Paweł Wojciechowski (ur. 6 czerwca 1989 w Bydgoszczy) – polski lekkoatleta specjalizujący się w skoku o tyczce.

Zawodnik bydgoskiego Zawiszy, wychowanek trenera Romana Dakiniewicza (1998-2011) (2013-2015), jest mistrzem świata seniorów z roku 2011 oraz medalistą juniorskich mistrzostw świata i młodzieżowym mistrzem Europy. Reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych. Wojciechowski jest byłym rekordzistą Polski (5,91 m – 2011) oraz byłym halowym rekordzistą kraju (5,86 – 2011). W roku 2008 ustanowił nadal aktualny rekord Polski juniorów (5,51). Jest kapralem Sił Zbrojnych RP. Sportowiec choruje na chorobę Scheuermanna.

Kariera Początki Paweł Wojciechowski lekkoatletykę zaczął uprawiać jesienią 1998 roku, mając 9 lat, w klubie CWKS Zawisza Bydgoszcz w sekcji lekkoatletycznej w grupie tyczkarzy trenera Romana Dakiniewicza, który wcześniej m.in. wychował dwóch olimpijczyków: Mariusza Klimczyka (Moskwa 1980) i Mirosława Chmarę (Seul 1988).

Pierwsze znaczące sukcesy jako tyczkarz odniósł w 2006 roku zwyciężając w Halowych Mistrzostwach Polski oraz Letnich Mistrzostwach Polski Juniorów Młodszych. Jego talent tyczkarski rozbłysnął w 2008 roku poprawiając o 1 cm rekord Polski juniorów 5,50 m należący do rok starszego kolegi klubowego Łukasza Michalskiego również wychowanka trenera Romana Dakiniewicza.

Wprawdzie w 2007 roku odpadł w eliminacjach mistrzostw Europy juniorów, ale 12 lipca 2008 zajął drugie miejsce i zdobył srebrny medal w konkursie skoku o tyczce podczas juniorskich mistrzostw świata. 14 marca 2009 zajął trzecie miejsce podczas halowego pucharu świata wojskowych w Atenach. W maju tego samego roku przez miesiąc trenował razem z grupą polskich tyczkarzy i tyczkarek we włoskiej miejscowości Formia pod okiem Witalija Pietrowa – wychowawcy i twórcy sukcesów Serhija Bubki oraz Jeleny Isinbajewej. W sezonie 2010 był nękany przez kontuzje.

Lata 2011–2012 13 lutego 2011 poprawił – podczas mityngu Flanders Indoor – 22-letni halowy rekord Polski Mirosława Chmary skacząc 5,86 m. Tydzień później zdobył pierwszy złoty medal seniorskich mistrzostw kraju, wygrywając krajowy czempionat w hali – po tym sukcesie debiutując w dużej seniorskiej imprezie zajął czwartą lokatę na halowych mistrzostwach Europy w Paryżu. W lipcu został młodzieżowym mistrzem Europy oraz zdobył złoto, ustanawiając rekord imprezy oraz rekord Polski młodzieżowców, igrzysk wojska. 15 sierpnia 2011 w Szczecinie podczas nocnego mityngu tyczkarzy wynikiem 5,91 m poprawił o 1 centymetr rekord Polski w skoku o tyczce, który od roku 1988 należał do Mirosława Chmary. Po tym sukcesie, 29 sierpnia w Daegu, wywalczył tytuł mistrza świata. Na koniec sezonu 2011 zajął drugie miejsce w plebiscycie na wschodzącą gwiazdą europejskiej lekkoatletyki organizowanym przez European Athletics, a w plebiscycie na lekkoatletę roku w Europie zajął 7. miejsce. Zwyciężył w plebiscycie dziennika „Sport” i Polskiego Związku Lekkiej Atletyki na najlepszego polskiego lekkoatletę sezonu 2011 zdobywając prestiżowe Złote Kolce. 7 grudnia 2011 podczas treningu w Bydgoszczy doznał kontuzji złamania kości jarzmowej. Dzień później zawodnik przeszedł operację, lekarze przewidują, że rekonwalescencja sportowca potrwa około miesiąca. Laureat (w kategorii Sportowiec Roku 2011) Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej imienia Piotra Nurowskiego przyznawanej przez Polski Komitet Olimpijski.

