thumb|Grób Dankla w Innsbrucku Victor Dankl von Kraśnik hrabia, (ur. 18 września 1854 w Udine, zm. 8 stycznia 1941 w Innsbrucku) – generał pułkownik cesarskiej i królewskiej Armii.
Życiorys Jego ojciec, Niemiec z Wiednia, był kapitanem, wysłanym na włoską placówkę do Gorycji i Triestu, gdzie Victor uczęszczał do gimnazjum. W 1870 po ukończeniu akademii wojskowej w Wiener Neustadt został podporucznikiem w 3. pułku dragonów w Enns. Kilka lat później rozpoczął studia w Szkole Wojennej w Wiedniu. Pierwszą funkcją po ukończeniu uczelni było stanowisko w sztabie 8. Brygady Kawalerii w Pradze.
Od 1880 służył w Sztabie Generalnym. W 1884 otrzymał stopień rotmistrza. Pełnił następnie rozmaite funkcje sztabowe, między innymi; od 1894 służył w Czeskim Pułku Ułanów Nr 11 w Przemyślu na stanowisku komendanta 2. dywizjonu w Radymnie, w Komendzie 13 Korpusu w Zagrzebiu, był szefem sztabu dywizji kawalerii w Wiedniu. 16 maja 1903 został mianowany na stopień generała majora. Nominacja wiązała się z objęciem przez niego funkcji komendanta 66. Brygady Piechoty w Komárom. W 1905 służył w Treście
Następny awans na stopień marszałka polnego porucznika nadszedł w roku 1907 – Dankl został wówczas komendantem 36 Dywizji Piechoty w Zagrzebiu. 29 października 1912 został mianowany na stopień generała kawalerii. Przed wybuchem wojny awansował dalej, obejmując dowództwo elitarnego 14 Korpusu w Innsbrucku i szefa obrony Tyrolu i Vorarlbergu.
Z rozpoczęciem mobilizacji przed wybuchem I wojny światowej w sierpniu 1914 został wyznaczony na dowódcę 1 Armii (I, V, i X Korpusy Armijne, 3 i 9 Dywizje Kawalerii i 450 dział), która była mobilizowana w rej. Sieniawa – Nisko. 1 Armia, z rozpoczęciem działań, uderzała w na Lublin i w widłach rzek Wisła i Wieprz, gdzie rozwijała się 4 Armia rosyjska gen. Antona von Zalcy. 17 sierpnia nastąpiło pierwsze starcie kawalerii 4 Armii z oddziałami Armii Dankla w lasach na płd. od Kraśnika. 20 sierpnia Armia Dankla ruszyła do operacji zaczepnej z rubieży rz. San na północny wschód. Rankiem 23 sierpnia siłami 1 i 5 Korpusów Armijnych 1 Armia nacierała na 14 Korpus rosyjski w rej. Kraśnika i zmusiła go do odwrotu. 24 sierpnia rozbiła 16 KA i Korpus Grenadierów, a 25 sierpnia 4 Armia rosyjska rozpoczęła wycofanie w kierunku na Lublin. Wojska Dankla wzięły do niewoli ok. 6 tys. żołnierzy i zdobyły 28 dział i dalej prowadziły ofensywę próbując obejść i okrążyć prawe skrzydło 4 Armii rosyjskiej.
Jako dowódca 1 Armii Dankl dowodził swoimi oddziałami w zwycięskiej dla nich bitwie pod Kraśnikiem. Zimą 1914 9 Armia rosyjska w dniach 23-28 grudnia zadała duże straty Armii Dankla pod Nowym Korczynem i zmusiła ją do odwrotu za Nidę. W maju 1915 po przerwaniu rosyjskich pozycji na linii Gorlice – Tarnów Armia Dankla brała udział w operacji zaczepnej w Galicji działając w rejonie Karpat. walczył przeciwko Grupy Karpackiej 3 armii rosyjskiej. Po wejściu do wojny Włoch, 24 maja 1915 Dankl został oddelegowany na front włoski, gdzie objął stanowiska dowódcy obrony Tyrolu, gdzie dowodził wojskami austro węgierskimi w obronie Trydentu. 9 maja 1916 został mianowany na stopień generała pułkownika i w uznaniu zasług został wyznaczony na stanowisko dowódcy 11. Armii austriackiej, która była rozwijana w rej. Tyrolu. Uczestniczył w wiosennej ofensywie pod Trydentem razem z 3 Armią w maju 1916 (armie austro-węgierskie w okresie 15-27 maja przesunęły się o 10 km. i natarcie 30 maja zatrzymało się, po czym wojska włoskie przeszły do kontrnatarcia). 25 czerwca rozpoczęło się wycofanie wojsk austro-węgierskich.
18 czerwca 1916 Dankl musiał jednak przekazać dowództwo w ręce generała Rohra, pozostając honorowym kapitanem w 1 Gwardyjskim pułku strzeleckim i został wysłany do szpitala z powodu komplikacji zdrowotnych po operacji gardła. Potem był honorowym pułkownikiem gwardii cesarskiej 53 pułku piechoty. 17 sierpnia 1917 został uznany za niezdolnego do służby liniowej z przyczyn zdrowotnych, i został w członkiem Oficerskiej Gwardii Cesarskiej (Arcièrenleibgarde). Funkcję tę pełnił do 1918. Otrzymał w 1917 tytuł barona, a rok później otrzymał tytuł hrabiowski z przydomkiem "von Kraśnik" na pamiątkę jednego z najbardziej znanych zwycięstw Austriaków nad armią rosyjską.
Po przegranej wojnie Dankl został w Austrii, po śmierci Hotzendorffa Dankl został przewodniczącym kapituły Orderu Marii Teresy. Jako emeryt otrzymywał rozmaite honorowe stanowiska m.in. był protektorem Stowarzyszenia Upamiętnienia Pamięci Bohaterów oraz doktorem filozofii honoris causa uniwersytetu w Innsbrucku.
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Marii Teresy Krzyż Zasługi Wojskowej I klasy z dekoracją wojenną i mieczami Krzyż Wielki Orderu Leopolda z dekoracją wojenną i mieczami Krzyż Rycerski Orderu Leopolda Order Korony Żelaznej III klasy Gwiazda Zasługi Czerwonego Krzyża Krzyż Zasługi Wojskowej III klasy Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Odznaka za Służbę Wojskową II klasy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Mariański Zakonu Krzyżackiego Order Krzyża Takowy II klasy (Królestwo Serbii) Kawaler Orderu Orła Czerwonego III klasy (Królestwo Prus) Kawaler Orderu Królewskiego Korony (Królestwo Prus) Krzyż Żelazny I klasy (Królestwo Prus) Krzyż Żelazny II klasy (Królestwo Prus) Komandor Orderu Gwiazdy Rumunii (Królestwo Rumunii) Złote Promienie ze Wstęgą Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia)
Bibliografia Julisz Bator – "Wojna galicyjska", Kraków 2005, A. K. Zalesskij, I mirowaja wojna. prawitieli i wojennaczalniki, wyd. WECZE, Moskwa 2000.
Przypisy
Kategoria:Generałowie pułkownicy cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Marii Teresy Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Austria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Absolwenci Terezjańskiej Akademii Wojskowej Kategoria:Urodzeni w 1854 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Ludzie urodzeni w Udine Kategoria:Ludzie związani z Kraśnikiem Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Austrii