thumb|300px|Addytywne mieszanie barw thumb|300px|Sześcian kolorów RGB thumb|300px|Piksele RGB (czerwony-zielony-niebieski) w telewizorze typu LCD: po prawej – zbliżenie pokazujące kolory pomarańczowy i niebieski, po lewej – jeszcze większe zbliżenie pikseli tworzących te kolory – jeden z modeli przestrzeni barw, opisywanej współrzędnymi RGB. Jego nazwa powstała ze złożenia pierwszych liter angielskich nazw barw: – (czerwonej), – (zielonej) i – (niebieskiej), z których model ten się składa. Jest to model wynikający z właściwości odbiorczych ludzkiego oka, w którym wrażenie widzenia dowolnej barwy można wywołać przez zmieszanie w ustalonych proporcjach trzech wiązek światła o barwie czerwonej, zielonej i niebieskiej (zob. promieniowanie elektromagnetyczne).
Z połączenia barw RGB w dowolnych kombinacjach ilościowych można otrzymać szeroki zakres barw pochodnych, np. z połączenia barwy zielonej i czerwonej powstaje barwa żółta. Do przestrzeni RGB ma zastosowanie synteza addytywna, w której wartości najniższe oznaczają barwę czarną, najwyższe zaś – białą. Model RGB jest jednak modelem teoretycznym, a jego odwzorowanie zależy od urządzenia (ang. ), co oznacza, że w każdym urządzeniu każda ze składowych RGB może posiadać nieco inną charakterystykę widmową, a co za tym idzie, każde z urządzeń może posiadać własny zakres barw możliwych do uzyskania.
Model RGB miał pierwotnie zastosowanie do techniki analogowej, obecnie ma również do cyfrowej. Jest szeroko wykorzystywany w urządzeniach analizujących obraz (np. aparaty cyfrowe, skanery) oraz w urządzeniach wyświetlających obraz (np. telewizory, monitory komputerowe).
Definiowanie kolorów Zapis koloru jako RGB często stosuje się w informatyce (np. palety barw w plikach graficznych, w plikach html). Najczęściej stosowany jest 24-bitowy zapis kolorów (po 8 bitów na każdą z barw składowych), w którym każda z barw jest zapisana przy pomocy składowych, które przyjmują wartość z zakresu 0–255. W modelu RGB wartość 0 wszystkich składowych daje kolor czarny, natomiast 255 – kolor biały. W rzadszych przypadkach stosuje się modele z inną liczbą bitów na każdą ze składowych (np. po 9, 10, 12 lub 16), co daje dużo większe możliwości przy manipulowaniu kolorem.
HTML W składni HTML można podawać kolory RGB na różne sposoby, w tym korzystając nawet z ustalonych nazw (np. , , ). Natomiast numerycznie najczęściej korzysta się z zapisu szesnastkowego, opisując każdą składową dwiema cyframi od 0 do F.
Na przykład dla koloru tła: kolor czarny: kolor khaki: kolor biały:
przy czym dla par powtarzających się cyfr można stosować zapis skrócony, np.: kolor żółty to #FFFF00 lub #FF0.
Składowe można podawać również w zapisie dziesiętnym, np.: kolor czerwony:
...a nawet procentowo, np.: kolor czerwony:
są to jednak metody mniej popularne.
Math W składni wzorów matematycznych Math (LaTeX) kolory RGB można podawać na dwa sposoby: \color[RGB]{#,#,#} – z wartościami składowych od 0 do 255 w postaci liczb całkowitych, \color[rgb]{#,#,#} – z wartościami składowych od 0 do 1 w postaci ułamka dziesiętnego.
Indywidualny numer koloru Każdy kolor RGB posiada indywidualny numer. W przypadku zapisu 24-bitowego (8+8+8) korzysta się ze wzoru:
gdzie każda ze składowych i przyjmuje wartość od 0 do 255, ale jest pomnożona przez inną potęgę liczby 256
W sumie jest wtedy różnych kolorów, zawierających się w przedziale
Na przykład: Mnożnik Wartość składowej
W ten sposób numer koloru czarnego wyniesie:
i analogicznie numer koloru białego:
który jest równoważny liczbie wszystkich kolorów pomniejszonej o 1, gdyż nadawanie numerów zaczyna się od zera:
Zobacz też
banding koloru CMYK CIELab HSL, HSI, HSV RGBA, sRGB, scRGB
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Opis funkcji w systemie Windows
Kategoria:Przestrzenie barw