Zdobycie Tyrnowa przez Turków – opanowanie miasta będącego centrum antyosmańskiego powstania Bułgarów w 1686 roku.
Po klęsce wiedeńskiej poniesionej przez Turków w roku 1683 i zawiązaniu się antytureckiej Świętej Ligi (Austria, Polska, Wenecja, Rosja i Państwo Kościelne), do walki z turecką okupacją swych ziem przystąpili Bułgarzy. Przygotowując spisek i poszukując oparcia w Rosji nawiązali ścisłe kontakty z moskiewskim patriarchą Joachimem, który obiecał im pomoc. Ich wysłannikiem był bojar Rostisław Stracimirowicz, pretendent do bułgarskiego tronu, podający się za potomka ostatniego dynasty z Tyrnowa (stąd znany jako Sziszman III) i nazywany „księciem Tyrnowa”Tadeusz Wasilewski: Historia Bułgarii. Wrocław: Ossolineum, 1970, s. 141..
W 1686 w Tyrnowie wybuchło kolejne w tym miejscu (po pierwszym w 1598) powstanie, które szybko rozprzestrzeniło się na północne rejony kraju (Stara Płanina, Gabrowo, Trojan). Siły powstańców wynosiły zaledwie około 5 tysięcy ludziZygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata. Warszawa: Wydawnictwo Almapress, 2004..