37 pułk piechoty (37 pp) – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.

Charakterystyka Na podstawie rozkazu nr 94/Org. Naczelnego Dowódcy WP z 22 grudnia 1944 31 pułk piechoty został przemianowany na 37 pułk piechotyOrganizacja i działania bojowe (...) s. 282.. W tym czasie pułk stacjonował w lesie na południowy zachód od Radzynia (dowództwo w folwarku Adamki) i był trakcie formowania. Jednostka wchodziła w skład 7 Dywizji Piechoty i była organizowana w oparciu o sowiecki etat Nr 04/501 pułku strzelców gwardiiStanisław Bilski, 7 Łużycka Dywizja Piechoty (...) s. 104.. Dowódcą pułku był oficer Armii Czerwonej, pułkownik Włodzimierz Zinkowski.

21 stycznia 1945 w Radzyniu Podlaskim 37 pp wziął udział w ceremonii wręczenia sztandaru 7 DP ufundowanego przez społeczeństwo miasta i powiatu radzyńskiego.

Działania bojowe Od chwili sformowania do zakończenia wojny pułk walczył w składzie 7 Dywizji Piechoty. Nad Nysą toczył zacięte walki o zdobycie przyczółka na jej zachodnim brzegu. Następnie nacierał w kierunku północno-zachodnim. Prowadził walki obronne pod Spree, Hähnichen, Quolsdorf, Daubitz, a następnie pod Klitten. W operacji praskiej pułk walczył w rejonie Rumburgu. Szlak bojowy zakończył na terenie Czechosłowacji w okolicach Brocha. 115px

Okres powojenny 13 maja 1945 pułk rozpoczął marsz powrotny do kraju. Do 21 maja osiągnął rejon na północ od Legnicy. Maszerował dalej na rubież Odry. 10 czerwca 1945 miał przystąpić do pełnienia służby ochronnejRozkaz Naczelnego Dowódcy WP Nr 00264/OP z 17 maja 1945 r. Rozkaz Dowódcy 2 Armii WP Nr 17 z 19 maja 1945 r.. Sztab pułku rozlokować się miał w Wińsku.

W związku z korektą granicy państwowej, od 28 do 31 maja pułk przegrupowywał się na linię Nysy ŁużyckiejRozkaz Naczelnego Dowódcy WP nr 0283 z 25 maja 1945. Rozkaz Dowódcy 2 Armii WP nr 18 z 27 maja 1945 i rozmieścił się w następujących miejscowościach: sztab 33 pp - Biedrzychowice Górne I batalion – Nida II batalion – Zatoń III batalion – Biedrzychowice Górne

W lipcu pułk przekazał swój odcinek granicy pododdziałom 8 Dywizji Piechoty, a sam przejął innyRozkaz Operacyjny Dowódcy 2 Armii WP Nr 0024 z 3 lipca 1945. Sztab pułku we wrześniu przeniósł się do Bogatyni.

Służbę graniczną pełnił do 31 października 1945.

Na przełomie listopada i grudnia 1945 jednostka została przeformowana na etat nr 2/2 o stanie 1383 wojskowych i 2 kontraktowych. W tym czasie pułk stacjonował w Lubaniu. W marcu 1946 jednostka została przeformowana na etat nr 2/41 o stanie 970 wojskowych i 8 kontraktowych oraz dyslokowana do Chorzowa, gdzie zajęła koszary przy ul. Koszarowej, po rozformowanym 46 pułku piechoty. W 1951 oddział został przeniesiony do garnizonu Gliwice, gdzie zajął koszary przy ul. Belojanisa (obecnie gen. Andersa).

Jesienią 1955 pułk został podporządkowany dowódcy 2 Warszawskiej Dywizji Piechoty, a jesienią następnego rozformowany.

W 1967 stacjonujący w Morągu 94 pułk zmechanizowany przejął dziedzictwo tradycji 37 pułku piechoty i został przemianowany na 37 pułk zmechanizowany.

Żołnierze pułku

Dowódcy pułku: płk Włodzimierz Zinkowski (od 10 listopada 1944 do końca wojny) mjr Żymierski (był w 1946)

Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari

ppor. Michał Gryszyn kpt. Grzegorz Jepiszkin

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Organizacja i działania bojowe Ludowego Wojska Polskiego w latach 1943-1945. Wybór materiałów źródłowych, tom I, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1958 Stanisław Bilski, 7 Łużycka Dywizja Piechoty. Formowanie, szkolenie. Sierpień - grudzień 1944 r., Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 2 (46), Warszawa 1968

Kategoria:Pułki piechoty ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Polskie pułki piechoty na froncie wschodnim Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Gliwicach Kategoria:Wojsko Polskie w Chorzowie Kategoria:Biała (województwo lubelskie) Kategoria:Biedrzychowice Górne Kategoria:Oddziały 7 Łużyckiej Dywizji Piechoty Kategoria:Polskie jednostki piechoty utworzone w 1944 Kategoria:Polskie jednostki piechoty rozwiązane w 1956