7 stycznia 2012 odebrał statuetkę za zajęcie szóstej lokaty w 77. Plebiscycie Przeglądu Sportowego. Podczas uroczystej gali Wojciechowski odebrał także nagrodę w kategorii Nadzieja olimpijska – wyróżnienie to przyznano pierwszy raz, a tyczkarzowi statuetkę wręczył mistrz olimpijski w pchnięciu kulą Tomasz Majewski. W sezonie letnim zawodnik borykał się z kontuzją, która uniemożliwiła mu start na mistrzostwach Polski w Bielsku-Białej oraz uzyskanie wskaźnika PZLA na igrzyska olimpijskie w Londynie. Polski Związek Lekkiej Atletyki wystąpił do Polskiego Komitetu Olimpijskiego z prośbą o uznanie międzynarodowego wskaźnika, który Wojciechowski uzyskał w sezonie 2011. 24 lipca 2012 potwierdzono, że tyczkarz wystąpi na londyńskich igrzyskach. Podczas igrzysk Wojciechowski nie zaliczył żadnej wysokości w rundzie eliminacyjnej i nie awansował do finału.

Lata 2013–2014 Z powodu kontuzji nie wziął udziału w mistrzostwach świata w Moskwie (2013). Do sportu powrócił w 2014 roku – 5 stycznia w Leverkusen uzyskał rezultat 5,45, a dwa tygodnie później (19 stycznia) w Orleanie wynikiem 5,76 wypełnił wskaźnik PZLA na halowe mistrzostwa świata w Sopocie.

Osiągnięcia thumb|270px|Skok Pawła Wojciechowskiego na wysokość 5,91 m (nowy rekord Polski) podczas mityngu skoku o tyczce w Szczecinie (15.08.2011)

Międzynarodowe Rok Impreza Miejsce Lokata Wynik 2007 Mistrzostwa Europy juniorów Hengelo el. – 16. miejsce 4,75 2008 Mistrzostwa świata juniorów Bydgoszcz 16px 2. miejsce 5,40 2009 Halowy puchar świata wojskowych Ateny 3. miejsce 5,40 2009 Mistrzostwa świata wojskowych Sofia – NM 2011 Halowe mistrzostwa Europy Paryż 4. miejsce 5,71 2011 Młodzieżowe mistrzostwa Europy Ostrawa 16px 1. miejsce 5,70 2011 Światowe wojskowe igrzyska sportowe Rio de Janeiro 16px 1. miejsce 5,81 2011 Mistrzostwa świata Daegu 16px 1. miejsce 5,90 2012 Igrzyska olimpijskie Londyn – NM 2014 Halowe mistrzostwa świata Sopot 12. miejsce 5,40 2014 Mistrzostwa Europy Zurych 16px 2. miejsce 5,70 2014 Puchar interkontynentalny Marrakesz 5. miejsce 5,40 2015 Mistrzostwa świata Pekin 16px 3. miejsce 5,80 2015 Światowe wojskowe igrzyska sportowe Mungyeong 16px 3. miejsce 5,20 2016 Mistrzostwa Europy Amsterdam 7. miejsce 5,30 2016 Igrzyska olimpijskie Rio de Janeiro el. – 16. miejsce 5,45 2017 Halowe mistrzostwa Europy Belgrad 3. miejsce 5,85 2017 Mistrzostwa świata Londyn 5. miejsce 5,75 2018 Halowe mistrzostwa świata Birmingham 13. miejsce 5,60 2018 Mistrzostwa Europy Berlin 5. miejsce 5,80 2019 Halowe mistrzostwa Europy Glasgow 16px 1. miejsce 5,90 2019 Światowe wojskowe igrzyska sportowe Wuhan 16px 1. miejsce 5,60 2019 Mistrzostwa świata Doha el. – 13. miejsce 5,70 2021 Halowe mistrzostwa Europy Toruń el. – 13. miejsce 5,35 2021 Igrzyska olimpijskie Tokio el. – 28. miejsce 5,30 2023 Mistrzostwa świata Budapeszt el. – 22. miejsce 5,35 2024 Mistrzostwa Europy Rzym el. – 21. miejsce 5,25

