Ilja Faddiejewicz Cyon, także Elias von Cyon, Élie de Cyon, ros. Илья Фаддеевич Цион (ur. w Telszach, zm. 23 października 1912 w Paryżu) – rosyjsko-francuski lekarz, fizjolog, działacz polityczny, profesor na Uniwersytecie w Sankt Petersburgu.
Życiorys Urodził się w 1843 roku w Telszach (według niektórych źródeł w Poniewieżu) w rodzinie żydowskiej. Miał brata Moisieja (1840-?), również lekarza. Ukończył gimnazjum w Czernihowie. Studia medyczne rozpoczął w roku akademickim 1858/1859 w Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie, ale w tym samym roku wystąpił z uczelni „na własne żądanie”Ringelblum E. Z nowoczesnych dziejów lekarzy żydów w Polsce – Żydzi w Akademii Medyko-Chirurgicznej. Medycyna Społeczna 7-8, s. 31-36, 1937.. Od 1859 do 1862 uczył się na Uniwersytecie w Kijowie, a od 1862 do 1864 na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, gdzie otrzymał tytuł doktora medycyny i chirurgii. W 1865 roku otrzymał tytuł doktora medycyny na Akademii Medyko-Chirurgicznej w St. Petersburgu. Od 1866 pracował z Carlem Ludwigiem w Lipsku i z Ernstem Brückem w Wiedniu. Od 1867 wykładał anatomię i fizjologię na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Uniwersytetu w St. Petersburgu, był tam też dyrektorem Laboratorium Fizjologicznego.