Otto Maas (ur. 1871, zm. 1942?) – niemiecki lekarz neurolog. W 1898 roku otrzymał tytuł doktora medycyny w Strasburgu. Od 1910 roku do 1932 był dyrektorem kliniki w Berlin-Buch. Razem z żoną Hilde prowadził też prywatną praktykę w Berlinie-Westen. Był asystentem Hermanna Oppenheima, współpracował z Hugonem Liepmannem, Oskarem i Cecile Vogtami. Według części źródeł emigrował do Palestyny; według innych, zginął w obozie koncentracyjnym nieopodal Mińska około 1942 rokuGeschichte der Neurologie in Berlin. Von B. Holdorff, Bernd Holdorff, Rolf Winau (red.). Walter de Gruyter, 2000, s. 47, 160-161, 216. .
Wybrane prace
Ueber die Pigmentierungen der Leber, besonders über die Hæmochromatose. Strassburg, 1898
Beitrag zur Kenntnis hysterischer Sprachstörungen. Berliner klinische Wochenschrift 48 (1905) Ein Fall von linksseitiger Apraxie und Agraphie. Neurologisches Centralblatt 17, ss. 789-792 i 26, ss. 789-792 (1907)
Przypisy
kategoria:Niemieccy neurolodzy kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w XX wieku