Arnold Słucki, właściwie Aron Kreiner (ur. 15 kwietnia 1920 w Tyszowcach, zm. 15 listopada 1972 w Berlinie Zachodnim) – polski poeta i tłumacz żydowskiego pochodzenia.

Życiorys thumb|Grób Arnolda Słuckiego na berlińskim cmentarzu Ruhleben Urodził się w Tyszowcach w tradycyjnej rodzinie żydowskiej. Uczył się w Seminarium Hebrajskim w Warszawie. Zadebiutował przed wojną wierszami w języku jidysz opublikowanymi na łamach pisma „Literarisze Bleter”. Od 1934 roku uczył się w Państwowym Seminarium dla Nauczycieli Religii Mojżeszowej w Warszawie. Pod koniec lat trzydziestych zaczął działać w KZMP i Rewolucyjnym Związku Młodzieży Szkolnej, w związku z czym nie został dopuszczony do egzaminu maturalnego i usunięty z seminarium. Po wybuchu II wojny światowej wyjechał do rodzinnych Tyszowiec, następnie do Łucka, gdzie ukończył kurs języka i kultury rosyjskiej i ukraińskiej, a po ataku III Rzeszy na Związek Radziecki w 1941 ewakuował się do Saratowa. Tam zmienił imię i nazwisko na Arnold Słucki. Wstąpił do Komsomołu.

W 1942 został zmobilizowany do Armii Czerwonej. Od 1943 walczył w szeregach Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Wówczas zaczął pisać swoje pierwsze wiersze w języku polskim. Po zakończeniu wojny jako repatriant wrócił do Polski. Wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, a następnie do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Należał do Związku Walki Młodych, a w latach 1946–1948 wchodził w skład jego zarządu. Następnie był członkiem władz centralnych Związku Młodzieży Polskiej. Publikował m.in. w „Odrodzeniu”, „Po prostu”, „Nowej Kulturze”, „Sztandarze Młodych”, „Twórczości” i „Żołnierzu Polskim”.

W latach 1946–1956 studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. W marcu 1950 był w gronie ośmiu studentów, członków PZPR, którzy wystąpili z listem otwartym atakującym prof. Władysława Tatarkiewicza, protestując przeciwko dopuszczaniu na prowadzonym przez niego seminarium do czysto politycznych wystąpień o charakterze wyraźnie wrogim budującej socjalizm Polsce. List przyczynił się do odsunięcia Tatarkiewicza od prowadzenia zajęć na uczelniList grupy uczestników seminarium filozoficznego profesora Władysława Tatarkiewicza, „Przegląd Filozoficzny” nr 2/1995 (14), s. 88.

W 1956, po publikacji artykułu na temat antysemityzmu w strukturach PZPR, został wykluczony z tej partii. Na skutek interwencji swoich przyjaciół z czasów działalności w PPR, przyjęto go jednak do partii ponownie. W 1966 wystąpił z PZPR protestując przeciwko wykluczeniu z niej Leszka Kołakowskiego. W 1968 po nagonce antysemickiej, która była następstwem wydarzeń marcowych, wybrał emigrację. Wyjechał do Izraela, następnie do Berlina Zachodniego, gdzie zmarł.

Przełożył 65 utworów poetyckich do Antologii poezji żydowskiej, która gotowa była już w 1968 roku, ale ukazała się dopiero w roku 1983. Był również autorem „Słowa wstępnego” do tejże antologii.

Twórczość Poezja Ziemia jaśnieje, 1950 Słońce nasz towarzysz, 1951 Spotkania, 1952 Poranek, 1953 Życie w pieśni, 1955 Dzwony nad Wisłą, 1958 Promienie czasu, 1959 Mity na wiosnę, 1962 Dolina dziwów, 1964 Faktura światła, 1965 Eklogi i psalmodie, 1966 Biografia anioła, 1982

Publicystyka Polemiki i refleksje, 1957

Książki dla dzieci Czarne i białe kruki, 1965 Wiersze dla Ali, 1965 Dzieci pustyni Gobi, 1966 Targ w Dziworaju, 1967 Dzień Malejki, 1969

Przypisy

Bibliografia

Sławomir Jacek Żurek: Biografia żydowskiego anioła. O Arnoldzie Słuckim Przegląd czasopism zagranicznych Arnold Słucki w serwisie Instytutu Adama Mickiewicza „Culture.pl”

Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Polscy tłumacze literatury hebrajskiej i jidysz Kategoria:Działacze Komunistycznego Związku Młodzieży Polski Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Działacze Związku Walki Młodych Kategoria:Emigranci marcowi Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Tyszowcach Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1972