Lüttwitz, który w czasie przewrotu pełnił funkcję ministra obrony w rządzie puczystów, uciekł z kraju 17 marca. Spędził trochę czasu na Węgrzech, po czym na mocy amnestii mógł wrócić do Niemiec w roku 1925. Zmarł we Wrocławiu w roku 1942.
Jego syn, , służył kolejno w pruskiej armii podczas I wojny światowej, następnie w Reichswehrze, w Wehrmachcie, a w końcu w Bundeswehrze. Podczas II wojny światowej został udekorowany Rycerskim Żelaznym Krzyżem z Liśćmi Dębu i Mieczami.
Odznaczenia Odznaczenia gen. von Lüttwitza to między innymi: Order Pour le Mérite z liśćmi dębu Order Orła Czerwonego II klasy z liśćmi dębu Order Królewski Korony II klasy Krzyż Żelazny I klasy Krzyż Żelazny II klasy Krzyż Zasługi Hohenzollernów II klasy Komandor II klasy Orderu Lwa Zeryngeńskiego z liśćmi dębu (Badenia) Komandor II klasy Orderu Gryfa (Meklemburgia) Krzyż Zasługi I klasy (Schwarzburg) Komandor II klasy Orderu Fryderyka (Wirtembergia) Order Podwójnego Smoka II klasy III stopnia (Chiny) Oficer Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy) Order Lwa i Słońca III klasy (Persja) Komandor I klasy Orderu Miecza (Szwecja) Order Osmana III klasy (Imperium Osmańskie)
Przypisy
Bibliografia