The Bootleg Series Vol. 8: Tell Tale Signs. Rare and Unreleased 1989–2006 – składankowy album Boba Dylana gromadzący niewydane nagrania z lat 1989–2006, opublikowany w 2008 roku.
Historia i charakter albumu Bob Dylan stał się szybko artystą, którego niewydane – studyjne i koncertowe – nagrania były wprowadzane do obiegu jako pirackie. Uznawany za pierwszy album piracki Great White Wonder gromadził wczesne niewydane oficjalnie nagrania Dylana. Ponieważ muzyk należy do trojga artystów, których nagrania najczęściej były w ten sposób wprowadzane do obiegu, Dylan postanowił sam skorzystać finansowo na wydawaniu swoich niepublikowanych nagrań i sięgnął do obszernych archiwów. Idea ta zaowocowała znakomitą serią albumów „The Bootleg Series”.
Tom 8 Serii zawiera niewydane nagrania: odrzuty z sesji nagraniowych, alternatywne wykonania utworów, nagrania koncertowe oraz kilka nagrań z innych projektów artysty (oprawa muzyczna do filmów TV i filmów kinowych oraz nagrania, w których towarzyszył artystom je firmującym) z lat 1989–2006. Nagrania obejmują zatem okres od albumu Oh Mercy do Modern Times.
Ukazały się cztery wersje tego wydawnictwa: 1-płytowa – pierwsza płyta z wydania 2-płytowego 2-płytowa 3-płytowa – wersja 2-płytowa uzupełniona o kolejną płytę. To wydanie zawiera także 150-stronicową książeczkę. Bonusy: fani, którzy zamówili ten zestaw bezpośrednio ze strony internetowej Dylana, otrzymali 7-calowy winylowy singiel. Pierwszych 5000 klientów otrzymało plakat Theme Time Radio Hour. 4-płytowe wydanie winylowe
Muzycy Bob Dylan – śpiew (I 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11), gitara (I 1, 2, 4, 5, 7, 8, 9, 10, 11), harmonijka (I 2), pianino (I 3, 6, 11), organy (I 11) Daniel Lanois – gitara (I 1, 5, 7, 8, 9), gitara rezofoniczna (I 7, 9), organy (I 10) Tony Garnier – gitara basowa (I 4, 5, 6, 8, 10, 11) George Recile – perkusja (I 4, 6, 11) Denny Freeman – gitara (I 4, 6, 11) Donnie Heron – gitara (I 4, 6), gitara hawajska (I 11) Stu Kimball – gitara (I 4, 6, 11) Brian Blade – perkusja (I 5) Jim Keltner – perkusja (I 5) Bucky Baxter – gitara hawajska (I 5) Cindy Cashdollar – gitara rezofoniczna (I 5) Robert Britt – gitara (I 5) Duke Robillard – gitara (I 5) Jim Dickinson – organy (I 5) Augie Meyers – akordeon/organy (I 5) Tony Mangurian – instrumenty perkusyjne (I 5), perkusja (I 8, 10), pianino (I 10) Elena Fremerman – skrzypce (I 6) Tony Hall – gitara basowa (I 7, 9) Willie Green – perkusja (I 7, 9) Mason Ruffner – gitara (I 7, 9) Brian Stoltz – gitara (I 7, 9) Cyril Neville – instrumenty perkusyjne (I 7, 9) Daryl Johnson – instrumenty perkusyjne (I 7, 9) Malcolm Burn – tamburyn (I 7) Są to prawdopodobni muzycy wyłącznie z nagrań na dysku pierwszym. Dane o następnych nagraniach nie zostały ujawnione.
Spis utworów Dysk pierwszy
Dysk drugi
Wydanie luksusowe
7-calowy winylowe singiel
Opis płyty Producent – Jeff Rosen Wybór utworów – Jeff Rosen Mastering – Greg Calbi Studio – Sterling Sound, Nowy Jork Data – czerwiec 2008 Tekst broszurki – Larry „Ratso” Sloman Kierownictwo artystyczne i projekt – Geoff Gans Portret na okładce – William Claxton Zdjęcie z tyłu okładki – Randee St. Nicholas A & R – Steve Berkowitz Koordynacja produkcji – April Hayes Koordynacja archiwaliów – Debbie Sweeney Montaż audio – Damian Rodriguez Łączny czas – 2:17:07 Firma nagraniowa – Columbia/Legacy Numer katalogowy – 88697 35795 2 Data wydania – 6 października 2008
Listy przebojów Album Rok Lista Pozycja 1976 Billboard USA. Albumy popowe 6 1976 Wielka Brytania. Albumy popowe 9
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Albumy kompilacyjne Boba Dylana Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2008 Kategoria:Albumy Columbia Records Kategoria:Albumy Legacy Recordings Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Boba Dylana Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Daniela Lanoisa Kategoria:Albumy nagrane w Electric Lady Studios