Wilhelm Sommer|thumb Karl Wilhelm Sommer (ur. 9 lipca 1852 we Frankfurcie nad Odrą, zm. 10 stycznia 1900 w Allenbergu) – niemiecki lekarz neurolog, psychiatra, antropolog i patolog.
Życiorys Był synem lekarza. Ukończył Friedrich-Wilhelms-Gymnasium w rodzinnym mieście. Następnie studiował medycynę na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, Uniwersytecie Juliusza i Maksymiliana w Würzburgu oraz Uniwersytecie w Lipsku . W 1879 roku zdał egzaminy państwowe. Od 13 maja 1879 pracował w zakładzie psychiatrycznym w pruskim Allenbergu koło Wehlau (Provinzial Heil- und Pflegeanstalt Allenberg). 5 listopada 1890 roku został dyrektorem zakładu, kierował nim do śmierci 10 stycznia 1900 rokuDubbers W. 75 Jahre Heil- und Pflegeanstalt Allenberg, Ostpreußen. Düsseldorf: Braun, 1929. Zmarł na raka trzustki, po trwającej pół roku chorobie, w wieku 47 latHoppe. Nekrolog Wilhelm Sommer. Psychiatrische Wochenschrift 1, ss. 409-412, 1900.
Dorobek naukowy W 1880 roku ogłosił drukiem pracę, w której opisał zmiany w hipokampie u chorych z padaczką. Praca ta cytowana jest do dziś, a część formacji hipokampa określa się jako tzw. sektor Sommera.
Wybrane prace Erkrankung des Ammonshorns als aetiologisches Moment der Epilepsie, 1880 Postepileptisches Irresein. 1881 Ein neuer Fall von Hypertrichosis circumscripta, 1885 Atlasankylose und Epilepsie. 1890 Tabes mit Paranoia und terminaler Paralyse. AZP 42, 1886 Beiträge zur Kenntniss der Militärpsychosen. AZP, 1886 Nervöse Veranlagung und Schädeldifformität. Neurologisches Centralblatt, 1897 Aethermissbrauch in Ostpreussen. Neurologisches Centralblatt, 1899
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1852 Kategoria:Zmarli w 1900 Kategoria:Niemieccy neurolodzy Kategoria:Niemieccy psychiatrzy