Mistrzostwa Polski thumb|230px|Paweł Wojciechowski podczas mistrzostw Polski seniorów w Bielsku-Białej (2010)

Stadion

Medalista mistrzostw Polski seniorów ma w dorobku pięć złotych (Kraków 2015, Bydgoszcz 2016, Lublin 2018, Radom 2019, Włocławek 2020), dwa srebrne (Szczecin 2014, Białystok 2017) oraz trzy brązowe medale (Bydgoszcz 2011, Poznań 2021 oraz Gorzów Wielkopolski 2023). Stawał na podium juniorskich mistrzostw Polski oraz młodzieżowych mistrzostw Polski, jednak nigdy nie wygrał żadnej z tych imprez.

Mistrzostwa PolskiPozycjaWynikŹródłoBielsko-Biała 2010 5. miejsce 5,00 Bydgoszcz 2011 16px 3. miejsce 5,60 Szczecin 2014 16px 2. miejsce 5,50 Kraków 2015 16px 1. miejsce 5,70 Bydgoszcz 2016 16px 1. miejsce 5,40 Białystok 2017 16px 2. miejsce 5,70 Lublin 2018 16px 1. miejsce 5,70 Radom 2019 16px 1. miejsce 5,71 Włocławek 2020 16px 1. miejsce 5,61 Poznań 2021 16px 3. miejsce 5,70 Gorzów Wielkopolski 2023 16px 3. miejsce 5,46 Bydgoszcz 2024 16px 3. miejsce 5,50

Hala Stawał na podium halowych mistrzostw Polski seniorów zdobywając trzy złote, trzy srebrne i dwa brązowe medale.

Mistrzostwa PolskiPozycjaWynikŹródłoSpała 2009 16px 3. miejsce 5,30 Spała 2011 16px 1. miejsce 5,70 Sopot 2014 16px 2. miejsce 5,62 Toruń 2016 16px 1. miejsce 5,72 Spała 2017 16px 3. miejsce 5,30 Toruń 2018 16px 2. miejsce 5,72 Toruń 2019 16px 2. miejsce 5,60 Toruń 2020 16px 1. miejsce 5,70 Toruń 2021 16px 3. miejsce 5,30 Toruń 2022 16px 2. miejsce 5,51 Toruń 2023 16px 2. miejsce 5,52

Rekordy Rekordy życiowe Rezultat Data Miejsce Zawody Źródłastadion 5,93 Lozanna Athletissima 2017 3. wynik w historii polskiej lekkoatletyki hala 5,90 Glasgow Halowe Mistrzostwa Europy 2019 2. wynik w historii polskiej lekkoatletyki

Odznaczenia i wyróżnienia Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” – 2011 Medal 100-lecia Odzyskania Niepodległości – 2019 Wielka Honorowa Nagroda Sportowa za 2011 rokWielka Honorowa Nagroda Sportowa..

Przypisy

Bibliografia [dostęp 3 listopada 2011]. [dostęp 3 listopada 2011].

Linki zewnętrzne [dostęp 27 grudnia 2011].

Kategoria:Lekkoatleci Zawiszy Bydgoszcz Kategoria:Ludzie urodzeni w Bydgoszczy Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2008 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 2011 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 2015 Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Wyróżnieni Medalem 100-lecia Odzyskania Niepodległości Kategoria:Polscy olimpijczycy (Londyn 2012) Kategoria:Polscy olimpijczycy (Rio de Janeiro 2016) Kategoria:Polscy skoczkowie o tyczce Kategoria:Podoficerowie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Urodzeni w 1989 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 Kategoria:Polscy olimpijczycy (Tokio 2020) Kategoria:Laureaci Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej