Drzewiak niedźwiedzi (Dendrolagus ursinus) – gatunek ssaka z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1836 roku holenderski zoolog Coenraad Jacob Temminck nadając mu nazwę Hypsiprymnus ursinus. Miejsce typowe to według oryginalnego opisu to „wybrzeże Nowej Gwinei” (), tj. góra Lamantsjieri, blisko Triton Bay, w okolicach Lobo, Fak-fak, Papua Zachodnia, Indonezja. Holotyp (syntyp) to skóra i szkielet na wpół dorosłej samicy (sygnatura RMNH MAM.16459) z kolekcji Rijksmuseum van Natuurlijke Historie; okaz typowy zebrany w lipcu 1828 roku przez niemieckich przyrodników Salomona Müllera i Heinricha Macklota. Istnieje również możliwy syntyp z kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Londynie o sygnaturze BM 41.1150.
Badania oparte na danych genetycznych wskazują, że D. ursinus jest taksonem siostrzanym D. inustus z którym tworzy klad będący grupą siostrzaną dla reszty nowogwinejskich gatunków z rodzaju Dendrolagus. W 2019 roku kontrowersyjny australijski herpetolog Raymond Hoser opisał podgatunek Dendrolagus ursinus – arfakensis – jednak autentyczność nazw opisanych przez Hosera jest kwestionowana przez władze teriologiczne i herpetologiczne oraz ICZN; potrzebne są dalsze badania, aby potwierdzić odrębność potencjalnych podgatunków.
Gatunek monotypowy.
Etymologia Dendrolagus: dendron „drzewo”; λαγως lagōs „zając”. ursinus: „przypominający niedźwiedzia”, od ursus „niedźwiedź”.
Zasięg występowania Drzewiak niedźwiedzi występuje na terenach półwyspów Ptasia Głowa i Bomberai w północno-zachodniej Nowej Gwinei.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 53–73 cm, długość ogona 59–72 cm; brak szczegółowych danych dotyczących masy ciała. Futro w kolorze czarnym bądź bladobrązowym.
Ekologia Jest wprawnym wspinaczem i skoczkiem. Potrafi wykonać skok z drzewa na ziemię z wysokości 15–18 m. Prowadzi nadrzewny tryb życia. W dzień odpoczywa w konarach drzew w towarzystwie innych osobników tego samego gatunku. Jest fitofagiem, pożywieniem jego są liście i owoce.
Żyje w małych grupach. Samica rodzi zwykle jedno młode w miocie.
Znaczenie Ssak łowny dla miejscowej ludności. Tubylcy polują na niego dla smacznego mięsa.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii VU ( ‘narażony’ ).
Uwagi
Przypisy
Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Kangurowate Kategoria:Taksony opisane przez Coenraada Jacoba Temmincka Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1836 roku