thumb|Grób Emila Apfelbauma i jego zmarłej w wieku 18 lat córki Ireny na cmentarzu żydowskim w Warszawie Emil Apfelbaum (ur. 1895, zm. 12 stycznia 1946 w Warszawie) – polski lekarz internista i kardiolog żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Po ukończeniu studiów pracował jako asystent profesora Witolda Orłowskiego w szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie.
Od 1940 przebywał w getcie warszawskim, gdzie kontynuował zawód lekarza i prace naukowe. Był ordynatorem Oddziału Chorób Wewnętrznych przeniesionego do getta Szpitala na Czystem oraz członkiem Organizacyjnej Komisji Badawczej. Prowadził badania nad wpływem głodu na organizm ludzki. Jako jeden z nielicznych lekarzy z zespołu badającego wpływ głodu na organizm ludzki przeżył wojnę. Zachowane wyniki badań zebrał i opracował w wydanej w 1946 książce Choroba głodowa. Badania kliniczne nad głodem wykonane w getcie warszawskim z roku 1942. Jest autorem rozdziału poświęconego badaniu nad patologią układu krążenia w wyniszczeniu głodowym.
Zmarł w Warszawie. Jest pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej (kwatera 10, rząd 5)Grób Emila Apfelbauma w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy interniści Kategoria:Lekarze Szpitala Starozakonnych w Warszawie Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu żydowskim na Woli w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1946 Kategoria:Polscy Żydzi ocalali z Zagłady