Bronisław Brochwicz-Rogoyski, także Bronisław Rogóyski lub Bronisław Rogoyski-Brochowicz, właśc. Bronisław Wawrzyniec Rogoyski herbu Brochwicz (ur. 10 sierpnia 1861 w Głodnie, zm. 17 marca 1921 w Warszawie) – polski architekt, przedstawiciel historyzmu.
Życiorys Uczęszczał do Gimnazjum Męskiego w Lublinie, następnie studiował architekturę w Szkole Politechnicznej we Lwowie, Wyższej Szkole Technicznej w Brunszwiku i Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Paryżu. Dyplom uzyskał na Politechnice Warszawskiej.
Zaprojektował (z Izaakiem Gustawem Clasonem) pierwszy wieżowiec w Warszawie − budynek centrali telefonicznej Towarzystwa Akcyjnego Telefonów „Cedergren” przy ul. Zielnej 39. Inni jego realizacjami w Warszawie są m.in. Szara Willa, domy przy ul. Foksal 16, 18 i 19, kilka domów przy ul. Smolnej, a także dom firmy Gebethner i Wolff. Współautor (wraz ze Stefanem Szyllerem) zespołu Instytutu Politechnicznego im. Cara Mikołaja II (późniejsza Politechnika Warszawska). Przypisuje mu się także projekt kamienicy Wolfa Krongolda, jednak nie zostało to potwierdzone.