Sezon 1991 Formuły 1 – 42. sezon o Mistrzostwo Świata Formuły 1. Rozpoczął się 10 marca 1991 na torze Phoenix Circuit w Phoenix w Stanach Zjednoczonych, a zakończył 3 listopada na torze Adelaide Street Circuit w Adelaide w Australii.

Mistrzem świata kierowców został po raz trzeci Ayrton Senna, natomiast mistrzem świata wśród konstruktorów został po raz siódmy zespół McLaren.

Lista startowa Zespół Konstruktor Pojazd Silnik Opony Nr Kierowca Rundy Marlboro McLaren Honda McLaren-Honda MP4/6 Honda RA121E 3.5 V12 1 Ayrton Senna 1–16 2 Gerhard Berger 1–16 Tyrrell Racing Organisation Tyrrell-Honda 020 Honda RA101E 3.5 V12 3 Satoru Nakajima 1–16 4 Stefano Modena 1–16 Canon Williams Team Williams-Renault FW14 Renault RS3 3.5 V10 5 Nigel Mansell 1–16 6 Riccardo Patrese 1–16 Motor Racing Developments Brabham-Yamaha BT60B Yamaha OX99 3.5 V10 7 Martin Brundle 1–16 8 Mark Blundell 1–16 Footwork Grand Prix International Footwork-Porsche A11C Porsche 3512 3.5 V10 9 Michele Alboreto 1–6 10 Alex Caffi 1–4 Stefan Johansson 5–6 Footwork-Ford FA12 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 9 Michele Alboreto 7–16 10 Stefan Johansson 7–8 Alex Caffi 9–16 Team Lotus Lotus-Judd 102B Judd EV 3.5 V8 11 Mika Häkkinen 1–16 12 Julian Bailey 1–4 Johnny Herbert 5–8, 11, 13, 15–16 Michael Bartels 9–10, 12, 14 Fondmetal Fondmetal-Ford FA1M-EFomet F1 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 14 Olivier Grouillard 1–13 Gabriele Tarquini 14–16 Leyton House Racing Leyton House-Ilmor CG911 Ilmor 2175A 3.0 V10 15 Maurício Gugelmin 1–16 16 Ivan Capelli 1–14 Karl Wendlinger 15–16 Automobiles Gonfaronnaises Sportives AGS-Ford JH25JH25BJH27 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 17 Gabriele Tarquini 1–13 Olivier Grouillard 14 18 Stefan Johansson 1–2 Fabrizio Barbazza 3–14 Camel Benetton Ford Benetton-Ford B190BB191 Ford HBA4 3.5 V8Ford HBA5 3.5 V8 19 Roberto Moreno 1–11 Michael Schumacher 12–16 20 Nelson Piquet 1–16 Scuderia Italia Dallara-Judd F191 Judd GV 3.5 V10 21 Emanuele Pirro 1–16 22 JJ Lehto 1–16 Minardi Team Minardi-Ferrari M191 Ferrari 037 3.5 V12 23 Pierluigi Martini 1–16 24 Gianni Morbidelli 1–15 Roberto Moreno 16 Equipe Ligier Gitanes Ligier-Lamborghini JS35JS35B Lamborghini 3512 3.5 V12 25 Thierry Boutsen 1–16 26 Érik Comas 1–16 Scuderia Ferrari SpA Ferrari 642642/2643 Ferrari 037 3.5 V12 27 Alain Prost 1–15 Gianni Morbidelli 16 28 Jean Alesi 1–16 Larrousse F1 Lola-Ford LC91 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 29 Éric Bernard 1–15 Bertrand Gachot 16 30 Aguri Suzuki 1–16 Coloni Racing Coloni-Ford C4 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 31 Pedro Chaves 1–13 Naoki Hattori 15–16 Team 7Up Jordan Jordan-Ford 191 Ford HBA4 3.5 V8 32 Bertrand Gachot 1–10 Michael Schumacher 11 Roberto Moreno 12–13 Alessandro Zanardi 14–16 33 Andrea de Cesaris 1–16 Modena Team SpA Lambo-Lamborghini 291 Lamborghini 3512 3.5 V12 34 Nicola Larini 1–16 35 Eric van de Poele 1–16

