Sieweczka długodzioba (Charadrius placidus) – gatunek małego ptaka z rodziny sieweczkowatych (Charadriidae). Zamieszkuje głównie wschodnią Azję, izolowana populacja także w północno-wschodnich Indiach. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Jest to gatunek monotypowy. Niekiedy bywał uznawany za podgatunek sieweczki obrożnej (Charadrius hiaticula).
Zasięg występowania Obszary lęgowe sieweczki długodziobej znajdują się na Rosyjskim Dalekim Wschodzie, w północno-wschodnich i wschodnich Chinach, Korei i Japonii; izolowana populacja także w północno-wschodnich Indiach (zachodni Arunachal Pradesh). Zimuje od wschodniego Nepalu i północno-wschodnich Indii po północne Indochiny, południowe Chiny, Koreę Południową i Japonię.
Morfologia 240px|mały|Samiec w szacie godowej Długość ciała 18–21 cm; rozpiętość skrzydeł 45 cm, masa ciała 41–70 g. Obie płcie są do siebie podobne, ale u samców czarny pas na czole i czarna obroża na piersi są zwykle szersze.
Status IUCN klasyfikuje sieweczkę długodziobą jako gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji szacuje się na 670–17 000 dorosłych osobników, a jej trend jest malejący ze względu na niszczenie środowiska życia tych ptaków.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sieweczkowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1863 roku Kategoria:Taksony opisane przez George’a Roberta Graya Kategoria:Taksony opisane przez Johna Edwarda Graya