thumb|Artur Popko obecny prezes Polskiej Ligi Siatkówki Tauron Liga, do 2008 roku Polska Liga Siatkówki, do 2026 roku PlusLiga – najwyższa w hierarchii klasa męskich ligowych rozgrywek siatkarskich w Polsce, będąca jednocześnie najwyższym szczeblem centralnym (I poziomem ligowym). Zmagania w jej ramach toczą się cyklicznie (co sezon), systemem kołowym z fazą play-off na zakończenie każdego z sezonów i przeznaczone są dla najlepszych polskich klubów piłki siatkowej, a triumfator zostaje Mistrzem Polski. Czołowe zespoły klasyfikacji końcowej każdego sezonu uzyskują prawo występów w europejskich pucharach w sezonie następnym (Lidze Mistrzów, Pucharze CEV, Pucharze Challenge). Organizatorem i organem prowadzącym rozgrywki jest Polska Liga Siatkówki SA (PLS SA).

Historia

Utworzenie ligi zawodowej 30 czerwca 2000 roku podczas posiedzenia Polskiego Związku Piłki Siatkowej w Poznaniu założono Profesjonalną Ligę Piłki Siatkowej SA (PLPS SA). Tego dnia, przed meczem Polska–Hiszpania w Lidze Światowej, uroczyście podpisano jej akt notarialny. Podmiot ten był odpowiedzialny za organizację i docelowe prowadzenie rozgrywek męskiej ligi zawodowej, której nadano nazwę Polska Liga Siatkówki. Udziałowcami zostało dziesięć klubów nowo powstałej Polskiej Ligi Siatkówki oraz Polski Związek Piłki Siatkowej. Na pierwszego prezesa PLPS wybrano Artura Popko. 27 lipca 2000 roku spółka została wpisana do rejestru handlowego.Kapitał założycielski wynosił 1 100 000 złotych. Każdy z udziałowców spółki wniósł wkład w wysokości 100 000 złotych.

22 sierpnia 2000 roku w Warszawie ówczesny prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu, Mieczysław Nowicki, podpisał koncesję na prowadzenie rozgrywek zawodowych. Siatkówka jako czwarta dyscyplina sportu w Polsce – po boksie, koszykówce i piłce nożnej – otrzymała prawo organizowania zawodowych rozgrywek ligowych. 25 września 2000 roku zarząd spółki podpisał z klubami uczestniczącymi w rozgrywkach ligi zawodowej umowę regulującą zasady funkcjonowania ligi oraz przekazanie praw telewizyjnych i reklamowych do rozgrywek profesjonalnych. Załącznikiem do niej był „Regulamin Profesjonalnego Współzawodnictwa w Piłce Siatkowej Mężczyzn”, według którego prowadzono rozgrywki.

Lata 2000–2004 – trzy mistrzostwa Polski Mostostalu-Azoty Kędzierzyn-Koźle W pierwszym sezonie PLS uczestniczyły następujące zespoły: Galaxia Jurajska AZS Bank Częstochowa, Indykpol AZS Olsztyn, Jastrzębie Borynia, Kazimierz Płomień Sosnowiec, KS Citroën Nysa, Morze Szczecin, Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle, Stilon Gorzów, Stolarka Wołomin oraz Warka Strong Czarni Radom. Inauguracyjny mecz premierowej edycji PLS pomiędzy beniaminkiem Stolarką Wołomin a ówczesnym mistrzem Polski Mostostalem-Azoty Kędzierzyn-Koźle rozegrano 29 września 2000 roku w Radzyminie. Transmisję spotkania przeprowadziła TVP Regionalna (pod logotypem TVP3). Mistrzem Polski został Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle, pokonując w finale fazy play-off Galaxię Jurajską AZS Bank Częstochowa. Do I ligi serii B spadły natomiast Kazimierz Płomień Sosnowiec oraz – po barażach – Stilon Gorzów.