Zmiany przed sezonem Zmiany silników BMS Scuderia Italia: Ford → Judd Brabham: Judd → Yamaha Larrousse: Lamborghini → Ford Leyton House: Judd → Ilmor Ligier: Ford → Lamborghini Lotus: Lamborghini → Judd Minardi: Ford → Ferrari Tyrrell: Ford → Honda

Zmiany wśród zespołów W mistrzostwach zadebiutowały dwa zespoły: Jordan i Modena. Dwa zespoły zmieniły nazwę: Arrows zmienił nazwę na Footwork, natomiast Osella na Fondmetal. Marka Camel przestała sponsorować zespół Lotus, natomiast zaczęła sponsorować ekipę Benetton. Firma Braun została sponsorem tytularnym stajni Tyrrell. Firma Espo przestała sponsorować zespół Larrousse.

Zmiany wśród kierowców Jean Alesi zastąpił Nigela Mansella w Ferrari. JJ Lehto zastąpił Andreę de Cesarisa w zespole BMS Scuderia Italia. Nigel Mansell powrócił do Williamsa po dwóch latach, zastępując Thierry'ego Boutsena. Stefan Johansson zastąpił Yannicka Dalmasa w zespole AGS Stefano Modena zastąpił Jeana Alesiego w ekipie Tyrrell. Ekipa Lotus zmieniła skład kierowców. Mika Häkkinen i Julian Bailey zastąpili Dereka Warwicka i Johnny'ego Herberta. Zespół Brabham wymienił kierowców. Martin Brundle zastąpił Davida Brabhama, a Mark Blundell zajął miejsce Stefano Modeny. Kierowcami nowo powstałej ekipy Jordan zostali Bertrand Gachot i Andrea de Cesaris. Kierowcami nowo powstałego zespołu Modena zostali Nicola Larini i Eric van de Poele.

Zmiany w trakcie sezonu Zmiany silników Footwork: Porsche → Ford

Zmiany wśród zespołów Z powodu kłopotów finansowych, po Grand Prix Hiszpanii 1991, swoją działalność zakończył zespół AGS.

Zmiany wśród kierowców Po Grand Prix Brazylii, Fabrizio Barbazza zastąpił Stefana Johanssona. Podczas treningu do Grand Prix Monako, Alex Caffi miał poważny wypadek. Jego zastępcą został Stefan Johansson. Po Grand Prix Wielkiej Brytanii, pierwotnie Footwork chciał zatrzymać Johanssona, lecz Caffi wniósł sprawę do sądu i poprzez nakaz wrócił do kokpitu na resztę sezonu. Po Grand Prix Monako, miejsce Juliana Baileya zajmowali Johnny Herbert (od Grand Prix Kanady do Grand Prix Wielkiej Brytanii, w Grand Prix Belgii, Grand Prix Portugalii i na dwa ostatnie wyścigi sezonu) i Michael Bartels (od Grand Prix Niemiec do Grand Prix Węgier, w Grand Prix Włoch i Grand Prix Hiszpanii). Przed Grand Prix Belgii, Bertrand Gachot został aresztowany za napaść na taksówkarza. Jego miejsce zajmowali Michael Schumacher (w Belgii, Roberto Moreno (we Włoszech i w Portugalii) i Alessandro Zanardi (na dwa ostatnie wyścigi sezonu). Po Grand Prix Belgii, Michael Schumacher zastąpił Roberto Moreno. Po Grand Prix Portugalii, Gabriele Tarquini i Olivier Grouillard zamienili się zespołami. Po Grand Prix Hiszpanii, Karl Wendlinger zastąpił Ivana Capelliego. Przed Grand Prix Japonii, Naoki Hattori zastąpił Pedro Chavesa. Przed Grand Prix Australii, Alain Prost został zwolniony. Jego miejsce zajął Gianni Morbidelli. Po wyścigu o Grand Prix Japonii, Roberto Moreno zastąpił Gianniego Morbidelliego w Minardi, a Bertrand Gachot zajął miejsce Érika Bernarda w ekipie Larrousse.

