Na przełomie listopada i grudnia 1945 jednostka została przeformowana na etat nr 2/2 o stanie 1383 wojskowych i 2 kontraktowych. W tym czasie pułk stacjonował w Lubaniu. W marcu 1946 jednostka została przeformowana na etat nr 2/41 o stanie 970 wojskowych i 8 kontraktowych oraz dyslokowana do Chorzowa, gdzie zajęła koszary przy ul. Koszarowej, po rozformowanym 46 pułku piechoty. W 1951 oddział został przeniesiony do garnizonu Gliwice, gdzie zajął koszary przy ul. Belojanisa (obecnie gen. Andersa).
Jesienią 1955 pułk został podporządkowany dowódcy 2 Warszawskiej Dywizji Piechoty, a jesienią następnego rozformowany.
W 1967 stacjonujący w Morągu 94 pułk zmechanizowany przejął dziedzictwo tradycji 37 pułku piechoty i został przemianowany na 37 pułk zmechanizowany.
Żołnierze pułku
Dowódcy pułku: płk Włodzimierz Zinkowski (od 10 listopada 1944 do końca wojny) mjr Żymierski (był w 1946)
Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari
ppor. Michał Gryszyn kpt. Grzegorz Jepiszkin
Uwagi
Przypisy