Ilja Faddiejewicz Cyon, także Elias von Cyon, Élie de Cyon, ros. Илья Фаддеевич Цион (ur. w Telszach, zm. 23 października 1912 w Paryżu) – rosyjsko-francuski lekarz, fizjolog, działacz polityczny, profesor na Uniwersytecie w Sankt Petersburgu.
Życiorys Urodził się w 1843 roku w Telszach (według niektórych źródeł w Poniewieżu) w rodzinie żydowskiej. Miał brata Moisieja (1840-?), również lekarza. Ukończył gimnazjum w Czernihowie. Studia medyczne rozpoczął w roku akademickim 1858/1859 w Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie, ale w tym samym roku wystąpił z uczelni „na własne żądanie”Ringelblum E. Z nowoczesnych dziejów lekarzy żydów w Polsce – Żydzi w Akademii Medyko-Chirurgicznej. Medycyna Społeczna 7-8, s. 31-36, 1937.. Od 1859 do 1862 uczył się na Uniwersytecie w Kijowie, a od 1862 do 1864 na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, gdzie otrzymał tytuł doktora medycyny i chirurgii. W 1865 roku otrzymał tytuł doktora medycyny na Akademii Medyko-Chirurgicznej w St. Petersburgu. Od 1866 pracował z Carlem Ludwigiem w Lipsku i z Ernstem Brückem w Wiedniu. Od 1867 wykładał anatomię i fizjologię na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Uniwersytetu w St. Petersburgu, był tam też dyrektorem Laboratorium Fizjologicznego. Jego studentem w tym czasie był Iwan Pawłow.
W 1870 został profesorem nadzwyczajnym na tej uczelni, a w 1872 roku decyzją ministra wojny Milutina, profesorem zwyczajnym fizjologii Akademii Medycznej w Petersburgu, wbrew decyzji władz wydziału. 21 stycznia 1873 roku wygłosił wykład inauguracyjny. W 1874 roku studenci zażądali usunięcia Cyona. W 1877 wyemigrował do Paryża, gdzie pracował z Claude’em Bernardem. W 1878 roku w Paryżu otrzymał tytuł doktora medycynyCyon, Elie von W: . Przyjął francuskie obywatelstwo i został we Francji do śmierci w 1912 roku.
Dorobek naukowy Cyonowi jako pierwszemu udało się utrzymać pracę wyizolowanego serca żaby. W swoim doświadczeniu zapewniono przepływ surowicy przez serce, utrzymywano też optymalną temperaturę płynu.
Wybrane prace Prace medyczne Über den Einfluß der Temperaturveränderungen auf Zahl, Dauer und Stärke der Herzschläge. Arbeiten aus der Physiologischen Anstalt zu Leipzig 77-127, 1866 Elias von Cyon, Carl Ludwig. Die Reflexe eines der sensiblen Nerven des Herzens auf die motorischen der Blutgefässe. Arbeiten aus der Physiologischen Anstalt zu Leipzig 128-149. 1866 Die Lehre von der Tabes dorsalis: kritisch und experimentell erläutert. Berlin: Liebrecht, 1867 Über die Wurzeln, durch welche das Rückenmark die Gefäßnerven für die Vorderpfote aussendet. Arbeiten aus der Physiologischen Anstalt zu Leipzig 62-77 (1868) Über die Nerven des Peritoneum. Arbeiten aus der Physiologischen Anstalt zu Leipzig: 104-112 (1868) Курс физиологии профессора: (Лекции, чит. в 1872-73 учеб. г. в Мед.-хирург. акад.). Т. 1-2. Санкт-Петербург: К. Риккер, 1873-1874 Сердце и мозг: Речь, произнес. на торжеств. акте Мед.-хирург. акад. 21-го янв. 1873 г. орд. проф. И.Ф. Ционом. Санкт-Петербург: В. Анреп, 1874 Methoden der physiologischen Experimente und Vivisectionen mit Atlas. J.Ricker´sche Buchhandlung, Giessen, Carl Ricker, St. Petersburg 1876 Methodik der Physiologischen Experimente und Vivisectionen. Giessen-St. Petersburg: Ricker 1876 Научные беседы: Попул. излож. главнейших успехов естествознания. Санкт-Петербург: К. Риккер, 1880 Gesammelte physiologische Arbeiten. Berlin: August Hirschwald, 1888 Die Nerven des Herzens. Ihre Anatomie und Physiologie. Berlin: Verlag von Julius Springer, 1907 Das Ohrlabyrinth als Organ der mathematischen Sinne für Raum und Zeit. Berlin: Verlag von Julius Springer, 1908
Prace polityczne La guerre ou la paix? 1891 Nihilisme et anarchie 1892 M. Witte et les finances russes: d’apres des documents officiels et inedits. Typographie Chamerot et Renouard, 1895 Histoire de l’entente franco-russe, 1886-1894: documents et souvenirs; 1895 Ou la dictature de m. Witte conduit la Russie Les Finances russes et l’épargne française, 1895 С.Ю. Витте и его проекты злостного банкротства пред Государственным советом. Париж: Haar et Steinert, succ. Eichler, 1896 Du la dictature de M. Witte conduit la russie, 1897 M. Witte et ses projets de faillite devant le conseil de l’empire, 1897
Przypisy
Kategoria:Francuscy fizjolodzy Kategoria:Konwertyci na katolicyzm z judaizmu Kategoria:Rosyjscy fizjolodzy Kategoria:Urodzeni w 1843 Kategoria:Zmarli w 1912