kaprolaktam, akroleinę, izocyjaniany, tlenek etylenu, chlorki kwasów karboksylowych i diole, z których otrzymuje się poliamidy, poliakroleiny, poliuretany, polietery i poliestry, z syntez nieorganicznych i metaloorganicznych pozyskuje się monomery takie jak silany, siarczki, i fosfazeny, z których otrzymuje się silikony, polisiarczki i polifosfazeny.
Zastosowanie Polimery syntetyczne stanowią podstawowy (choć zazwyczaj nie jedyny) składnik wielu materiałów. Są to m.in.: tworzywa sztuczne, które dzielą się na: duromery, czyli tworzywa konstrukcyjne o własnościach mechanicznych zbliżonych do metali (np. poli(tlenek metylenu) czy kevlar), elastomery, zwane popularnie gumami, czyli tworzywa, które posiadają zdolność wielokrotnego rozciągania i powrotu do poprzednich wymiarów (np. usieciowany polibutadien), plastomery, czyli tworzywa o własnościach pośrednich między duromerami i elastomerami, które są stosowane m.in. do produkcji rozmaitych przedmiotów nie muszących wytrzymywać dużych obciążeń mechanicznych (np. obudów urządzeń elektronicznych) (np. polietylen), włókna sztuczne, takie jak np. Anilana, której głównym składnikiem jest poliakrylonitryl, czy Nylon, którego głównym składnikiem są poliamidy, farby, lakiery, laminaty i inne materiały do pokrywania powierzchni, kleje i inne środki powierzchniowo czynne, membrany i inne materiały o zdolnościach rozdzielczych.
Przypisy
Syntetyczne, polimery