Vegard Ulvang (ur. 10 października 1963 w Kirkenes) – norweski biegacz narciarski, sześciokrotny medalista olimpijski, ośmiokrotny medalista mistrzostw świata i zdobywca Pucharu Świata.

Kariera W Pucharze Świata w biegach narciarskich zadebiutował w sezonie 1983/1984. Nie stanął ani razu na podium i zakończył ten sezon na 38 pozycji. Swoje pierwsze miejsce na podium w Pucharze Świata zdobył w sezonie 1985/1986 zajmując trzecie miejsce w biegu na 5 km techniką dowolną w jugosłowiańskim Bohinju 15 stycznia 1986 r. W każdym kolejnym sezonie, aż do sezonu 1993/1994, zawsze co najmniej raz stawał na podium zawodów PŚ. Łącznie wygrał 9 zawodów, a 34 razy stawał na podium. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1989/1990, kiedy triumfował w klasyfikacji generalnej. Ponadto w sezonach 1988/1989 i 1991/1992 był drugi, a w sezonach 1990/1991 i 1992/1993 trzeci w klasyfikacji generalnej.

Jego olimpijskim debiutem były igrzyska w Calgary. Na igrzyskach tych zdobył swój pierwszy medal zajmując trzecie miejsce w biegu na 30 km techniką klasyczną. Wyprzedzili go jedynie dwaj reprezentanci ZSRR: zwycięzca Aleksiej Prokurorow i drugi na mecie Władimir Smirnow. Był także blisko medalu w biegu na 50 km techniką dowolną, jednak w walce o trzecie miejsce wyprzedził go Szwajcar Andi Grünenfelder. Największe sukcesy Vegard osiągnął na igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 r. Został tam mistrzem olimpijskim w sztafecie wraz z Terje Langlim, Kristenem Skjeldalem i Bjørnem Dæhlie oraz indywidualnie na dystansach 10 i 30 km techniką klasyczną. Ponadto zdobył także srebro w biegu pościgowym, w którym lepszy okazał się jego młodszy rodak Dæhlie. Podczas igrzysk olimpijskich w Lillehammer nie osiągał już tak dobrych wyników, w swoim najlepszym starcie indywidualnym zajął 7. miejsce w biegu na 10 km stylem klasycznym. Mimo to wspólnie ze Sture Sivertsenem, Thomasem Alsgaardem i Bjørnem Dæhlie wywalczył srebrny medal w sztafecie 4 × 10 km. Na późniejszych igrzyskach już nie startował.

W 1987 r. zadebiutował na mistrzostwach świata biorąc udział w mistrzostwach w Oberstdorfie. Razem z Ove Aunlim, Pålem Gunnarem Mikkelsplassem i Terje Langlim zdobył brązowy medal w sztafecie. Dobrze wypadł w startach indywidualnych, trzy razy plasując się w czołowej dziesiątce. Dwa lata później, na mistrzostwach świata w Lahti wywalczył srebrny medal w biegu na 30 km techniką klasyczną ustępując jedynie Władimirowi Smirnowowi. Zdobył także brązowy medal w biegu na 10 km stylem klasycznym plasując się za kolejno Harrim Kirvesniemim z Finlandii oraz swoim rodakiem Pålem Gunnarem Mikkelsplassem. Kolejne dwa medale zdobył podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme. Pierwsze zdobył brązowy medal w biegu na 30 km techniką klasyczną, a następnie wraz z Øyvindem Skaanesem, Terje Langlim i Bjørnem Dæhlie zdobył złoty medal w sztafecie. Z mistrzostw świata w Falun przywiózł kolejne trzy medale, po jednym z każdego koloru. Złoty zdobył wspólnie z Sivertsenem, Langlim i Dæhlie w sztafecie. Srebrny wywalczył w biegu na 30 km techniką klasyczną, w którym wyprzedził go tylko Dæhlie. Brązowy medal zdobył natomiast w biegu na 10 km techniką klasyczną. Mistrzostwa świata w Thunder Bay były ostatnimi w jego karierze. Były to także jego najgorsze mistrzostwa, nie wywalczył tam bowiem żadnego medalu. W swoim najlepszym starcie, w biegu na 30 km stylem klasycznym, zajął 8. miejsce.

W 1991 r. został nagrodzony medalem Holmenkollen wraz z norweskim dwuboistą Trondem Einarem Eldenem, austriackim skoczkiem narciarskim Ernstem Vettorim oraz niemieckim skoczkiem Jensem Weißflogiem.

