Teofil Simchowicz|mały Teofil Dawid Simchowicz (hebr. שמחוביץ דוד טוביה, ur. 8 czerwca 1879 w Ciechanowcu, zm. 31 grudnia 1957 w Tel Awiwie) – polski i izraelski lekarz neurolog i neuropatolog, pionier polskiej neuropatologii. Wprowadził do medycyny termin blaszek starczych, opisał zwyrodnienie ziarnisto-wodniczkowe i objaw nosowo-podbródkowy (znany również jako objaw Simchowicza).
Życiorys Syn Leopolda (zm. 1931) i Reginy z domu Rosenblum (zm. 1938). Urodził się 8 czerwca 1879 roku w Ciechanowcu (w niektórych źródłach jako miejsce urodzenia podawany jest Ciechanów). W 1894 roku ukończył I Progimnazjum warszawskieEgzamina. Gazeta Polska 21.6.1894 s. 2. W 1898 roku zdał maturę w VI Gimnazjum w Warszawie, po czym podjął studia medyczne na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. 24 listopada 1905 roku otrzymał dyplom lekarza. W 1904 roku rozpoczął pracę jako wolontariusz w Szpitalu Starozakonnych na Czystem w Warszawie, gdzie do 1911 roku był starszym asystentem na Oddziale Neurologicznym u Edwarda Flataua.
W 1907 po śmierci dziadka odziedziczył pewną sumę pieniędzy, którą przeznaczył na dalsze kształcenie za granicą. Od 1907 do 1910 uzupełniał studia w laboratorium anatomopatologicznym Kliniki Psychiatrycznej Emila Kraepelina w Monachium, pracując pod kierunkiem Aloisa Alzheimera. Odrzucił propozycję profesury w Stanach Zjednoczonych i powrócił do kraju. Po powrocie do Warszawy został starszym asystentem w prowadzonej przez Flataua Pracowni Neurologiczno-Biologicznej przy Warszawskim Towarzystwie Psychologicznym (potem pracownia została przekazana Towarzystwu Naukowemu Warszawskiemu).
W latach 1919–1921 Simchowicz służył w Wojsku Polskim w 1. Batalionie Sanitarnym w randze kapitana-lekarzaRocznik oficerski 1923. Warszawa, 1923 ss. 1129, 1220.
Od 1932 roku pełnił obowiązki dyrektora Warszawskiego Instytutu Neurobiologicznego im. E. Flataua, mieszczącego się w budynku przy ul. Puławskiej 41. Jego współpracownikami byli wtedy Eufemiusz Herman, Bronisław Karbowski, Jerzy Melzak, Natan Mesz, Jakub Pinczewski, Jakub Mackiewicz, Zygmunt Szymanowski i Natalia Zylberlast-ZandRocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego 25, 1932.
Kierował Przychodnią Żydowskiego Towarzystwa Dobroczynności „Pomoc Lekarska”, miał praktykę prywatną, wspólnie z Rubinem, Fejginem i Meszem prowadził Zakład Rozpoznawczo-Leczniczy przy Al. Jerozolimskich 41Spis abonentów sieci telefonicznej M. St. Warszawy Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej i Warszawskiej Sieci okręgowej P.P.T.T. Rok 1939-40. Warszawa, 1939 s. 443. Był członkiem sekcji neurologiczno-psychiatrycznej Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego i członkiem Warszawsko-Białostockiej Izby Lekarskiej. Współwydawca i jeden z redaktorów czasopisma „Neurologia Polska”. W 1923 roku był jednym z założycieli Zrzeszenia Lekarzy Rzeczypospolitej Polskiej. Należał do Polskiego Towarzystwa Neurologicznego, Polskiego Towarzystwa PsychologicznegoSpis członków. Przegląd Filozoficzny 16 (4), ss. 560-561 (1913) i Polskiego Towarzystwa PsychiatrycznegoSpis członków Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Rocznik Psychjatryczny 20, ss. 222-224, 1932. Był wiceprezesem Stowarzyszenia Pomoc Ubogim Chorym – Ezras Chojlim AnyimNowe władze Stowarzyszenia Pomoc Ubogim Chorym – Ezras Chojlim Anyim. Nowy Głos 2, nr 176, 1938.
Jego żona Tauba Chaja urodziła się w 1883 roku w Warszawie jako córka Naftala Mendelsburga. Rodzina Mendelsburgów mieszkała przy ul. Wspólnej. Tauba Mendelsburg uczyła się w gimnazjum w Warszawie, następnie studiowała w Warszawie, Brnie, Zurychu i Berlinie, gdzie w 1912 otrzymała tytuł doktora nauk medycznychMatrikeledition der Universität Zürich. W 1912 roku Teofil i Tauba byli już małżeństwemOsobiste. Nowa Gazeta nr 260 s. 3 (9 czerwca 1912). Simchowiczowa pracowała w Warszawie jako pediatra, kierowała Stacją Opieki nad Matką i Dzieckiem. Małżeństwo Simchowiczów było bezdzietne. Mieszkali pod adresem ul. Złota 27Urzędowy spis lekarzy uprawnionych do wykonywania praktyki lekarskiej oraz aptek w Rzeczypospolitej Polskiej. R. Olesiński, W. Merkel i S-ka 1924/25 s. 316Urzędowy spis lekarzy uprawnionych do wykonywania praktyki lekarskiej, lekarzy-dentystów, dyplomowanych farmaceutów oraz aptek w Rzeczypospolitej Polskiej. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Generalna Dyrekcja Służby Zdrowia 1931 s. 190-191.