Eliminacje Nr Nazwa rundy Data rozegrania Tor Lokalizacja 1 Grand Prix Stanów Zjednoczonych 10 marca Phoenix Circuit Phoenix 2 Grand Prix Brazylii 24 marca Autódromo José Carlos Pace São Paulo 3 Grand Prix San Marino 28 kwietnia Autodromo Enzo e Dino Ferrari Imola 4 Grand Prix Monako 12 maja Circuit de Monaco Monte Carlo 5 Grand Prix Kanady 2 czerwca Circuit Gilles Villeneuve Montreal 6 Grand Prix Meksyku 16 czerwca Autódromo Hermanos Rodríguez Meksyk 7 Grand Prix Francji 7 lipca Circuit de Nevers Magny-Cours Magny-Cours 8 Grand Prix Wielkiej Brytanii 14 lipca Silverstone Circuit Northamptonshire 9 Grand Prix Niemiec 28 lipca Hockenheimring Hockenheim 10 Grand Prix Węgier 11 sierpnia Hungaroring Mogyoród 11 Grand Prix Belgii 25 sierpnia Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 12 Grand Prix Włoch 8 września Autodromo Nazionale di Monza Monza 13 Grand Prix Portugalii 22 września Estoril Estoril 14 Grand Prix Hiszpanii 29 września Circuit de Catalunya Barcelona 15 Grand Prix Japonii 20 października Suzuka International Racing Course Suzuka 16 Grand Prix Australii 3 listopada Adelaide Adelaide

Zmiany w kalendarzu Grand Prix San Marino zostało przesunięte z maj na kwiecień. Grand Prix Hiszpanii zostało przeniesione z toru Circuito Permanente de Jerez na obiekt Circuit de Catalunya.

Wyniki Najlepsze wyniki w Grand Prix Rnd Grand Prix Pole Position Najszybsze okrąż. Zwycięzca Konstruktor Wyniki 1 Grand Prix Stanów Zjednoczonych Ayrton Senna Jean Alesi Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki 2 Grand Prix Brazylii Ayrton Senna Nigel Mansell Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki 3 Grand Prix San Marino Ayrton Senna Gerhard Berger Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki 4 Grand Prix Monako Ayrton Senna Alain Prost Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki 5 Grand Prix Kanady Riccardo Patrese Nigel Mansell Nelson Piquet Benetton-Ford Wyniki 6 Grand Prix Meksyku Riccardo Patrese Nigel Mansell Riccardo Patrese Williams-Renault Wyniki 7 Grand Prix Francji Riccardo Patrese Nigel Mansell Nigel Mansell Williams-Renault Wyniki 8 Grand Prix Wielkiej Brytanii Nigel Mansell Nigel Mansell Nigel Mansell Williams-Renault Wyniki 9 Grand Prix Niemiec Nigel Mansell Riccardo Patrese Nigel Mansell Williams-Renault Wyniki 10 Grand Prix Węgier Ayrton Senna Bertrand Gachot Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki 11 Grand Prix Belgii Ayrton Senna Roberto Moreno Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki 12 Grand Prix Włoch Ayrton Senna Ayrton Senna Nigel Mansell Williams-Renault Wyniki 13 Grand Prix Portugalii Riccardo Patrese Nigel Mansell Riccardo Patrese Williams-Renault Wyniki 14 Grand Prix Hiszpanii Gerhard Berger Riccardo Patrese Nigel Mansell Williams-Renault Wyniki 15 Grand Prix Japonii Gerhard Berger Ayrton Senna Gerhard Berger McLaren-Honda Wyniki 16 Grand Prix Australii Ayrton Senna Gerhard Berger Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki

Klasyfikacje szczegółowe Kierowcy

Poz.KierowcaKonstruktor Pkt. 1 Ayrton Senna McLaren 1 1 1 1 NU 3 3 4† 7† 1 1 2 2 5 2 1 96 2 Nigel Mansell Williams NU NU NU 2 6† 2 1 1 1 2 NU 1 DK 1 NU 2 72 3 Riccardo Patrese Williams NU 2 NU NU 3 1 5 NU 2 3 5 NU 1 3 3 5 53 4 Gerhard Berger McLaren NU 3 2 NU NU NU NU 2 4 4 2 4 NU NU 1 3 43 5 Alain Prost Ferrari 2 4 NW 5 NU NU 2 3 NU NU NU 3 NU 2 4 34 6 Nelson Piquet Benetton 3 5 NU NU 1 NU 8 5 NU NU 3 6 5 11 7 4 26,5 7 Jean Alesi Ferrari 12† 6 NU 3 NU NU 4 NU 3 5 NU NU 3 4 NU NU 21 8 Stefano Modena Tyrrell 4 NU NU NU 2 11 NU 7 13 12 NU NU NU 16 6 10 10 9 Andrea de Cesaris Jordan NPK NU NU NU 4 4 6 NU 5 7 13† 7 8 NU NU 8 9 10 Roberto Moreno Benetton/Jordan/Minardi NU 7 13† 4 NU 5 NU NU 8 8 4 NU 10 16 8 11 Pierluigi Martini Minardi 9† NU 4 12 7 NU 9 9 NU NU 12† NU 4 13 NU NU 6 12 JJ Lehto Dallara NU NU 3 11 NU NU NU 13 NU NU NU NU NU 8 NU 12 4 13 Bertrand Gachot Jordan/Lola 10† 13† NU 8 5 NU NU 6 6 9 NZ 4 14 Michael Schumacher Jordan/Benetton NU 5 6 6 NU NU 4 15 Satoru Nakajima Tyrrell 5 NU NU NU 10 12 NU 8 NU 15 NU NU 13 17 NU NU 2 16 Mika Häkkinen Lotus NU 9 5 NU NU 9 NZ 12 NU 14 NU 14 14 NU NU 19 2 17 Martin Brundle Brabham 11 12 11 WYK NU NU NU NU 11 NU 9 13 12 10 5 NZ 2 18 Emanuele Pirro Dallara NU 11 NPK 6 9 NPK NPK 10 10 NU 8 10 NU 15 NU 7 1 19 Mark Blundell Brabham NU NU 8 NU NZ NU NU NU 12 NU 6 12 NU NU NPK 17 1 20 Ivan Capelli Leyton House NU NU NU NU NU NU NU NU NU 6 NU 8 17† NU 1 21 Éric Bernard Lola NU NU NU 9 NU 6 NU NU NU NU NU NU NZ NU NZ 1 22 Aguri Suzuki Lola 6 NU NU NU NU NU NU NU NU NU NZ NZ NU NZ NU NZ 1 23 Julian Bailey Lotus NZ NZ 6 NZ 1 24 Gianni Morbidelli Minardi/Ferrari NU 8 NU NU NU 7 NU 11 NU 13 NU 9 9 14† NU 6 0,5 — Maurício Gugelmin Leyton House NU NU 12† NU NU NU 7 NU NU 11 NU 15 7 7 8 14 0 — Thierry Boutsen Ligier NU 10 7 7 NU 8 12 NU 9 17† 11 NU 16 NU 9 NU 0 — Johnny Herbert Lotus NZ 10 10 14† 7 NU NU 11 0 — Nicola Larini Lambo 7 NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK NU 16 NZ 16 NZ NZ NZ NU 0 — Érik Comas Ligier NZ NU 10 10 8 NZ 11 NZ NU 10 NU 11 11 NU NU 18 0 — Gabriele Tarquini AGS/Fondmetal 8 NU NZ NU NZ NZ NZ NZ NZ NPK NPK NPK NZ 12 11 NPK 0 — Alessandro Zanardi Jordan 9 NU 9 0 — Eric van de Poele Lambo NPK NPK 9† NPK NPK NPK NPK NPK NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ 0 — Alex Caffi Footwork NZ NZ NZ NZ NPK NPK NZ NPK NPK NPK 10 15 0 — Olivier Grouillard Fondmetal/AGS NPK NPK NPK NPK NPK NU NU NPK NPK NZ 10 NU NPK NPK 0 — Michele Alboreto Footwork NU NZ NZ NU NU NU NU NU NZ NZ NPK NZ 15 NU NZ 13 0 — Karl Wendlinger Leyton House NU 20 0 — Stefan Johansson AGS/Footwork NZ NZ NU NZ NZ NZ 0 — Fabrizio Barbazza AGS NZ NZ NZ NZ NZ NZ NPK NPK NPK NPK NPK NPK 0 — Michael Bartels Lotus NZ NZ NZ NZ 0 — Pedro Chaves Coloni NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK NPK 0 — Naoki Hattori Coloni NPK NPK 0 Poz.KierowcaKonstruktor Pkt.

Konstruktorzy