Podczas mistrzostw świata juniorów w Murau w 1982 roku zajął piąte miejsce w biegu na 15 km oraz srebrny medal w sztafecie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Kuopio był szesnasty na dystansie 15 km, a w sztafecie zdobył kolejny srebrny medal.

W 1997 r. Ulvang postanowił zakończyć karierę.

Poza sportem Po zakończeniu kariery założył firmę produkującą odzież sportową – Ulvang. Występował także wspólnie z Bjørnem Dæhlie w programie Gutta på tur nadawanym przez największą norweską stację telewizyjną TV2.

25 maja 2006 r. Ulvang został wybrany na prezesa rady wykonawczej komitetu biegów narciarskich Międzynarodowej Federacji Narciarskiej. Posada ta trafiła do niego jednogłośnie, bez głosowania.

Wraz ze Szwajcarem Jürgiem Capolem stworzył Tour de Ski. Także włączenie podbiegu na Alpe Cermis do programu Tour de Ski jest pomysłem Ulvanga. On sam czterokrotnie pokonał ten podbieg na nartachNa Čukotce nás hřála vodka, říká legendární běžec na lyžích Ulvang . Ulvang jest także pomysłodawcą i twórcą Tour de Barents.

Oficjalnie mieszka w Oslo, jednak z uwagi na częste podróże rzadko bywa w domu. Zdobył Mont Blanc (4810 m n.p.m.), który należy do Korony Europy i, jako najwyższy szczyt Europy (według geografów), do Korony Ziemi. Ponadto wspiął się także na Denali (McKinley) (6195 m n.p.m.), najwyższy szczyt Ameryki Północnej, a także przeszedł Grenlandię na nartach w dwa tygodnie śladami Fridtjofa Nansena. W czasie tej ostatniej wyprawy schudł 11 kg (przeszedł blisko 570 km). Następnie w okresie pięciu tygodni zdobył rosyjski Elbrus (5642 m n.p.m.), najwyższy szczyt Afryki Kilimandżaro (5895 m n.p.m.) w Tanzanii oraz najwyższy szczyt Oceanii Puncak Jaya (4884 m n.p.m.) w Indonezji. Był także bliski zdobycia Aconcagui (6960 m n.p.m.) jednak z powodu złej pogody musiał zawrócić 150 metrów od szczytuNew York Times: Vegard Ulvang's Lonely Quest; Norway's Olympic Hero Seeks Gold, and Something Far More Precious . Na wiosnę 2008 r. wyruszył na wyprawę po Czukotce razem z Rosjaninem Aleksiejem Prokurorowem. W lipcu tego samego roku wyruszył na dwutygodniową wyprawę kanadyjkami po rzekach Syberii razem z Prokurorowem i Władmirem Smirnowem. Ta trójka wyruszyła razem także na wyprawę do Mongolii. Niedługo później Prokurorow zginął w wypadku.

Jego żoną jest Grete Ingeborg Nykkelmo była reprezentantka Norwegii w biegach i biathlonie. Vegard miał także młodszego brata – Kjetila, który zaginął 13 października 1993 r.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca3.15px15 lutego1988 Calgary30 km stylem klasycznym1:24:26,3+45,3 Aleksiej Prokurorow7.19 lutego1988 Calgary15 km stylem klasycznym41:18,9+1:12,6 Michaił Dewiatarow6.22 lutego1988 CalgarySztafeta 4 × 10 kmSkład drużyny: Pål Gunnar Mikkelsplass, Oddvar Brå, Vegard Ulvang, Terje Langli1:43:58,6+2:50,14.27 lutego1988 Calgary50 km stylem klasycznym2:04:30,9+2:01,4 Gunde Svan1.15px10 lutego1992 Albertville30 km stylem klasycznym1:22:27,8--1.15px13 lutego1992 Albertville10 km stylem klasycznym27:36,0--2.15px15 lutego1992 Albertville10+15 km pościgowy1:05:37,9+53,4 Bjørn Dæhlie1.15px18 lutego1992 AlbertvilleSztafeta 4 × 10 kmSkład drużyny: Terje Langli, Vegard Ulvang, Kristen Skjeldal, Bjørn Dæhlie1:39:26,0--9.22 lutego1992 Albertville50 km stylem dowolnym2:03:41,5+4:40,0 Bjørn Dæhlie7.17 lutego1994 Lillehammer10 km stylem klasycznym24:20,1+47,9 Bjørn Dæhlie2.15px22 lutego1994 LillehammerSztafeta 4 × 10 kmSkład drużyny: Sture Sivertsen, Vegard Ulvang, Thomas Alsgaard, Bjørn Dæhlie1:41:15,0+0,410.27 lutego1994 Lillehammer50 km stylem klasycznym2:07:20,3+3:19,7 Władimir Smirnow

