W 1832 rząd carski z powodu czynnego udziału Stanisława Walewskiego w powstaniu listopadowym skonfiskował Chabielice i MłynkiJózef Kaczkowski, Konfiskaty na ziemiach polskich pod zaborem rosyjskim po powstaniach roku 1831 i 1863, Warszawa 1918, s.346. W 1836 właścicielem osady był Konstanty Walewski, według spisu, który polecił wykonać, we wsi był młyn wodny o dwóch gankach z drzewa, darnicami kryty o wymiarach 28 x 10 x 4, oraz 8 domów drewnianych krytych słomą. W XIX wieku w dokumentach gminy i parafii Chabielice miejscowość nosiła nazwę Wioska. Nazwa ta występowała, w gwarze lokalnej, do końca istnienia wsi równolegle z nazwą Młynki. Wydany w 1880 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich podaje, że było w niej 12 dymów (zagród), 92 mieszkańców oraz zajmowała 63 morgi obszaru. Wieś należała do gminy i parafii Chabielice w powiecie piotrkowskim.W 1902 Młynki były własnością Mikołaja Jabłońskiego herbu Jasieńczyk. Wieś posiadała bardzo zwartą, wręcz ciasną zabudowę. Wybudowane na bardzo wąskich działkach domostwa położone były po lewej stronie Krasówki. W 1937 przeprowadzono komasację gruntów. Nowe zagrody zostały wybudowane po obu stronach rzeki, na scalonych gruntach, wieś uzyskała luźną zabudowę.