thumb|upright|Tytułowa strona „Rechtsphilosophie” autorstwa Gustava Radbrucha z 1932 r. Gustav Radbruch (ur. 21 listopada 1878 w Lubece, zm. 23 listopada 1949 w Heidelbergu) – niemiecki filozof i profesor prawa.
Życiorys Przedstawiciel neokantowskiej szkoły badeńskiej. W latach 1920–1924 deputowany do Reichstagu z ramienia SPD. Minister sprawiedliwości republiki Weimarskiej w drugim gabinecie kanclerza Josepha Wirtha (październik 1921 – listopad 1922) i dwu gabinetach Gustava Stresemanna (sierpień – listopad 1923).
Przeszedł do historii głównie dzięki tzw. formule Radbrucha (lex iniustissima non est lex, czyli prawo krańcowo niesprawiedliwe nie jest prawem), zgodnie z którą przepisy prawa stanowionego (lex), które są „rażąco, w najwyższym stopniu sprzeczne” z prawem naturalnym (ius), mogą i powinny być w procesie stosowania prawa traktowane tak, jakby w ogóle nie obowiązywały.
Radbruch pisał:
Przypisy
Bibliografia
Gustaw Radbruch, Wstęp do prawoznawstwa, Trzaska, Evert & Michalski, Warszawa 1924. Gustaw Radbruch, Zarys filozofji prawa, Księgarnia Powszechna, Warszawa-Kraków, 1938. Jerzy Zajadło, Formuła Radbrucha. Filozofia prawa na granicy pozytywizmu prawniczego, Arche, Gdańsk 2001 Jerzy Zajadło, Dziedzictwo przeszłości. Gustaw Radbruch: portret filozofa, prawnika, polityka i humanisty, Arche, Gdańsk 2007
Linki zewnętrzne Prace Gustava Radbrucha w bibliotece Polona
Kategoria:Niemieccy neokantyści Kategoria:Neokantyści szkoły badeńskiej Kategoria:Niemieccy filozofowie prawa Kategoria:Niemieccy teoretycy prawa Kategoria:Niemieccy ministrowie Kategoria:Posłowie do Reichstagu Kategoria:Politycy SPD Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1949 Kategoria:Ludzie urodzeni w Lubece