mały|Nagłówek z papieru listowego Teofila Simchowicza z 1956 roku W 1940 roku Simchowicz przedostał się do Palestyny, gdzie uczestniczył w życiu środowiska lekarskiego i polskich uchodźców. W lutym 1944 otrzymał prawo wykonywania zawodu na terenie PalestynyNotices. The Palestine Gazette nr 1328 s.333 (6.4.1944). Pracował w klinice neurologiczno-psychiatrycznej Kupat Holim z Kurtem Löwensteinem i Juliusem Zelermeyerem.
Od 1949 roku dotknięty był chorobą Parkinsona. Zmarł w ostatnim dniu grudnia 1957 roku w Szpitalu Hadassa w Tel-AwiwieBoruchowicz L. Notiz. Ars medici 48, s. 142, 1958Boruchowicz. The late Dr. T. Symchowicz. Harefuah 54 (4), s. 106–107, 1958. Pochowany jest razem z żoną na Cmentarzu Kirjat Sza’ul.
Eufemiusz Herman wspominał go następująco: „Niezwykle sympatyczny, skromny, spokojny, nad wyraz koleżeński, umiał zjednać sobie wielki mir zarówno wśród kolegów, jak i chorych. Cieszył się olbrzymim powodzeniem w praktyce lekarskiej. Był wielkim przyjacielem i oddanym współpracownikiem Edwarda Flataua. Należał do tej wielkiej grupy lekarzy, którzy w okresie rozbiorów Polski, jak i w okresie międzywojennym, nie obdarzeni żadnymi tytułami naukowymi, niezmordowanie ku chlubie nauki polskiej pracowali”.
Teofil Simchowicz był przyjacielem i lekarzem Leo Lipskiego, który nadał jego cechy doktorowi Siegbertowi z mikropowieści Piotruś. Leczyła się u niego Klara MirskaMirska K. W cieniu wiecznego strachu. Wspomnienia. M. & K. Mirski, 1980 s. 218. Zbierał obrazy, w jego kolekcji znajdywały się dzieła m.in. Natana Korzenia, Benciona CukiermanaNasz Przegląd Ilustrowany 14 (6), s. 8 (7.2.1937) i Maurycego GottliebaKatalog wystawy pamiątkowej dzieł Maurycego Gottlieba: Muzeum Narodowe, Kraków, marzec 1932.
Dorobek naukowy Opublikował około 20 artykułów naukowych w języku polskim, francuskim, niemieckim i hebrajskim. Pracując w Monachium u Alzheimera, zajmował się otępieniem starczym. W opublikowanej w 1911 roku pracy Histologische Studien über die senile Demenz opisał wyniki swoich badań neuropatologicznych, przeprowadzonych na preparatach 108 mózgowi ludzkich i mózgowi zwierzęcych. Simchowicz uznał za charakterystyczną cechę choroby blaszki starcze (plaques seniles, termin wprowadzony do literatury medycznej przez Simchowicza) w korze mózgowej. Pisał: „Przypadki, w których nie znajdujemy zupełnie blaszek starczych należą do innych postaci chorobowych, różniących się klinicznie i anatomicznie od otępienia starczego”. Monografia, wydana po polsku w 1913 roku pod tytułem Badania nad anatomią patologiczną otępienia starczego została nagrodzona w konkursie imienia Romualda Pląskowskiego. Była to pierwsza polska praca na temat etiologii otępieniaParnowski T. Teofil Simchowicz 1879–1957. Postępy Psychiatrii i Neurologii 5 (Supl. 1), s. i, 1996. Oprócz blaszek starczych, opisał także tzw. zwyrodnienie ziarnisto-wodniczkowe, rodzaj zmiany patologicznej o niejasnym znaczeniu (określane czasem jako zwyrodnienie ziarnisto-wodniczkowe Simchowicza). Opisał objaw nosowo-podbródkowy (objaw Simchowicza) należący do grupy objawów deliberacyjnych.
