Bronisław Brochwicz-Rogoyski, także Bronisław Rogóyski lub Bronisław Rogoyski-Brochowicz, właśc. Bronisław Wawrzyniec Rogoyski herbu Brochwicz (ur. 10 sierpnia 1861 w Głodnie, zm. 17 marca 1921 w Warszawie) – polski architekt, przedstawiciel historyzmu.
Życiorys Uczęszczał do Gimnazjum Męskiego w Lublinie, następnie studiował architekturę w Szkole Politechnicznej we Lwowie, Wyższej Szkole Technicznej w Brunszwiku i Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Paryżu. Dyplom uzyskał na Politechnice Warszawskiej.
Zaprojektował (z Izaakiem Gustawem Clasonem) pierwszy wieżowiec w Warszawie − budynek centrali telefonicznej Towarzystwa Akcyjnego Telefonów „Cedergren” przy ul. Zielnej 39. Inni jego realizacjami w Warszawie są m.in. Szara Willa, domy przy ul. Foksal 16, 18 i 19, kilka domów przy ul. Smolnej, a także dom firmy Gebethner i Wolff. Współautor (wraz ze Stefanem Szyllerem) zespołu Instytutu Politechnicznego im. Cara Mikołaja II (późniejsza Politechnika Warszawska). Przypisuje mu się także projekt kamienicy Wolfa Krongolda, jednak nie zostało to potwierdzone.
Według projektu pracowni sekcji architektonicznej Warszawskiej Dyrekcji Kolejowej pod kierunkiem Bronisława Brochwicza-Rogóyskiego i jego zastępców Romualda Millera i Józefa Wołkanowskiego wzniesiono dworce m.in. w Grodzisku Mazowieckim, Modlinie-Nowym Dworze Mazowieckim, Pruszkowie, Radziwiłłowie i ŻyrardowieDudkowski M., "Odbudowa dworców Kolei Warszawsko...". Ochrona Zabytków, LXVIII nr 1(266) 2015, s. 80-92..
Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 63-5-29).
Galeria
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci École nationale supérieure des beaux-arts de Paris Kategoria:Polscy architekci Bronisław Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1921 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie