alt=|mały|Stowarzyszenie Muzyczne Śląski Jazz Club Śląski Jazz Club – najstarsze w Polsce powojennej stowarzyszenie jazzowe, powstałe w październiku w 1956 roku w Zabrzu, wówczas pod nazwą Śląski Jazz Club Województwa Katowickiego w Zabrzu. Od roku 1957 z siedzibą w Gliwicach pod nazwą Stowarzyszenie Muzyczne Śląski Jazz Club. Zostało założone przez uczniów i studentów Politechniki Śląskiej, repatriantów ze Lwowa oraz byłego powstańca warszawskiego.
Rys historyczny Historia Śląskiego Jazz Clubu sięga roku 1955, kiedy to grupa studentów Politechniki Śląskiej i absolwentów średniej szkoły muzycznej zaczynała grać jazz. Duże znaczenie w propagowaniu jazzu na Śląsku ogrywał wówczas młody pianista, repatriant zza Buga, Andrzej Schmidt, późniejszy profesor Akademii Muzycznej w Katowicach, historyk jazzu. To on był inspiracją i pierwszym nauczycielem dla muzykującej młodzieży. Uprawianie tego gatunku muzyki nie było dobrze widziane przez ówczesne komunistyczne władze. Stąd poszukiwania miejsca na realizację prób, a także ewentualnego opiekuna prawnego. W tym czasie kierownictwo Zakładowego Domu Kultury Huty „Zabrze” objął pan Jan Piotrowski: inwalida wojenny, uczestnik Powstania Warszawskiego, żołnierz pułku „Baszta” ps. „Tur”. Do niego zgłosili się młodzi ludzie z Gliwic, a konsekwencją tego było powołanie do życia Stowarzyszenia Śląski Jazz Club. Zebranie założycielskie odbyło się dokładnie 19 października 1956 rokuhttps://www.sjc.pl/content/39/dawno_dawno_temu_... Przed półwieczem.. W skład grupy inicjatywnej wchodzili: Jan Piotrowski, Henryk Cholińskihttps://www.sjc.pl/content/42/ojcowie_zalozyciele_-_henryk_zygmunt_cholinski Henryk Zygmunt Choliński., Tadeusz Kosiński, Jan Kwaśnicki, Maria Skrzyniarz, Władysław Folwarczny, Henryk Achtelik, Ryszard Siomkajło, Janusz Łoś, Wiesław Kwasek, Ryszard Szumlicz, Tadeusz Tabeński, Eugeniusz Rebol, Janusz Zamojski, Romuald Kochanowski. W skład pierwszego zarządu stowarzyszenia weszli: Jan Piotrowskihttps://www.sjc.pl/content/41/ojcowie_zalozyciele_-_ze_wspomnien_jana_piotrowskiego ze wspomnień Jana Piotrowskiego. – prezes, Henryk Choliński – sekretarz, Maria Skrzyniarz – skarbnik, Tadeusz Kosiński – członek zarządu, Jan Kwaśnickihttps://www.sjc.pl/content/43/ojcowie_zalozyciele_-_ze_wspomnien_jana_kwasnickiego ze wspomnień Jana Kwaśnickiego. – członek zarządu.
Pierwsze działania Śląskiego Jazz Clubu to stworzenie Zespołu Jazzowego pod kierownictwem Tadeusza Kosińskiego oraz organizacja pierwszego na Śląsku i jednego z pierwszych w Polsce Jam Sessions. Zostali zaproszeni do Zabrza muzycy jazzowi z Krakowa: Alojzy Tomys – sax. ten., Stanisław Lic -flet i klarnet, Andrzej Kurylewicz – pianino/fortepian, Wanda Warska – śpiew. Krzysztof Komeda zgłosił swój udział, lecz ze względu na egzaminy na uczelni musiał odwołać przyjazd. Spośród muzyków niezrzeszonych, uprawiających jazz z Zabrza i Gliwic zaproszono: Jerzego Chromika – kontrabas, Piotra Kotta – trąbka i kornet, Jerzego Nierstajna – banjo i kontrabas, Tadeusza Tabeńskiego – gitara. Jam Session trwało przez 2 dni, tj. zaczęło się w nocy dnia 1 listopada, a skończyło się w nocy 2 listopada 1955 roku.
