Rząd Bolesława Bieruta i Józefa Cyrankiewicza – rząd pod kierownictwem premiera Bolesława Bieruta (dotychczasowego Prezydenta RP i przewodniczącego KC PZPR), desygnowanego na Prezesa Rady Ministrów 20 listopada 1952 przez Sejm PRL I kadencji, po ustąpieniu dotychczasowego rządu Józefa Cyrankiewicza.
21 listopada 1952 Sejm powołał rząd w składzie zaproponowanym przez Bolesława Bieruta. W skład Rady Ministrów weszło 39 członków: premier, 8 wicepremierów i 30 ministrów. Cztery ministerstwa pozostały nieobsadzone. W 1954 Bolesław Bierut został odwołany ze stanowiska prezesa Rady Ministrów, a zastąpił go dotychczasowy wicepremier Józef Cyrankiewicz. 20 lutego 1957 rząd złożył dymisję gabinetu Sejmowi II kadencji. Przestał funkcjonować tydzień później, gdy powołano drugi rząd Józefa Cyrankiewicza.
W składzie Rady Ministrów następowały duże zmiany: spowodowane odwołaniem Bolesława Bieruta w 1954 oraz wydarzeniami z października 1956.
Rada Ministrów Bolesława Bieruta i Józefa Cyrankiewicza (1952–1957) Funkcja Imię i nazwisko Czas pełnienia funkcji Od Do Prezes Rady Ministrów Bolesław Bierut (PZPR) Sprawozdanie stenograficzne z 1. posiedzenia Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w dniu 20 listopada 1952 Wiceprezes Rady Ministrów Józef Cyrankiewicz (PZPR) Sprawozdanie stenograficzne z 2. posiedzenia Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w dniu 21 listopada 1952 Prezes Rady Ministrów Wiceprezes Rady Ministrów Władysław Dworakowski (PZPR) Przewodniczący Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego przy Radzie Ministrów Wiceprezes Rady Ministrów Tadeusz Gede (PZPR) Wiceprezes Rady Ministrów Piotr Jaroszewicz (PZPR) Minister górnictwa węglowegoDo 29 kwietnia 1955 minister górnictwa (). Wiceprezes Rady Ministrów Stefan Jędrychowski (PZPR) Przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie MinistrówDo 1 stycznia 1957 przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego (). Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy, 1944–1991: władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991, PWN 1991, s. 113 Wiceprezes Rady Ministrów Hilary Minc (PZPR) Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego I zastępca Prezesa Rady Ministrów Wiceprezes Rady Ministrów Zenon Nowak (PZPR) I zastępca Prezesa Rady Ministrów Wiceprezes Rady Ministrów Wiceprezes Rady Ministrów Konstanty Rokossowski (PZPR) Minister obrony narodowej Minister gospodarki komunalnej Feliks Baranowski (PZPR) Minister oświaty Minister budownictwa przemysłowego Czesław Bąbiński (PZPR) Minister Państwowych Gospodarstw Rolnych Hilary Chełchowski (PZPR) Minister handlu zagranicznego Konstanty Dąbrowski (PZPR) Minister rolnictwa Jan Dąb-Kocioł (ZSL) Minister leśnictwa Minister leśnictwa i przemysłu drzewnego Minister finansów Tadeusz Dietrich (PZPR) Minister przemysłu rolnego i spożywczego Mieczysław Hoffmann (PZPR) Minister przemysłu spożywczego Minister oświaty Witold Jarosiński (PZPR) Minister energetyki Bolesław Jaszczuk (PZPR) Minister przemysłu maszynowego Minister-szef Urzędu Rady Ministrów Kazimierz Mijal (PZPR) Minister gospodarki komunalnej Minister handlu wewnętrznego Marian Minor (PZPR) Minister górnictwa Ryszard Nieszporek (PZPR) Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy, 1944–1991: władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991, PWN 1991, s. 108 Minister budownictwa miast i osiedli Roman Piotrowski (PZPR) Minister leśnictwa Bolesław Podedworny (ZSL) Minister żeglugi Mieczysław Popiel (PZPR) Minister bezpieczeństwa publicznego Stanisław Radkiewicz (PZPR) Minister Państwowych Gospodarstw Rolnych Minister szkolnictwa wyższego Adam Rapacki (PZPR) Minister spraw zagranicznych Minister przemysłu chemicznego Bolesław Rumiński (PZPR) Minister transportu drogowego i lotniczego Jan Rustecki (PZPR) Minister spraw zagranicznych Stanisław Skrzeszewski (PZPR) Minister kultury i sztuki Włodzimierz Sokorski (PZPR) Minister przemysłu lekkiego Eugeniusz Stawiński (PZPR) Wiceprezes Rady Ministrów Minister kolei Ryszard Strzelecki (PZPR) Minister zdrowia Jerzy Sztachelski (PZPR) Minister bez teki Minister łącznościDo 15 marca 1955 minister poczt i telegrafów (). Wacław Szymanowski (ZSL) Minister sprawiedliwości Henryk Świątkowski (PZPR) Minister przemysłu maszynowego Julian Tokarski (PZPR) Minister przemysłu motoryzacyjnego Minister przemysłu drobnego i rzemiosła Adam Żebrowski (PZPR) Minister hutnictwa Kiejstut Żemaitis (PZPR) Minister kontroli państwowej Franciszek Jóźwiak (PZPR) Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy, 1944–1991: władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991, PWN 1991, s. 109 Wiceprezes Rady Ministrów Minister skupu Antoni Mierzwiński (PZPR) Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy, 1944–1991: władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991, PWN 1991, s. 107 Wiceprezes Rady Ministrów Jakub Berman (PZPR) Minister rolnictwa Edmund Pszczółkowski (PZPR) Przewodniczący Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego przy Radzie Ministrów Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego Eugeniusz Szyr (PZPR) Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy, 1944–1991: władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991, PWN 1991, s. 111 Minister budownictwa Wiceprezes Rady Ministrów Stanisław Łapot (PZPR) Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy, 1944–1991: władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991, PWN 1991, s. 112 Minister spraw wewnętrznych Władysław Wicha (PZPR) Minister przemysłu materiałów budowlanych Stefan Pietrusiewicz (PZPR) Minister przemysłu maszynowego Roman Fidelski (PZPR) Minister kontroli państwowej Roman Zambrowski (PZPR) Minister górnictwa węglowego Franciszek Waniołka (PZPR) Minister pracy i opieki społecznej Stanisław Zawadzki (PZPR) Minister rolnictwa Antoni Kuligowski (PZPR) Minister kultury i sztuki Karol Kuryluk (PZPR) Minister Państwowych Gospodarstw Rolnych Mieczysław Moczar (PZPR) Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy, 1944–1991: władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991, PWN 1991, s. 110 Minister sprawiedliwości Zofia Wasilkowska (PZPR) Minister szkolnictwa wyższego Stefan Żółkiewski (PZPR) Minister łączności Jan Rabanowski (SD) Minister przemysłu drobnego i rzemiosła Zygmunt Moskwa (SD) Wiceprezes Rady Ministrów Stefan Ignar (ZSL) Minister zdrowia Rajmund Barański Minister oświaty Władysław Bieńkowski (PZPR) Minister żeglugi Stanisław Darski Minister obrony narodowej Marian Spychalski (PZPR) Minister handlu zagranicznego Witold Trąmpczyński (PZPR) Minister rolnictwa Edward Ochab (PZPR)
W dniu zaprzysiężenia 21 listopada 1952 Bolesław Bierut (PZPR) – prezes Rady Ministrów Józef Cyrankiewicz (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów Władysław Dworakowski (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów Tadeusz Gede (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów Piotr Jaroszewicz (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów Stefan Jędrychowski (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów Hilary Minc (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów Zenon Nowak (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów Konstanty Rokossowski (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów, minister obrony narodowej Feliks Baranowski (PZPR) – minister gospodarki komunalnej Czesław Bąbiński (PZPR) – minister budownictwa przemysłowego Hilary Chełchowski (PZPR) – minister Państwowych Gospodarstw Rolnych Konstanty Dąbrowski (PZPR) – minister handlu zagranicznego Jan Dąb-Kocioł (ZSL) – minister rolnictwa Tadeusz Dietrich (PZPR) – minister finansów Mieczysław Hoffmann (PZPR) – minister przemysłu rolnego i spożywczego Witold Jarosiński (PZPR) – minister oświaty Bolesław Jaszczuk (PZPR) – minister energetyki Kazimierz Mijal (PZPR) – minister-szef Urzędu Rady Ministrów Marian Minor (PZPR) – minister handlu wewnętrznego Ryszard Nieszporek (PZPR) – minister górnictwa Roman Piotrowski (PZPR) – minister budownictwa miast i osiedli Bolesław Podedworny (ZSL) – minister leśnictwa Mieczysław Popiel (PZPR) – minister żeglugi Stanisław Radkiewicz (PZPR) – minister bezpieczeństwa publicznego Adam Rapacki (PZPR) – minister szkolnictwa wyższego Bolesław Rumiński (PZPR) – minister przemysłu chemicznego Jan Rustecki (PZPR) – minister transportu drogowego i lotniczego Stanisław Skrzeszewski (PZPR) – minister spraw zagranicznych Włodzimierz Sokorski (PZPR) – minister kultury i sztuki Eugeniusz Stawiński (PZPR) – minister przemysłu lekkiego Ryszard Strzelecki (PZPR) – minister kolei Jerzy Sztachelski (PZPR) – minister zdrowia Wacław Szymanowski (ZSL) – minister poczt i telegrafów Henryk Świątkowski (PZPR) – minister sprawiedliwości Julian Tokarski (PZPR) – minister przemysłu maszynowego Adam Żebrowski (PZPR) – minister przemysłu drobnego i rzemiosła Kiejstut Żemaitis (PZPR) – minister hutnictwa wakat – minister pracy i opieki społecznej wakat – minister przemysłu drzewnego i papierniczego wakat – minister przemysłu materiałów budowlanych wakat – minister przemysłu mięsnego i mleczarskiego
Zmiany w składzie Rady Ministrów 25 marca 1953: utworzenie Ministerstwa Skupu. 9 kwietnia 1953: nominacja – Antoni Mierzwiński (PZPR) – minister skupu. 18 marca 1954: odwołania: Bolesław Bierut ze stanowiska prezesa Rady Ministrów, Władysław Dworakowski ze stanowiska wicepremiera, Hilary Minc ze stanowiska przewodniczącego PKPG, Bolesław Podedworny ze stanowiska ministra leśnictwa i Jan Dąb-Kocioł ze stanowiska ministra rolnictwa. mianowania: Józef Cyrankiewicz – prezes Rady Ministrów (dotychczasowy wiceprezes RM), Hilary Minc – I zastępca prezesa Rady Ministrów (dotychczas wiceprezes RM i przewodniczący PKPG); Zenon Nowak – II zastępca prezesa Rady Ministrów (dotąd wiceprezes RM); Jakub Berman (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów; Eugeniusz Szyr (PZPR) – przewodniczący PKPG; Jan Dąb-Kocioł (ZSL) – minister leśnictwa (dot. minister rolnictwa); Edmund Pszczółkowski (PZPR) – minister rolnictwa. 14 maja 1954: odwołanie – Ryszard Nieszporek ze stanowiska ministra górnictwa. powołania: Stanisław Łapot (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów; Piotr Jaroszewicz (PZPR) – minister górnictwa. 20 września 1954: Adam Żebrowski został odwołany ze stanowiska ministra przemysłu drobnego i rzemiosła, a obowiązki kierownika ministerstwa przejął Mikołaj Olszewski (PZPR), dot. Sekretarz stanu. 7 grudnia 1954: likwidacja Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego oraz utworzenie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Komitetu do Spraw Bezpieczeństwa Publicznego przy Radzie Ministrów. odwołanie Hilarego Chełchowskiego ze stanowiska ministra państwowych gospodarstw rolnych, powołania: Stanisław Radkiewicz – minister państwowych gospodarstw rolnych (dot. minister bezpieczeństwa publicznego); Władysław Wicha (PZPR) – minister spraw wewnętrznych (dot. podsekretarz stanu w Ministerstwie Kontroli Państwowej); Władysław Dworakowski (PZPR) – przewodniczący Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego. 1 marca 1955: nominacja: Stefan Pietrusiewicz (PZPR) – minister przemysłu materiałów budowlanych. 11 marca 1955: przekształcenie Ministerstwa Poczt i Telegrafów w Ministerstwo Łączności. 16 kwietnia 1955: utworzenie Ministerstwa Przemysłu Motoryzacyjnego; minister – Julian Tokarski dot. minister przemysłu maszynowego. Franciszek Jóźwiak odwołany z funkcji ministra kontroli państwowej i mianowany wiceprezesem Rady Ministrów. inne nominacje: Roman Zambrowski (PZPR) – minister kontroli państwowej; Roman Fidelski (PZPR) – minister przemysłu maszynowego. 18 kwietnia 1955: przekształcenie Ministerstwa Górnictwa w Ministerstwo Górnictwa Węglowego; minister bez zmiany. 1 lutego 1956: odwołania: Feliks Baranowski ze stanowiska ministra gospodarki komunalnej i Kazimierz Mijal ze stanowiska ministra-szefa Urzędu Rady Ministrów. powołanie – Kazimierz Mijal – minister gospodarki komunalnej. 23 marca 1956: odwołanie – Piotr Jaroszewicz z funkcji ministra górnictwa węglowego (dalej był wicepremierem). powołania: Franciszek Waniołka (PZPR) – minister górnictwa węglowego; Stanisław Zawadzki (PZPR) – minister pracy i opieki społecznej. 30 marca 1956: