ZabłocieNazewnictwo geograficzne świata. Zeszyt 11. Europa, Część I, 2009 Publikacja w formacie PDF (czes. , niem. Zablacz, Zablatz, ciesz. Zobłoci) – część miasta Bogumina w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Karwina w Czechach. Jest to także gmina katastralna o nazwie Záblatí u Bohumína (pl. Zabłocie koło Bogumina) i powierzchni 431,68 ha, położona w południowej części miasta. Liczba mieszkańców wynosi 2196, a adresów 458. Nazwa wzięła się stąd, iż było to niegdyś miejsce „za błotem”, czyli za rozległymi bagnami dzisiejszego Nowego Bogumina.

Historia W Zabłociu na tzw. Piaskach odkryto najstarsze ślady bytności człowieka na terenie obecnego Bogumina. Odkryto tu na stanowisku: I - dziesiątki zabytków mezolitycznych i neolitycznych, a wśród nich krzemienne rdzenie, odłupki, wióry, drapacze, wiórowce i przekłuwacz; II - ok. 200 paleolitycznych wyrobów krzemiennych, takich jak tylczaki, wiórki tylcowe, grot z trzonkiem i wiór z wnęką; III - paleolityczny rdzeń krzemienny. Zabytki te wiąże się ze społecznościami myśliwsko-zbierackimi jakie tu wówczas żyły.

Zabłocie to jedna z najstarszych miejscowości na Śląsku Cieszyńskim. Miejscowość została po raz pierwszy wzmiankowana jako Zablocie w 1229 roku, w bulli papieża Grzegorza IX dla benedyktynów tynieckich, zatwierdzającej ich posiadłości w okolicy Orłowej. W 1268 powstał klasztor Benedyktynów w Orłowej, a Zabłocie stanowiło odtąd jego uposażenieI. Panic, 2010, s. 430.

W 1290 w wyniku trwającego od śmierci księcia Władysława opolskiego w 1281/1282 rozdrobnienia feudalnego księstwa opolsko-raciborskiego powstało nowe księstwo cieszyńskie, w granicach którego znalazło się również Zabłocie. Od 1327 księstwo cieszyńskie stanowiło lenno Królestwa Czech. W 1447 Zabłocie weszło w skład wydzielonego działu księcia Bolka III. Panic, 2010, s. 158, nadal jednak pozostając własnością klasztornąI. Panic, 2010, s. 336. Aby móc sfinansować remont klasztoru w Orłowej, opat Andrzej Gniady zastawił na początku 1515 roku Zabłocie za 100 złotych szlacheckiej rodzinie Piotra Osińskiego z Żytnej na HermanicachI. Panic, 2010, s. 434. Jednakowoż kryzys finansowy klasztoru się pogorszył. Wprawdzie udało się na krótko odzyskać Zabłocie, jednak za rządów kolejnego opata Wincentego wieś ta została definitywnie sprzedana, Janowi Sedlnickiemu z Choltic na Polskiej OstrawieI. Panic, 2010, s. 435.

Zabłocie w historii samorządności lokalnej było samodzielną gminą, dopiero w 1974 znalazła się w administracyjnych granicach Bogumina.

Zobacz też Zabłocie, Záblatí

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dzielnice Bogumina