Brzana włoska (Barbus plebejus) – gatunek słodkowodnej ryby karpiokształtnej z rodziny karpiowatych (Cyprinidae). Chociaż jest uznawany za gatunek „niższego ryzyka”, to jego naturalne środowisko jest zanieczyszczane. W zlewni Padu gatunek jest zagrożony przez introgresję genomu brzany pospolitej (B. barbus) wprowadzonej do zlewni Padu w latach 1990-tych.
Występowanie Włochy, Słowenia, Chorwacja i Szwajcaria. Żyje w czystych, dobrze natlenionych wodach płynących. Jest towarzyska i ruchliwa. Starsze osobniki często są samotnikami.
Opis Zwykle osiąga od 34 do 36 (czasem 70) centymetrów długości. Ciało smukłe, wyciągnięte, umiarkowanie wygrzbiecone, brzuch prawie prosty. Pysk wydłużony. Otwór gębowy dolny z mięsistymi wargami zaopatrzony w 4 wąsiki. Łuski średniej wielkości 58–77 wzdłuż linii bocznej. W płetwie grzbietowej 11 promieni, z których pierwszy jest zgrubiały i piłkowany na tylnej krawędzi. W płetwie odbytowej 8 promieni. Zęby gardłowe trójrzędowe (2.3.5–5.3.2.) Grzbiet szarobrązowy do ciemnobrązowego, zielonkawo połyskujący. Boki jaśniejsze z żółtawym połyskiem. Brzuch biały. Na grzbiecie i bokach małe, ciemne plamy, szczególnie widoczne u młodych osobników. Płetwy nieparzyste pokryte drobnymi brązowoczarnymi plamkami.
Odżywianie Niewielkie zwierzęta denne, ikra i lęgi ryb.
Rozród Trze się od marca do czerwca. Samica składa 10 000 do 20 000 ziarenek kleistej ikry, która jest przytwierdzana do kamieni, rzadziej do roślin wodnych. Okres inkubacji trwa około 4 dni.
Przypisy
Kategoria:Karpiowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1839 roku