mały|Nagłówek z papieru listowego Teofila Simchowicza z 1956 roku W 1940 roku Simchowicz przedostał się do Palestyny, gdzie uczestniczył w życiu środowiska lekarskiego i polskich uchodźców. W lutym 1944 otrzymał prawo wykonywania zawodu na terenie PalestynyNotices. The Palestine Gazette nr 1328 s.333 (6.4.1944). Pracował w klinice neurologiczno-psychiatrycznej Kupat Holim z Kurtem Löwensteinem i Juliusem Zelermeyerem.
Od 1949 roku dotknięty był chorobą Parkinsona. Zmarł w ostatnim dniu grudnia 1957 roku w Szpitalu Hadassa w Tel-AwiwieBoruchowicz L. Notiz. Ars medici 48, s. 142, 1958Boruchowicz. The late Dr. T. Symchowicz. Harefuah 54 (4), s. 106–107, 1958. Pochowany jest razem z żoną na Cmentarzu Kirjat Sza’ul.
Eufemiusz Herman wspominał go następująco: „Niezwykle sympatyczny, skromny, spokojny, nad wyraz koleżeński, umiał zjednać sobie wielki mir zarówno wśród kolegów, jak i chorych. Cieszył się olbrzymim powodzeniem w praktyce lekarskiej. Był wielkim przyjacielem i oddanym współpracownikiem Edwarda Flataua.