Zdobycie Tyrnowa przez Turków – opanowanie miasta będącego centrum antyosmańskiego powstania Bułgarów w 1686 roku.
Po klęsce wiedeńskiej poniesionej przez Turków w roku 1683 i zawiązaniu się antytureckiej Świętej Ligi (Austria, Polska, Wenecja, Rosja i Państwo Kościelne), do walki z turecką okupacją swych ziem przystąpili Bułgarzy. Przygotowując spisek i poszukując oparcia w Rosji nawiązali ścisłe kontakty z moskiewskim patriarchą Joachimem, który obiecał im pomoc. Ich wysłannikiem był bojar Rostisław Stracimirowicz, pretendent do bułgarskiego tronu, podający się za potomka ostatniego dynasty z Tyrnowa (stąd znany jako Sziszman III) i nazywany „księciem Tyrnowa”Tadeusz Wasilewski: Historia Bułgarii. Wrocław: Ossolineum, 1970, s. 141..
W 1686 w Tyrnowie wybuchło kolejne w tym miejscu (po pierwszym w 1598) powstanie, które szybko rozprzestrzeniło się na północne rejony kraju (Stara Płanina, Gabrowo, Trojan). Siły powstańców wynosiły zaledwie około 5 tysięcy ludziZygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata. Warszawa: Wydawnictwo Almapress, 2004..
Na skutek zdrady pewnego Greka Turcy przedwcześnie odkryli powstańczy spisek, dzięki czemu zapobiegli poważniejszemu rozszerzeniu rebelii, ściągając na miejsce oddziały regularnego wojska. Po ataku tych sił na Tyrnowo i zdobyciu jego warowni spiskowcy zbiegli stamtąd. Miejscowa ludność została wymordowana, a domy splądrowane. Po upadku miasta powstanie w tej okolicy upadło, a Turcy bezwzględnie rozprawili się z ludnością pozostałych rejonów. Powstańcy przenieśli jeszcze działania w okolice Sofii, ale i tam wkrótce zostały one stłumione. Ich ranny przywódca, Rostisław Stracimirowicz znalazł ostatecznie schronienie w klasztorze Rylskim, a w roku 1689 przedostał się do Rosji.
Przypisy
Kategoria:Historia Bułgarii Kategoria:Wielkie Tyrnowo