Lista prac Histologische Studien über die senile Demenz. W: Nissl F., Alzheimer A. (Hrsg). Histologische und histopathologische Arbeiten ueber die Grosshirnrinde mit besonderer Berucksichtigung der pathologischen Anatomie der Geistekrankheiten. Jena: Fischer, 1911 s. 267–444 Badania nad anatomią patologiczną otępienia starczego. Pamiętnik Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego 108 (3, 4), s. 171–218, 307–336, 1912; Pamiętnik Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego 109 (1–2, 3), s. 16-96, s. 240–285, 1913 Badania nad anatomią patologiczną otępienia starczego (z 8 tablicami i 17 rysunkami w tekście). Warszawa: Druk K. Kowalewskiego, 1913 O chorobie Alzheimera i stosunku jej do otępienia starczego. Gazeta Lekarska 48 (40, 41), s. 1009–1014, 1047–1053, 1913 La Maladie d’Alzheimer et son Rapport avec la Démence Sénile. L’Encéphale 9 (1), s. 218–231, 1914 O zmianach histologicznych w układzie nerwowym w doświadczalnie wywołanym zatruciu tyroidynowem (thyreo-toxicosis). Pamiętnik Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego 111 (3–4), s. 93–134, 1915
O formule starczej kory mózgowej. Gazeta Lekarska 53 (24), s. 281–282, 1919 O wyczerpalności odruchów ścięgnistych i o odruchach rzekomo klonicznych w chorobach zakaźnych. Gazeta Lekarska 53 (6), s. 61–63, 1919 O odruchu nosowo-ocznym i nosowo-podbródkowym. Polska Gazeta Lekarska 1 (39), ss. 750–753, 1922 Drętwica karku jako późny objaw posocznicy meningokokowej. Neurologja Polska 6, s. 369–382, 1922
La méningite cérébro-spinale comme état tardif de septicémie méningococcique. Revue Neurologique 2, s. 226–230, 1923 O posocznicy meningokokowej. Warszawskie Czasopismo Lekarskie 1, 4, s. 125–128, 1924 Sur la signification des plaques séniles et sur la formule sénile de l'écorce cérébrale. Revue Neurologique 31, s. 221–227, 1924 Bregman L., Simchowicz T. Zapalenie ropne opon mózgowych we wczesnym okresie ropnia mózgowego. Polska Gazeta Lekarska 5 (3-4), s. 50–51, 1926 Herman E., Simchowicz T. Przypadek guza mózgu z prawdopodobnym umiejscowieniem w lewym ciele prążkowanym. Warszawskie Czasopismo lekarskie 4 (14, 15), s. 478–479, 506–508, 1927 Herman E., Simchowicz T. Tumeur cérébrale avec localisation probable dans le corps strié gauche. Revue Neurologique 1, s. 547, 1927 Simchowicz, Wolff. Un cas d′encéphalite épidémique à forme polynévritique. Revue Neurologique 2, s. 371–372, 1928 Démonstration d′un cas de tumeur cérébelleuse et de ses radiographies, où le lipiodol a été injecté au sein de la tumeur du vivant du malade. Revue Neurologique 2, s. 485-486, 1928 Nowotwór móżdżku. Neurologia Polska 12, s. 138, 1929 „Przyczynek do anatomji patologicznej nagminnego zapalenia mózgu”. W: Księga Jubileuszowa Edwarda Flataua. Warszawa, 1929 s. 845–853 O postaci współczulnej choroby Redlich′a-Flataua (meningo-encephalitis disseminata epidemica). Neurologia Polska 15, s. 280–288, 1932 B. p. Edward Flatau (1869–1932). Rocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego 25, s. 185–191, 1932 Edward Flatau. Schweizer Archiv für Neurologie und Psychiatrie 31, s. 165–168, 1933 B. p. Samuel Goldflam (1852-1932). Rocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego 26, s. 115–117, 1933 Simchowicz T., Kenigsberg L. Un cas de parkinsonisme et cushingisme postencéphaliques. Revue Neurologique 66, s. 639–640, 1936 Edward Flatau jako anatom i anatom-patolog. Warszawskie Czasopismo Lekarskie 14 (21–22), s. 404–406, 1937 Przypadek astenii i arefleksji przysennej z wodogłowiem. Neurologia Polska 22, s. 243–245, 1939 O sposobach wywoływania słabych lub ukrytych odruchów. Czasopismo Lekarskie Lekarzy Polskich na Wschodzie Nr 1, s. 13–17, 1942 O objawach ponapadowych w padaczce. Lekarz Polski na Wschodzie, 1943? Kilka uwag o pracy prof. Dr. A. Laskiewicza „O głuchocie L. van Beethovena”. Lekarz Polski na Wschodzie nr 6/7, s. 271–272, 1943 Lebaajat hatofaot szeleahar hetkejfirn epileptimm/ A Contribution to the Question of Postparoxysmal Symptoms with Epilepsy. Harefuah 28 (5), s. 95–97, 1945
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie izb lekarskich II Rzeczypospolitej Kategoria:Kapitanowie lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Ciechanowcu Kategoria:Neurolodzy Szpitala Starozakonnych w Warszawie Kategoria:Neuropatolodzy Kategoria:Oficerowie 1 Batalionu Sanitarnego Kategoria:Polscy neurolodzy Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Polscy Żydzi – żołnierze II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Współpracownicy i uczniowie Edwarda Flataua Kategoria:Zmarli w 1957