętowało los miejscowości. Prace związane z uruchomieniem kopalni były kilkakrotnie wstrzymywane w latach 1979-1991. Ostatecznie odkrywka Szczerców ruszyła 21 października 2002 po dwóch latach prac przygotowawczych. Gospodarstwa wykupiono w dwóch etapach. Pierwszy pod koniec lat 80. i drugi w końcu lat 90. XX w. Większość mieszkańców wsi zamieszkała w Bełchatowie.

Mimo że tylko 37% mieszkańców gminy Szczerców poparło pomysł budowy kopalni to i tak została wysiedlona posuwano się wręcz do niszczenia koparek i sabotażu. Gdyby nie doszło do aresztów to Młynki by funkcjonowały tak kiedyś powiedział wójt gminy Szczerców.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Galeria Fotografia przedstawia wkop Odkrywki Szczerców-czerwonym kolorem zaznaczone przybliżone położenie Młynków thumb|center|300px|Odkrywka Szczerców

Zobacz też Młynki

Przypisy

Bibliografia

www.kwb.pl dir.icm.edu.pl M.J. Minakowski, Wielka Genealogia Minakowskiego BIP gminy Szczerców

Kategoria:Szczerców (gmina) Kategoria:Opuszczone wsie w województwie łódzkim