Organizacja była agencją koncertową dla High Society Band (w latach 60. i 70. najlepszego polskiego zespołu jazzu tradycyjnego), grupy Kwadrat, duetu Bednarek – Zgraja, a przez pewien czas nawet zespołu Dżem. Wiele audycji radiowych i telewizyjnych w latach 70. było realizowanych przy współpracy lub przez SJC. Ze stowarzyszeniem byli związani Henryk Choliński, Jerzy Jarosik, Andrzej Zubek (późniejsi profesorowie Instytutu Jazzu AM w Katowicach), Ireneusz Dudek, Zbigniew Gocek, Lothar Dziwoki, Leszek Furman, Tomasz Beler (późniejszy dyrektor Domu Muzyki i Tańca w Zabrzu) oraz wielu innych twórców i organizatorów. Przez wiele lat Stowarzyszenie współpracowało z Telewizją Katowice, często realizując zlecenia TVP na produkcję programów. Powstało też sporo materiałów o samym Stowarzyszeniu, czyli o ludziach i działaniach prowadzonych przez SJC. Głównie za sprawą Leszka Furmana, wówczas pracownika TVP Katowice.
Założyciele mały|Jan Piotrowski – legitymacja nr 1 – Śląski Jazz Club 1956
Jan Piotrowski Kierownik Zakładowego Domu Kultury Huty „Zabrze”, inwalida wojenny, uczestnik Powstania Warszawskiego, żołnierz pułku „Baszta” ps. „Tur”. Pierwszy prezes Stowarzyszenia Muzycznego Śląski Jazz Club, wówczas pod nazwą Śląski Jazz Club Województwa Katowickiego w Zabrzu. Po roku od objęcie prezesury SJC wrócił do Warszawy, a Śląski Jazz Club przeniósł się do Gliwic. mały|Od lewej W. Conover i Henryk Zygmunt Choliński
Henryk Choliński Pomysłodawca i realizator wydawnictw muzycznych oraz audycji radiowych, wykładowca warsztatów w Chodzieży, a od 1991 r. w Puławach. Od 1967 roku współpracował z katowicką rozgłośnią Polskiego Radia, w której do 1977 r. emitowana była seria jego audycji pt. „Sylwetki jazzowe”. Na początku lat 70. Choliński opracował osiemdziesiąt jeden audycji z cyklu „Wszystkie nagrania Charliego Parkera”, nadawanych w programie III Polskiego Radia. Za cykl ten otrzymał w 1978 nagrodę PSJ za najlepszą publikację o tematyce jazzowej w kategorii programów radiowych i telewizyjnych. Od września 1980 do końca lutego 1995 prowadził serię programów „Duke Ellington i jego muzyka”, nadawaną przez program III Polskiego Radia. Liczyła ona 354 odcinki. Karierę publicystyczną rozpoczął w 1959 r., współpracując z redakcją miesięcznika „Jazz”, w którym publikował artykuły na temat kolekcjonowania płyt, technik nagrywania oraz historii i problemów jazzu.
