Raymond Moody (ur. 30 czerwca 1944 w Porterdale) – amerykański psycholog i lekarz, najbardziej znany jako autor książek dotyczących opisu zjawisk z pogranicza śmierci klinicznej i doświadczenia śmierci. Najlepiej sprzedającą się jego książką jest Życie po życiu (1975).
Życiorys Moody studiował filozofię na Uniwersytecie Virginia, gdzie w 1966 r. uzyskał tytuł licencjata, a następnie magistra (1967) oraz doktora (1969). Posiada doktorat z psychologii na West Georgia College, uzyskał tam również profesurę. Od 1976 r. doktor medycyny, absolwent Medical College of Georgia. W 1998 r. kierownik Katedry Badań nad Świadomością Uniwersytetu Nevada w Las Vegas. Pracował jako psychiatra sądowy w stanowym, zamkniętym szpitalu Georgia.
Trzykrotnie żonaty. W 2004 roku poślubił Cheryl, z którą adoptował syna Cartera oraz córkę Carol Anne. Obecnie mieszka na prowincji w Alabamie.
Kariera Najbardziej znaną książką Moody’ego jest Życie po życiu, na podstawie której powstał film o tej samej nazwie. Film zdobył brązowy medal w kategorii relacje międzyludzkie na New York Film Festival oraz nagrodę World Humanitarian Award.
Znacznie późniejsza jego książka The Last Laugh (Ostatni śmiech) zawiera, jak sam oświadczył, materiały usunięte z pierwotnej wersji Życia po życiu. Wprowadziły one w zakłopotanie wielu wcześniejszych czytelników, gdyż zawierały osobiste poglądy autora na kwestię NDE (termin ukuł sam Moody w 1975 r.). W książce tej napisał, że nie posiada rozstrzygających dowodów na życie pozagrobowe, i jest zaniepokojony użyciem swoich prac przez fundamentalistów religijnych oraz guru New Age, do ich partykularnych celów.
Niemniej jednak stanowisko Moody’ego względem NDE można podsumować cytatem z wywiadu jakiego udzielił Jeffreyowi Mislove:
"Nie mam nic przeciwko mówieniu, że po rozmowach z ponad tysiącem osób, które miały tego rodzaju doświadczenia, i mając wielokrotnie do czynienia z naprawdę nadzwyczajnymi i trudnymi do zrozumienia elementami tych doświadczeń, dały mi one dużą pewność, że po śmierci jest życie. Prawdę mówiąc, z całą szczerością muszę ci wyznać, że na podstawie tego co powiedzieli mi moi pacjenci nie mam żadnych wątpliwości, że widzieli oni migawki z zaświatów."
Cechy charakterystyczne NDE według Moody’ego Po przestudiowaniu 150 przypadków osób, które wróciły do życia po śmierci klinicznej bądź były bliskie śmierci, Moody stwierdził, że relacjonowane przez nich doświadczenia miały 9 powtarzających się elementów:
słyszenie dźwięków jako szumy doznania spokoju i braku bólu doświadczenia "bycia poza ciałem" odczucie podróżowania przez tunel odczucie wznoszenia w przestworza widzenie się z ludźmi, często zmarłymi krewnymi spotkania z bytami duchowymi, takimi jak Bóg doznanie retrospekcji własnego życia odczucia niechęci powrotu do życia
Przypisy
Bibliografia Raymond Moody, Life After Life: the investigation of a phenomenon – survival of bodily death, San Francisco, CA: HarperSanFrancisco, 2001. . Raymond Moody, Reflections on Life After Life, Harrisburg, PA: Stackpole Books, 1977. . Raymond Moody and Paul Perry, The Light Beyond, New York, NY: Bantam Books, 1988. . Raymond Moody and Paul Perry, Reunions: visionary encounters with departed loved ones, New York, NY: Villard Books, 1993. .
Raymond Moody and Paul Perry, Coming Back: a psychiatrist explores past life journeys, New York, NY: Bantam Books, 1991. . Raymond Moody, Laugh after laugh: the healing power of humor, Jacksonville, FL: Headwaters Press, 1978. .
Wywiady
What Being a Skeptic Really Means Featured Interview of Moody on www.Skeptico.com (mp3)
Linki zewnętrzne Moody's website: lifeafterlife.com The International Association for Near-Death Studies, Inc., Building Global Understanding of Near-Death Experiences
Kategoria:Absolwenci University of Virginia Kategoria:Amerykańscy filozofowie XXI wieku Kategoria:Amerykańscy lekarze Kategoria:Amerykańscy pisarze Kategoria:Amerykańscy psycholodzy Kategoria:Urodzeni w 1944