Akamprozat – siarkoorganiczny związek chemiczny, pochodna o właściwościach GABA-ergicznych. Jest stosowany w celu zmniejszenia objawów abstynencji alkoholowej podczas leczenia odwykowego. Lek został wprowadzony na europejski rynek farmaceutyczny w 1992 roku.
Mechanizm działania Mechanizm działania jest niejasny, wiadomo, że lek wywiera wpływ na receptory NMDA.
Farmakokinetyka i metabolizm Akamprozat nie podlega metabolizmowi wątrobowemu, jest wydalany przez nerki.
Przeciwwskazania Przeciwwskazaniami do stosowania tego leku są: nadwrażliwość na akamprozat lub pozostałe składniki preparatu; ciąża i okres karmienia piersią; niewydolność nerek i ciężka niewydolność wątroby.
Akamprozat nie jest lekiem przeznaczonym do odtruwania alkoholowego. Nie zastępuje profesjonalnego leczenia zespołu abstynencyjnego. Akamprozatu nie należy podawać osobom poniżej 18 lat i powyżej 65 lat. Pacjentów uzależnionych od alkoholu, w tym leczonych akamprozatem, należy obserwować pod kątem wystąpienia depresji i skłonności do samobójstwa. Leczenie powinno odbywać się bezwzględnie z jednocześnie prowadzoną psychoterapią uzależnień.
Działania niepożądane Lek jest na ogół dobrze tolerowany. Podczas stosowania bardzo często występuje biegunka (>1/10). Często występują ból brzucha, nudności, wymioty, świąd skóry, wysypka plamisto-grudkowa, oziębłość płciowa, impotencja, osłabienie libido (>1/100). Niezbyt często: zwiększenie libido (>1/1000). Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne) (>1/10000).
Dawkowanie chorym o masie ciała >60 kg podaje się 3x dziennie 666 mg, chorym o masie ciała <60 kg podaje się 666 mg leku rano i po 333 mg leku w południe i wieczorem.
Leczenie trwa zwykle około roku.
W trakcie kuracji wskazane jest podawanie witaminy B1, B6 i anksjolityków.
Preparaty Campral – tabletki dojelitowe 333 mg
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Alkoholizm Kategoria:Acetamidy Kategoria:Sulfoniany Kategoria:Terapia uzależnień