25 czerwca rozpoczęło się wycofanie wojsk austro-węgierskich.
18 czerwca 1916 Dankl musiał jednak przekazać dowództwo w ręce generała Rohra, pozostając honorowym kapitanem w 1 Gwardyjskim pułku strzeleckim i został wysłany do szpitala z powodu komplikacji zdrowotnych po operacji gardła. Potem był honorowym pułkownikiem gwardii cesarskiej 53 pułku piechoty. 17 sierpnia 1917 został uznany za niezdolnego do służby liniowej z przyczyn zdrowotnych, i został w członkiem Oficerskiej Gwardii Cesarskiej (Arcièrenleibgarde). Funkcję tę pełnił do 1918. Otrzymał w 1917 tytuł barona, a rok później otrzymał tytuł hrabiowski z przydomkiem "von Kraśnik" na pamiątkę jednego z najbardziej znanych zwycięstw Austriaków nad armią rosyjską.
Po przegranej wojnie Dankl został w Austrii, po śmierci Hotzendorffa Dankl został przewodniczącym kapituły Orderu Marii Teresy. Jako emeryt otrzymywał rozmaite honorowe stanowiska m.in. był protektorem Stowarzyszenia Upamiętnienia Pamięci Bohaterów oraz doktorem filozofii honoris causa uniwersytetu w Innsbrucku.