W październiku 2001 roku, na mocy trzyletniej umowy, sponsorem Polskiej Ligi Siatkówki została Grupa PZU.

W sezonie 2001/2002 zmieniono system punktacji w fazie zasadniczej. Dotychczas za zwycięstwo drużyna otrzymywała 2 punkty, natomiast za porażkę – 1 punkt. Od sezonu 2001/2002 za zwycięstwo 3:0 lub 3:1 przyznawane są 3 punkty, za zwycięstwo 3:2 – 2 punkty, za porażkę 2:3 – 1 punkt, natomiast za porażkę 1:3 lub 0:3 – 0 punktów. Do PLS dołączyła Skra Bełchatów. Mistrzem Polski po raz trzeci z rzędu został Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle, pokonując ponownie w finale fazy play-off zespół z Częstochowy. Z PLS spadł borykający się z problemami finansowymi klub Nordea Czarni Radom.

Po zakończeniu sezonu 2001/2002, ze względu na trudną sytuację finansową, Stolarka Wołomin dokonała fuzji z KP Polską Energią Sosnowiec. Stolarka Wołomin została zgłoszona do I ligi serii B, natomiast jej miejsce w PLS zajął klub z Sosnowca.

3 lipca 2002 roku PLPS SA oraz Plus GSM zawarły umowę sponsorską, na mocy której Plus GSM został „Partnerem Polskiej Ligi Siatkówki”. Pod koniec listopada 2002 roku prawa do transmisji rozgrywek przejęła Telewizja Polsat.

W sezonie 2002/2003 do PLS powrócił GTPS Gorzów Wielkopolski, jednak zajął ostatnie miejsce i ponownie opuścił najwyższą klasę rozgrywkową. Po raz trzeci z rzędu w finale fazy play-off spotkały się zespoły z Kędzierzyna-Koźla i Częstochowy. Po pięciomeczowej rywalizacji piąty tytuł mistrza Polski w historii klubu zdobył Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle.

W sierpniu 2003 roku ze względu na niezdolność do regulowania zobowiązań finansowych z rozgrywek wykluczone zostało Morze Szczecin. Jego miejsce zajął BBTS Siatkarz Original Bielsko-Biała, który zwyciężył w turnieju barażowym. W sezonie 2003/2004 w PLS zadebiutował także zwycięzca I ligi serii B – AZS Politechnika Warszawska. Tytuł mistrza Polski po raz pierwszy w historii zdobył Ivett Jastrzębie Borynia, pokonując w finale fazy play-off PZU AZS Olsztyn. PLS opuściły dwa kluby: Gwardia Wrocław oraz – po barażach – BBTS Siatkarz Original Bielsko-Biała.

Lata 2004–2011 – era dominacji Skry Bełchatów W październiku 2004 roku Plus GSM i PLPS podjęły decyzję o kontynuowaniu współpracy sponsorskiej w szerszym wymiarze, rozszerzając ją o wsparcie technologiczne. W sezonie 2004/2005 do PLS dołączyły dwa kluby: powracająca do najwyższej klasy rozgrywkowej po 23 latach Resovia oraz Górnik Radlin. Pierwszy tytuł mistrza Polski zdobyła Skra Bełchatów, natomiast po raz drugi z rzędu wicemistrzem został PZU AZS Olsztyn. Po jednym sezonie PLS opuścił Górnik Radlin. W najwyższej klasie rozgrywkowej nie utrzymał się także zmagający się z problemami finansowymi AZS PWSZ Nysa, który przegrał rywalizację barażową z Gwardią Wrocław. Oprócz Gwardii Wrocław do PLS dołączył także mistrz I ligi serii B – Joker Piła.