Tadeusz Kosiński Gry na fortepianie nauczyła go matka (pianistka po Konserwatorium Lwowskim). Gruntowne wykształcenie muzyczne zdobył u profesorów: Jerzego Żurawlewa (twórcy Konkursu Chopinowskiego) i Jana Bieleckiego. W 1956 roku zbliżył się w stronę muzyki jazzowej i w 1957 roku uczestniczył w II Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w Sopocie. Był współzałożycielem Wrocławskiego Stowarzyszenia Jazzowego, Wałbrzyskiego Stowarzyszenia Jazzowego, Jeleniogórskiego Stowarzyszenia Muzyki Jazzowej i Rozrywkowej i w ostatnim czasie Stowarzyszenia Promocji Kultury XXI wieku w Jeleniej Górze. Akompaniował znanym artystom estrady lat 60. i 70., m.in. Ludwikowi Sempolińskiemu, Adolfowi Dymszy, Marii Koterbskiej. Stworzył i opracował 31 koncertów i programów estradowych (w tym musical) na zlecenie różnych instytucji artystycznych. Brał udział w filmach „Nikt nie woła”, „Tarpany” – Kazimierza Kutza, „Jak być kochaną” – Wojciecha Jerzego Hasa. Od lat 70. mieszkał w Jelenie Górze. Jest twórcą największego projektu muzyki jazzowej w Jeleniej Górze, tzn. Krokus Jazz Festiwal.
Jan Kwaśnicki Polish Modern Jazz Quartet Jana Kwaśnickiego był w latach 1959–1962 zaliczany do ścisłej czołówki zespołów jazzowych w Polsce, sam Kwaśnicki natomiast trafił do ekskluzywnego koła Friends of Music USA utworzonego przez Willisa Conovera. Kwartet ten ta jako jeden z pierwszych polskich zespołów jazzowych wyjechał na tourne za żelazną kurtynę w PRL (w 1960 r.). W latach 60. był akompaniatorem solistów ze studenckich kabaretów „Pstrąg” i „STS”. Wśród tych solistów byli Wojciech Młynarski i Jan Pietrzak.
Lata 1956–1990 Filia w Rybniku W marcu 1959 roku Czesław Gawlik tworzy filię Śląskiego Jazz Clubu w Rybniku, organizując koncerty, wykłady i jam sessions oraz zapraszając największe postaci rozwijającego się polskiego ruchu jazzowego. W tym samym roku powstaje Kwintet Swingowy, kierowany przez Gawlika. Jednym z członków grupy był pianista Adam Matyszkiewicz, który po wyjeździe do USA zmienił nazwisko na Makowicz. W latach 1982 do 1987 prowadzi grupę jazzu tradycyjnego South Silesian Brass Band, działającej przy domu kultury w Rybniku-Chwałowicach. Współtwórca Silessian Jazz Meeting.
High Society Band Pod patronatem ŚJC powstał i działał High Society Band, polski zespół muzyczny wykonujący jazz tradycyjny. Zespół High Society powstał w styczniu 1967 roku z inicjatywy trębacza Ryszarda „Tupcio” Kwaśniewskiego, na bazie kwintetu o nazwie „GWAREK 64”, grającego muzykę jazzowo taneczną w klubie Zrzeszenia Studentów Polskich GWAREK, Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Nazwę „High Society” przyjął od tytułu utworu kompozytora Portera Steele’a, który jako pierwszy znalazł się w repertuarze zespołu.mały|High Society Band
Pierwszy skład założycielski stanowili muzycy:
Zdzisław Sebzda – fortepian Marian Bażyński – banjo Mieczysław „Mikołaj” Osiadły – kontrabas, gitara basowa Krzysztof Rzucidło – perkusja Witold Wertel – klarnet, saksofony – tenor, sopran Ryszard „Tupcio” Kwaśniewski – trąbka Andrzej „Punio” Śmietański – puzon
Friends of Music USA mały|Certyfikat Międzynarodowego Towarzystwa Miłośników Muzyki „Friends of Music USA”, Certyfikat Międzynarodowego Towarzystwa Miłośników Muzyki „Friends of Music USA”, został nadany Stowarzyszeniu Muzycznemu Śląski Jazz Club w 1966 roku przez Willisa Conovera podczas jego pobytu w Polsce i złożony na ręce Henryka Zygmunta Cholińskiego, współzałożyciela Śląskiego Jazz Clubu, przez ponad czterdzieści lat pełniącego szereg funkcji w zarządzie ŚJC.
