Hiszpanię od czasu zjednoczenia królestw Kastylii i Aragonii (1469) łączyły bliskie stosunki z Papiestwem. Pewnym znakiem ochłodzenia stosunków było wysłanie w roku 1760 do Rzymu jako ambasadora Manuela de Roda, który nie był jak zdecydowana większość wcześniejszych posłów kardynałem.
Ambasadorowie Hiszpanii przy Stolicy Apostolskiej 1570 Antoine Perrenot de Granvelle 1587 Enrique de Guzmán (tam urodził mu się syn Gaspar de Guzmán) 1616–1619 Gaspar de Borja y Velasco, kardynał 1619–1623 Francisco III Fernández de la Cueva y de la Cueva, książę Albuquerque 1628–1631 Manuel de Acevedo y Zúñiga 1631–1635 Gaspar de Borja y Velasco, kardynał (ponownie, nominalnie pozostał ambasadorem aż do śmierci w 1645)Gaspar Borja y Velasco. 1633 Domingo Pimentel oraz Juan Chumacero Carrillo y Sotomayor, ambasadorowie nadzwyczajni 1638 Manuel de Moura y Corte-Real, 2. markiz de Castel Rodrigo, ambasador nadzwyczajnyPeter Rietbergen, Power and religion in Baroque Rome: Barberini cultural policies, s. 182. 1691–1698 Luis Francisco de la Cerda, 9. książę Medinaceli 1698–1699 Francesco del Giudice, kardynałFrancesco del Giudice. 1699–1709 Juan Francisco Pacheco, książę de Uceda (w imieniu Karola III Hiszpańskiego (Karol VI Habsburg)) 1708–1714 Ercole Giuseppe Luigi Turinetti, markiz de Prié (w imieniu Karola III) 1716–1725 Francesco Acquaviva d’Aragona, kardynał 1726–1732 Cornelio Bentivoglio, kardynał 1733–1734 Luis Antonio Belluga y Moncada, kardynał 1734–1747 Troiano Acquaviva d’Aragona, kardynał 1747–1748 Alfonso Clemente de Aróstegui 1748–1760 Joaquín Fernández Portocarrero, kardynał 1760–1765 Manuel de Roda 1765–1772 Tomas Aspurruo 1772–1776 José Moñino, hrabia Floridablanca 1777–1784 Jerónimo Grimaldi 1784–1798 José Nicolás de Azara (poseł w Rzymie już od 1765 roku)
1859–? Antonio de los Ríos y Rosas ?–1864 Gerardo de Souza 1864–1866 Francisco Javier de Istúriz 1866–1867 Luís José Sartorius y Tapia 1867–1868 Alejandro de Castro y Casal 1870–1876 Visconde d’Oña 1876–1881 Francisco de Cardenas 1881–1889 Alejandro Groizard y Gómez de la Serna 1901–1902 Alejandro Pidal y Mon 1902–1904 José Gutiérrez de Agüera 1904–1905 Manuel Aguirre de Tejada 1905–1906 Rodrigo de Figueroa y Torres 1906–1911 Emilio de Ojeda y Perpiñan ?–1912 Juan Navarro Reverter 1913–1915 Cipriano Muñoz y Manzano, II hrabia de la Viñaza 1915–1917 Fermín Cándido Calbetón y Blanchón 1918–1926 Luis Valera y Délavat, Marqués de Villasinda 1926–1929 Antonio de Magaz 1930–1931 Emilio de Palacios y Fare 1931–1934 Eduardo García Comin 1934–1936 Leandro Pita Romero 1936–1937 Antonio de Magaz 1936–1937 Luis de Zulueta y Escolano 1937–1938 Pablo de Churruca y Dotres 1938–1942 José Yanguas Messia 1942–1945 Domingo de las Bárcenas y Lopez-Mollinedo Mercado 1946–1948 Pablo de Churruca y Dotres 1948–1951 Joaquín Ruiz-Giménez Cortés 1951–1957 Fernando Maria Castiella y Maíz 1957–1962 Francisco Gómez de Llano 1962–1964 José María Doussinague y Texidor 1964–1972 Antonio Garrigues y Diaz Cañabate 1973–1974 Gabriel Martínez de Mata 1974–1976 Gabriel Fernández de Valderrama y Moreno 1976–1977 Gonzalo Fernández de Córdova y Moreno 1977–1980 Angel Sanz Briz 1980–1983 José Puig de la Bellacasa y Urdampilleta 1983–1985 Nuño Aguirre de Cárcer y López de Sagredo 1985–1987 Gonzalo Puente Ojea 1987–1992 Jesús Ezquerra Calvo 1992–1997 Pedro López Aguirrebengoa 1997–2004 Carlos Abella y Ramallo 2004–2006 Jorge Dezcaller de Mazarredo 2006–2011 Francisco Vázquez Vázquez 2011–2012 María Jesús Figa López-Palop 2012–2017 Eduardo Gutiérrez Sáenz de Buruaga 2017–Gerardo Ángel Bugallo Ottone
Przypisy
Bibliografia Cezary Taracha, Szpiedzy i dyplomaci. Wywiad hiszpański w XVIII wieku, Lublin 2005, s. 167.