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca5.12 lutego1987 Oberstdorf30 km stylem klasycznym1:24:30,1+3:25,1 Thomas Wassberg6.15 lutego1987 Oberstdorf15 km stylem klasycznym43:01,8+28,7 Marco Albarello3.15px15 lutego1987 OberstdorfSztafeta 4 × 10 kmSkład drużyny: Ove Aunli, Vegard Ulvang, Pål Gunnar Mikkelsplass, Terje Langli1:38:04,6+43,67.21 lutego1987 Oberstdorf50 km stylem dowolnym2:11:27,2+4:03,5 Maurilio De Zolt2.15px18 lutego1989 Lahti30 km stylem klasycznym1:24:56,9+6,7 Władimir Smirnow3.15px22 lutego1989 Lahti15 km stylem klasycznym42:40,7+27,7 Harri Kirvesniemi4.15 lutego1989 LahtiSztafeta 4 × 10 kmSkład drużyny: Arild Monsen, Pål Gunnar Mikkelsplass, Terje Langli, Vegard Ulvang1:40:12,3+1,83.15px7 lutego1991 Val di Fiemme30 km stylem klasycznym1:16:12,4+20,4 Gunde Svan4.11 lutego1991 Val di Fiemme10 km stylem klasycznym25:55,0+11,7 Terje Langli1.15px15 lutego1991 Val di FiemmeSztafeta 4 × 10 kmSkład drużyny: Øyvind Skaanes, Terje Langli, Vegard Ulvang, Bjørn Dæhlie1:39:47,3--16.17 lutego1991 Val di Fiemme50 km stylem dowolnym2:03:31,6+5:13,2 Torgny Mogren2.15px20 lutego1993 Falun30 km stylem klasycznym1:17:33,6+21,4 Bjørn Dæhlie3.15px22 lutego1993 Falun10 km stylem klasycznym24:51,6+6,5 Sture Sivertsen4.24 lutego1993 Falun10+15 km pościgowy1:01:45,0+1:11,8 Bjørn Dæhlie Władimir Smirnow1.15px26 lutego1993 FalunSztafeta 4 × 10 kmSkład drużyny: Sture Sivertsen, Vegard Ulvang, Terje Langli, Bjørn Dæhlie1:44:14,9--5.28 lutego1993 Falun50 km stylem dowolnym2:03:36,8+2:03,1 Torgny Mogren8.9 marca1995 Thunder Bay30 km stylem klasycznym1:15:52,3+3:05,2 Władimir Smirnow12.11 marca1995 Thunder Bay10 km stylem klasycznym24:52,3+1:16,0 Władimir Smirnow

Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik Strata Zwycięzca5.3 marca1982 Murau15 km stylem klasycznym40:10,6+1:12,9 Andriej Astaszkin2.15px? marca1982 MurauSztafeta 3 × 10 kmSkład drużyny: Bjørn-Olav Norbye, Vegard Ulvang, Arild Monsen1:23:52,1+15,016.11 marca1983 Kuopio15 km stylem klasycznym41:38,7+2:24,3 Aleksandr Uszkalenko2.15px? marca1983 KuopioSztafeta 3 × 10 kmSkład drużyny: Terje Langli, Hans Christian Udnes, Vegard Ulvang1:22:16,4+1:43,7

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej Sezon Miejsce 1983/1984 38. miejsce 1984/1985 46. miejsce 1985/1986 8. miejsce 1986/1987 4. miejsce 1987/1988 7. miejsce 1988/1989 2. miejsce 1989/1990 1. miejsce 1990/1991 3. miejsce 1991/1992 2. miejsce 1992/1993 3. miejsce 1993/1994 6. miejsce 1994/1995 16. miejsce 1995/1996 12. miejsce 1996/1997 31. miejsce

Zwycięstwa w zawodach Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu1.7 stycznia1989 Kawgołowo15 km st. klasycznym-2.4 marca1989 Oslo50 km st. dowolnym-3.16 marca1991 Oslo50 km st. klasycznym-4.8 grudnia1991 Silver Star10 km st. klasycznym26:22,95.9 grudnia1991 Silver Star25 km st. klasycznym1:05:00,46.10 lutego1992 Albertville30 km st. klasycznym1:22:27,87.13 lutego1992 Albertville10 km st. klasycznym27:36,08.14 marca1992 Vang50 km st. klasycznym2:13:28,79.12 grudnia1992 Ramsau10 km st. dowolnym25:48,0

Miejsca na podium