W sezonie 2005/2006 o mistrzostwo Polski w finale fazy play-off grały BOT Skra Bełchatów oraz Jastrzębski Węgiel. Drugi tytuł z rzędu zdobył zespół z Bełchatowa, wygrywając finałową rywalizację do trzech zwycięstw 3:1. Do I ligi spadły dwa kluby: PKE Polska Energia Sosnowiec, która zajęła ostatnie miejsce w lidze, oraz Joker Piła po przegranych barażach. Ich miejsce zajęły Jadar Radom jako mistrz I ligi oraz Delecta Bydgoszcz jako zwycięzca baraży.

W kontekście sezonu 2006/2007 powstał spór dotyczący terminu rozpoczęcia rozgrywek ligowych. Jego przyczyną był termin mistrzostw świata zaplanowanych na okres od 17 listopada do 3 grudnia. Trener reprezentacji Polski Raúl Lozano wystąpił z propozycją, aby liga wystartowała dopiero po zakończeniu mistrzostw świata, co pozwoliłoby wydłużyć czas przygotowań kadry narodowej do turnieju. W lutym 2006 roku Zarząd PZPS zdecydował, że rozgrywki Polskiej Ligi Siatkówki rozpoczną się we wrześniu ze względu na termin rozpoczęcia europejskich pucharów. Ostatecznie jednak, po kolejnych naciskach ze strony trenera Lozano, podjęto decyzję o przełożeniu startu ligi na grudzień. Decyzję tę zaakceptowały wszystkie kluby występujące w PLS.

Rozgrywki PLS w sezonie 2006/2007 rozpoczęły się 15 grudnia. Fazę zasadniczą wygrała Skra Bełchatów, ponosząc tylko jedną porażkę. W fazie play-off powtórzył się finał z poprzedniego sezonu – BOT Skra Bełchatów zmierzyła się z Jastrzębskim Węglem. W rywalizacji do trzech zwycięstw rozegrano pięć spotkań. Trzeci z rzędu tytuł mistrza Polski zdobyła drużyna z Bełchatowa, wygrywając decydujący mecz 3:0. PLS opuściła EnergiaPro Gwardia Wrocław, przegrywając serię spotkań o 9. miejsce z Delectą Bydgoszcz.

W sezonie 2007/2008 po rocznej przerwie do PLS powrócił Płomień Sosnowiec. W fazie zasadniczej pierwsze miejsce zajęła PGE Skra Bełchatów, odnosząc 16 zwycięstw i ponosząc 2 porażki. Zespół ten okazał się najlepszy również w fazie play-off, wygrywając wszystkie trzy mecze finałowe z Wkręt-metem Domex AZS Częstochowa i zdobywając czwarte z rzędu mistrzostwo Polski. W sierpniu 2008 roku Płomień Sosnowiec wycofał się z najwyższej klasy rozgrywkowej z powodu braku sponsora. PZPS zdecydował, że miejsce klubu z Sosnowca zajmie Delecta Bydgoszcz, która w sezonie 2007/2008 zajęła w PLS ostatnie miejsce.

15 kwietnia 2008 roku PLPS SA oraz Polkomtel SA podpisały pięcioletnią umowę sponsorską, na mocy której od sezonu 2008/2009 sieć telefonii komórkowej Plus została sponsorem tytularnym PLS. W związku z tym rozgrywki przyjęły nazwę PlusLiga.

Sezon 2008/2009 ponownie zdominowała PGE Skra Bełchatów, wygrywając fazę zasadniczą z bilansem 15 zwycięstw i 3 porażek oraz przechodząc fazę play-off bez przegranej. Tym samym wywalczyła piąte z rzędu mistrzostwo Polski. Pierwszy medal w historii profesjonalnej ligi zdobyła Asseco Resovia Rzeszów, która została wicemistrzem kraju. Z PlusLigi spadł beniaminek Trefl Gdańsk, ulegając w rywalizacji o utrzymanie Jadarowi Radom. 17 stycznia 2009 roku w Arenie Ursynów odbył się pierwszy Mecz Gwiazd PlusLigi, w którym zmierzyła się drużyna zawodników polskich z drużyną zawodników zagranicznych. Zwyciężyli ci drudzy 3:0.

W dziesiątym sezonie profesjonalnej ligi siatkówki w Polsce zadebiutował Pamapol Siatkarz Wieluń. Szósty z rzędu tytuł mistrza Polski zdobyła PGE Skra Bełchatów, pokonując w finale fazy play-off Jastrzębski Węgiel. Ostatnie miejsce zajął Neckermann AZS Politechnika Warszawska, jednak po zakończeniu sezonu odkupił miejsce w najwyższej klasie rozgrywkowej od Jadaru Radom. Klub z Radomia został natomiast zgłoszony do I ligi. 13 lutego 2010 roku w hali Torwar odbył się drugi Mecz Gwiazd PlusLigi. Tym razem grały ze sobą drużyna północy i drużyna południa. Zwyciężył zespół północy.

W marcu 2010 roku PLPS postanowiła, że od sezonu 2010/2011 każdy klub PlusLigi będzie miał obowiązek utrzymywania drużyny młodzieżowej, która rywalizować będzie zobowiązany do utrzymywania drużyny młodzieżowej rywalizującej w nowo utworzonych rozgrywkach pod nazwą Młoda Liga.

Przed sezonem 2010/2011 po raz pierwszy znacząco zmieniono system rozgrywek. Po fazie zasadniczej odbywała się druga faza, w której drużyny zostały podzielone na dwie grupy. W pierwszej znalazło się sześć najlepszych zespołów fazy zasadniczej, natomiast w drugiej – drużyny z miejsc 7–10. Drużyny, które zajęły miejsca 1–4 w pierwszej grupie, rywalizowały w półfinałach i meczach o medale. Zespoły z miejsc 1–4 pierwszej grupy rywalizowały w półfinałach oraz meczach o medale, natomiast drużyny z miejsc 5–6 rozgrywały mecze o 5. miejsce. Zespoły drugiej grupy walczyły o utrzymanie w fazie play-out. Siódmy z rzędu tytuł mistrza Polski zdobyła PGE Skra Bełchatów, natomiast wicemistrzem została ZAKSA Kędzierzyn-Koźle. W rywalizacji o utrzymanie beniaminek Fart Kielce pokonał Pamapol Wielton Wieluń. W meczach finałowych testowano system wideoweryfikacji, który został na stałe wprowadzony od sezonu 2011/2012.

Lata 2011–2016 – okres „ligi zamkniętej” 1 września 2011 zarząd PZPS stosunkiem głosów 12:6 zdecydował o tzw. „zamknięciu” PlusLigi. Zgodnie z tą decyzją żadna drużyna grająca w PlusLidze nie spadała automatycznie do I ligi po zakończeniu sezonu, natomiast o uczestnictwo w najwyższej klasie rozgrywkowej w każdym sezonie starać się mogły cztery najlepsze drużyny I ligi, o ile spełniły określone w regulaminie wymaganiaZob. Regulamin Profesjonalnego Współzawodnictwa w Piłce Siatkowej Mężczyzn, wrzesień 2011 r., Rozdział II. Rozgrywki ligi zawodowej, Oddział I. Udział w lidze zawodowej..

Przed sezonem 2011/2012 postanowiono powrócić do starego systemu rozgrywek, zgodnie z którym po fazie zasadniczej odbywała się faza play-off z udziałem ośmiu najlepszych zespołów. Do PlusLigi po dwóch sezonach przerwy powrócił Lotos Trefl Gdańsk. W fazie zasadniczej ponownie najlepsza okazała się PGE Skra Bełchatów, wygrywając 16 z 18 spotkań. W finale fazy play-off jednak drużynę z Bełchatowa pokonała Asseco Resovia Rzeszów, zdobywając piąte mistrzostwo Polski w historii klubu, a pierwsze od sezonu 1974/1975.