Polimery syntetyczne – polimery, które (w odróżnieniu od biopolimerów) nie występują naturalnie lecz są w całości otrzymywane ze związków chemicznych o małej masie cząsteczkowej zwanych monomerami. Występuje znaczący wzrost produkcji polimerów syntetycznych, ponieważ na przełomie wieków XX oraz XXI produkowano ich około 180 mln ton, natomiast w roku 2006 było to już 245 mln ton.
Pochodzenie Monomery do syntezy polimerów syntetycznych pozyskuje się z kilku źródeł: bezpośrednio z ropy naftowej pozyskuje się m.in. eten (etylen), propen (propylen) i styren (winylobenzen), butadien, z których otrzymuje się poliolefiny takie jak polietylen (PE), polipropylen (PP), polistyren (PS), polibutadien (PBA) i ich kopolimery, z procesów opartych na gazie syntezowym otrzymuje się m.in. chlorek winylu, metakrylan metylu i akrylonitryl, z których otrzymuje się polimery winylowe takie jak poli(chlorek winylu) (PCW, PVC), poli(metakrylan metylu) (PMM) i poliakrylonitryl (PAN), z pozostałych syntez typowo organicznych, do których substraty pozyskuje się z różnych źródeł, otrzymuje się m.in. kaprolaktam, akroleinę, izocyjaniany, tlenek etylenu, chlorki kwasów karboksylowych i diole, z których otrzymuje się poliamidy, poliakroleiny, poliuretany, polietery i poliestry, z syntez nieorganicznych i metaloorganicznych pozyskuje się monomery takie jak silany, siarczki, i fosfazeny, z których otrzymuje się silikony, polisiarczki i polifosfazeny.
Zastosowanie Polimery syntetyczne stanowią podstawowy (choć zazwyczaj nie jedyny) składnik wielu materiałów. Są to m.in.: tworzywa sztuczne, które dzielą się na: duromery, czyli tworzywa konstrukcyjne o własnościach mechanicznych zbliżonych do metali (np. poli(tlenek metylenu) czy kevlar), elastomery, zwane popularnie gumami, czyli tworzywa, które posiadają zdolność wielokrotnego rozciągania i powrotu do poprzednich wymiarów (np. usieciowany polibutadien), plastomery, czyli tworzywa o własnościach pośrednich między duromerami i elastomerami, które są stosowane m.in. do produkcji rozmaitych przedmiotów nie muszących wytrzymywać dużych obciążeń mechanicznych (np. obudów urządzeń elektronicznych) (np. polietylen), włókna sztuczne, takie jak np. Anilana, której głównym składnikiem jest poliakrylonitryl, czy Nylon, którego głównym składnikiem są poliamidy, farby, lakiery, laminaty i inne materiały do pokrywania powierzchni, kleje i inne środki powierzchniowo czynne, membrany i inne materiały o zdolnościach rozdzielczych.
Przypisy
Syntetyczne, polimery