thumb|Grób Henryka Tacika na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Henryk Mikołaj Tacik (ur. 5 grudnia 1947 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 10 sierpnia 2020) – polski dowódca wojskowy, generał broni Wojska Polskiego, Dowódca Operacyjny Sił Zbrojnych RP.

Życiorys Po ukończeniu szkoły podstawowej i średniej w rodzinnym mieście, w 1965 został słuchaczem Oficerskiej Szkoły Wojsk Inżynieryjnych we Wrocławiu. W 1968 został wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu, a następnie w 1971 – na stanowisko dowódcy kompanii budowy mostów 12 pułku pontonowego w Szczecinie.

W 1973 rozpoczął studia w Akademii Sztabu Generalnego w Warszawie. W 1976 został skierowany na stanowisko dowódcy 17 batalionu saperów 12 DZ w Szczecinie, a w 1979 został dowódcą 7 pułku pontonowego w Dęblinie.

Od 1983 był dowódcą 2 Brygady Saperów w Kazuniu. W tym czasie brygada ta została poddana inspekcji przeprowadzonej przez Ministerstwo Obrony Narodowej, w wyniku której otrzymała ocenę bardzo dobrą oraz miano wyróżniającej.

W latach 1986–1988 Henryk Tacik studiował w Akademii Sztabu Generalnego w Moskwie. Po powrocie do kraju został zastępcą Szefa Wojsk Inżynieryjnych w Dowództwie Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu. W latach 1989–1990 był Szefem Wojsk Inżynieryjnych w tym Okręgu. W 1991 został zastępcą Szefa Wojsk Inżynieryjnych, a w 1992 Szefem Wojsk Inżynieryjnych WP. W 1993 został awansowany na stopień generała brygady.

W latach 1996–1997 studiował w Narodowym Uniwersytecie Obrony (NWC) w Waszyngtonie w USA. Po powrocie do kraju, w 1997 objął stanowisko Szefa Zarządu Dowodzenia Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

W 1998 został skierowany na stanowisko Polskiego Przedstawiciela Wojskowego przy Komitecie Wojskowym NATO w Brukseli, a w latach 1999–2003 był równocześnie też polskim przedstawicielem przy Unii Zachodnioeuropejskiej, a następnie Unii Europejskiej. W 2000 został awansowany na stopień generała dywizji. Po zakończeniu służby w strukturach NATO, w 2003 objął stanowisko Asystenta Szefa Sztabu Generalnego WP.

Od 2004 był Dowódcą Operacyjnym SZ RP. W 2005 został awansowany na stopień generała broni.

Służbę wojskową zakończył w 2007. Jako specjalista wojskowy zajmował się strategią, polityką bezpieczeństwa, a także historią wojskowości. Władał biegle dwoma językami obcymi – angielskim i rosyjskim.

Członek Stowarzyszenia Euro-Atlantyckiego.

Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera FII-12-2)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.

Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2001) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" Złoty Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju"

Przypisy

Bibliografia Liderzy Pracy Organicznej 2002–2008, Wydawnictwo Interfund, Poznań 2009

Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Generałowie broni Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Ostrowie Wielkopolskim Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Oficerowie Wojsk Inżynieryjnych ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego – absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Zmarli w 2020 Kategoria:Oficerowie 12 Pułku Pontonowo-Technicznego Obrony Terytorialnej Kategoria:Dowódcy brygad ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Oficerowie 2 Warszawskiej Brygady Saperów