Walther Karl Friedrich Freiherr von Lüttwitz (ur. 2 lutego 1859 w Bogacicy, zm. 20 września 1942 we Wrocławiu) – niemiecki generał, znany głównie dzięki tzw. puczowi Kappa-Lüttwitza.
Życiorys Urodził się w Bogacicy koło Kluczborka na Górnym Śląsku (wówczas w Królestwie Prus). W 1878 roku rozpoczął służbę wojskową w 38. Pułku Fizylierów w stopniu podporucznika (niem. Secodelieutenant). W 1886 roku, będąc już porucznikiem (niem. Premierlieutenant), został przeniesiony do 128. Pułku Piechoty. Następnie uczęszczał do Akademii Wojennej w Berlinie, którą ukończył w 1892 roku w stopniu kapitana (niem. Hauptmann). W 1894 roku otrzymał przydział do służby w Wielkim Sztabie Generalnym.
W 1911 roku awansował na generała majora (niem. Generalmajor) i objął dowództwo nad 39. Brygadą Piechoty. W tym samym roku otrzymał pod swoje rozkazy 2. Brygadę Piechoty Gwardii. Rok później przeniesiony na stanowisko jednego z kwatermistrzów w Sztabie Generalnym. Na początku 1914 roku otrzymał promocję na generała porucznika (niem. Generallieutenant) i został dowódcą 25. Dywizji.
W czasie I wojny światowej Lüttwitz sprawował kilka funkcji wojskowych. Po zawieszeniu broni i rewolucji niemieckiej w roku 1918 Rat der Volksbeauftragten, tymczasowy niemiecki rząd mianował go głównodowodzącym niemieckiej armii w Berlinie i okolicach. Będąc na tym stanowisku, zarządził w styczniu 1919 roku stłumienie powstania wywołanego przez tzw. Związek Spartakusa oddziałami Freikorpsów.
200px|left|thumb|Walther von Lüttwitz w rozmowie z Gustavem Noske, ministrem Reichswehry z SPD, 1920 Podobnie jak wielu członków Reichswehry, Lüttwitz był zażartym przeciwnikiem traktatu wersalskiego. Szczególnie nie podobały mu się zapisy o redukcji niemieckiej armii do 100 tys. żołnierzy, likwidacji Freikorpsów (wolnych korpusów) i ekstradycji około 900 żołnierzy Reichswehry, oskarżonych przez państwa Ententy o zbrodnie wojenne. Zamierzał zignorować te postulaty traktatu. Po usunięciu go z kilku stanowisk przez ministra obrony narodowej Gustava Noskego, Lüttwitz postanowił działać. W nocy z 12 na 13 marca, skierował do Berlina podległą mu Marinebrigade Ehrhardt (brygadę marynarki), którą rząd również planował rozwiązać. Pucz trwał tylko przez kilka dni ze względu na brak wsparcia ze strony starej elity wojskowej i lokalnej ludności i ogłoszony przez SPD strajk powszechny w obronie legalnego rządu republiki, który objął cały kraj. Lüttwitz, który w czasie przewrotu pełnił funkcję ministra obrony w rządzie puczystów, uciekł z kraju 17 marca. Spędził trochę czasu na Węgrzech, po czym na mocy amnestii mógł wrócić do Niemiec w roku 1925. Zmarł we Wrocławiu w roku 1942.
Jego syn, , służył kolejno w pruskiej armii podczas I wojny światowej, następnie w Reichswehrze, w Wehrmachcie, a w końcu w Bundeswehrze. Podczas II wojny światowej został udekorowany Rycerskim Żelaznym Krzyżem z Liśćmi Dębu i Mieczami.
Odznaczenia Odznaczenia gen. von Lüttwitza to między innymi: Order Pour le Mérite z liśćmi dębu Order Orła Czerwonego II klasy z liśćmi dębu Order Królewski Korony II klasy Krzyż Żelazny I klasy Krzyż Żelazny II klasy Krzyż Zasługi Hohenzollernów II klasy Komandor II klasy Orderu Lwa Zeryngeńskiego z liśćmi dębu (Badenia) Komandor II klasy Orderu Gryfa (Meklemburgia) Krzyż Zasługi I klasy (Schwarzburg) Komandor II klasy Orderu Fryderyka (Wirtembergia) Order Podwójnego Smoka II klasy III stopnia (Chiny) Oficer Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy) Order Lwa i Słońca III klasy (Persja) Komandor I klasy Orderu Miecza (Szwecja) Order Osmana III klasy (Imperium Osmańskie)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Odznaczeni wojskowym Orderem Pour le Mérite Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Hohenzollernów Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony (Prusy) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Zeryngeńskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Miecza Kategoria:Odznaczeni Orderem Osmana Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętych Maurycego i Łazarza Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Honorowym (III Rzesza) Kategoria:Monarchiści Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1942