Grupa Kwadrat Pierwsze lata istnienia grupy Kwadrat pod koniec lat 70. upłynęły pod patronatem stowarzyszenia, a to za sprawą menedżera grupy Zbigniewa Gocka, członka ŚJC. Grupa wywodziła się z Akademii Ekonomicznej w Katowicach. Pierwszą organizacją, która zaprosiła grupę do współpracy zawodowej w branży artystycznej, był Śląski Jazz Club. Zrobił to Władysław „Duniek” Majewski. SJC stworzył folder reklamowy grupy, tekstem opatrzył go Marcin Jacobson, a fotografiami Mirosław Rakowski. Efekty współpracy to m.in. udział w II edycji Muzyki Młodej Generacji w Sopocie, Pop Session 79, sesja nagraniowa w PR Katowice, singiel Tonpressu, rejestracja telewizyjna w Studio 2 TVP w Warszawie koncertu „Kwadrat z Józefem Skrzekiem”. Dzięki temu współpracę grupie zaproponował PSJ Warszawa oraz PAGART.
Bomm Jazz mały|Boom Jazz 1976 – program W roku 1973 w dniach 12–17 listopada stowarzyszenie wraz z Radą Uczelnianą SZSP w klubie studenckim „Gwarek” powołuje do życia festiwal „Boom Jazz”. Pomysłodawcami festiwalu i jego nazwy są Krzysztof Kobyliński oraz Władysław „Duniek” Majewski. Koncerty organizowane w ramach tego festiwalu odbywały się na scenie Klubu „Gwarek”. Wydarzenie to było realizowane cyklicznie jesienią aż do roku 1984. Po roku 1984 festiwal został zawieszony. Próby wskrzeszenia „Boom Jazzu” w roku 2003 i 2004 nie przyniosły trwałych rezultatów.
Biuro Imprez SJC Z inicjatywy Mieczysława „Mikołaja” Osiadłego, członka zarządu, a później prezesa SJC latem 1972 zaczyna działać prawomocne Biuro Imprez SJC, które prowadził wówczas Władysław „Duniek” Majewski. Ułatwiło to procedury związane z organizację wydarzeń, np. poprzez możliwość wystawiania faktur. Dzięki temu Biuro Imprez Śląskiego Jazz Clubu rozpoczęło współpracę z większością śląskich miast, z urzędami wojewódzkimi, z wojewódzkimi związkami zawodowymi, a także z dyskotekami. SJC współorganizował w tym czasie dużą część imprez muzycznych na Śląsku. Biuro Imprez ułatwiło także kwestie związane z reprezentacją grupy muzycznych na rynku krajowym, a nawet poza nim. W szeregi zespołów zrzeszonych wszedł m.in. Duet Gładkowski – Zgraja, który po raz pierwszy dał się poznać na festiwalu Jazz nad Odrą w 1972 roku, na którym flecista Krzysztof Zgraja zdobył pierwszą nagrodę jako instrumentalista, Kwartet Wojciecha Gogolewskiego (Wojciech Gogolewski – p, Mieczysław Wolny – fl, Zbigniew Wegehaupt – b, Czesław Szymański – dr), który otrzymał II miejsce na festiwalu „Jazz nad Odrą” w roku 1976, duet Bednarek – Zgraja, Dżem, Extra Ball, gliwiczanin Krzysztof Kobyliński, zdobywca III nagrody na Festiwalu Pianistów Jazzowych w Kaliszu w roku 1974, Daily Jazz Combo i wreszcie Big-Band Akademii Muzycznej w Katowicach pod kierunkiem Andrzeja Zubka i Zbigniewa Kalemby. Biuro Imprez umożliwiło także realizację i produkcję lub współprodukcję programów telewizyjnych oraz nagrań radiowych. mały|Rawa Blues 1983 – plakat
Rawa Blues