Plusy (pocz. Plisko) – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1919–1939 na obszarze Ziemi Wileńskiej/woj. wileńskiego (obecnie na Białorusi). Siedzibą gminy była wieś Plusy (88 mieszkańców w 1921 rokuSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część II - Ziemia Wileńska – Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923)Główny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej – podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933.

Gmina powstała po I wojnie światowej, głównie w miejsce zniesionej gminy Krasnogórka, należącej pod zaborem rosyjskim do powiatu nowoaleksandrowskiego (jezioroskiego) w guberni kowieńskiej. 31 października 1919 gminę Plusy włączono do utworzonego pod Zarządem Cywilnym Ziem Wschodnich nowego powiatu brasławskiego, który wszedł w skład okręgu wileńskiegoDz. Urz. ZCZW z 1919 r. Nr 25, poz. 257Spis ludności na terenach administrowanych przez Zarząd Cywilny Ziem Wschodnich z mapą, Eugenjusz Romer, Lwów-Warszawa, 1919. 20 grudnia 1920 gmina weszła w skład tymczasowego okręgu nowogródzkiego, a 19 lutego 1921 została włączona do nowo utworzonego woj. nowogródzkiego. Od 13 kwietnia 1922 gmina Plusy należała do objętej władzą polską Ziemi Wileńskiej – Art. 8., przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie. Gmina Plusy była jedną z 7 gmin wzdłuż granicy z Łotwą i była najdalej na północ wysuniętą jednostką administracyjną II Rzeczypospolitej.

Według stanu z 1 listopada 1938, gmina podzielona była na 10 gromad: Boruny, Dumaryszki, Jakubiańce, Kamionka, Niewiarowo, Plusy, Rożki, Szemiele, Tomaszyszki i ZapluszczyznaRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie brasławskim (Wileński Dziennik Wojewodzki, 1938, nr. 14, poz. 143)..

Po wojnie obszar gminy Plusy wszedł w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.

Demografia Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku gminę zamieszkiwało 5716 osób, 3968 było wyznania rzymskokatolickiego, 113 prawosławnego, 4 ewangelickiego, 1196 staroobrzędowego, 435 mojżeszowego. Jednocześnie 3332 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 1700 białoruska, 3 niemiecką, 425 żydowską, 2 litewską, 251 rosyjską, 3 łotewską. Było tu 1096 budynków mieszkalnych.

Przypisy

Kategoria:Dawne gminy w okręgu wileńskim Kategoria:Dawne gminy w województwie nowogródzkim Kategoria:Dawne gminy w województwie wileńskim