Turzyca wiosenna (Carex caryophyllea Latourr.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Występuje niemal w całej Europie, a także w zachodniej i środkowej Azji. W Polsce jest na ogół rozpowszechniony, lokalnie bywa rzadszy np. w środkowej części wybrzeża, w województwie podlaskim i na północy podkarpackiego.
Morfologia thumb|left|180px|Kłoski z owocami thumb|left|180px|Przysadka i owoc Pokrój Roślina trwała, wysokości 5–30 cm, o krótkich rozłogach. Łodyga Wzniesiona, u nasady ulistniona, tępo trójkanciasta. Liście Pochwy liściowe jasnobrązowe lub szarobrązowe, prawie nie postrzępione. Blaszki liściowe płaskie, krótsze niż łodyga, szerokości 1,5–2 mm, odgięte. Najniższa podsadka z krótką pochwą. Kwiaty Zebrane w 2–4 blisko siebie stojące kłosy tworzące kwiatostan złożony o 2–3 cm długości. Najwyższy kłos z kwiatami męskimi, pozostałe z żeńskimi. Przysadki czerwonobrązowe lub jasnobrązowe, z zielonym wystającym grzbietem. Słupek o 3 znamionach. Kwitnie od marca do maja. Owoce Trójkanciaste orzeszki zamknięte pojedynczo w pęcherzykach, te 4–5 mm długości, jasnobrązowe, z krótkim dzióbkiem, krótkoowłosione.
Występowanie Preferuje półsuche i ubogie murawy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ciborowate