Moc zasady – ilościowa miara chemicznej „siły działania” zasad. Miarą tej mocy jest ujemny logarytm dziesiętny ze stałej dysocjacji zasady w danych warunkach temperatury i ciśnienia, oznaczany skrótem
gdzie to stała dysocjacji zasady. Im jest mniejsze, tym moc zasady jest większa.
Przykładowo dla NaOH: NaOH → Na+ + OH− (dysocjacja w wodzie)
Moc zasad organicznych i amoniaku Równowaga kwasowo-zasadowa dla zasad organicznych i amoniaku ma postać:
Wartości pKb można spotkać w starszej literaturze. Współcześnie zamiast pKb podaje się wartości pKa (moc kwasu) (oznaczane czasem jako pKBH+) dla kwasu sprzężonego BH+ danej zasady B:
dla rozcieńczonych roztworów przyjmuje się i włącza je się do pKa:
Obie wartości skorelowane są wzorem:
pKa + pKb = pKH2O = 14
Np. dla amoniaku pKb = 4,7 a pKa = 9,3, które to wartości dotyczą równań: pKb:
pKa:
+Przykładowe wartościpKa i pKb Związek pKa pKb guanidyna 13,6 0,4 dietyloamina 10,8 3,2 amoniak 9,3 4,7 anilina 4,9 9,1 mocznik 0,1 13,9 tiomocznik –1 15
Mocne zasady Wartości Kb mocnych zasad w wodzie są na tyle duże (około 1013 lub wyższe), że nie daje się ich zmierzyć bezpośrednio. Można jednak porównać ich moc w rozpuszczalnikach organicznych, np. w DMSO lub acetonitrylu.
Mocne zasady: wodorotlenki litowców: LiOH, NaOH, KOH, RbOH oraz CsOH; wodorotlenki berylowców (bez berylu i magnezu): Ca(OH)2, Sr(OH)2 i Ba(OH)2.
Zobacz też moc kwasu skala pH
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chemia kwasów i zasad Kategoria:Właściwości chemiczne