Turzyca niska (Carex humilis Leyss.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Występuje w południowej i środkowej Europie oraz w rejonie Kaukazu, Ałtaju i w północnych Chinach. W Polsce dość często w pasie wyżyn na południowym wschodzie wraz z przyległym odcinkiem doliny Wisły, poza tym bardzo rozproszony na pojedynczych stanowiskach w zachodniej części kraju.
Morfologia thumb|180px|left|Kłosy z kwiatami thumb|180px|left|Kłos z owocami Pokrój Roślina trwała, wysokości 2-15 cm, tworzy pierścieniowate darnie. Łodyga U nasady ulistniona, słabo trójkanciasta, przeważnie krótsza od liści. Liście Pochwy liściowe czerwonobrązowe, siatkowato włókniste. Blaszki liściowe sztywne, na brzegach szorstkie, szerokie 1-2mm., szarozielone. Kwiaty Kwiatostan luźny, składający się z 3-5 szypułkowych, wzniesionych kłosów. Najwyższy kłos z kwiatami męskimi, pozostałe z żeńskimi. Kłosy żeńskie z dużą pochwowatą podsadką. Przysadki brązowe, z zielonym grzbietem, biało obrzeżone. Pęcherzyki 2,5-3 mm, żółtozielone lub czerwonobrązowe z niewyraźnym dzióbkiem, krótko owłosione. Słupek o 3 znamionach. Kwitnie od marca do maja. Owoce Orzeszek trójkanciasty.
Występowanie Suche murawy, świetliste lasy.
Zagrożenia i ochrona Gatunek umieszczony na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ciborowate